II SAB/Ke 43/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy Kazimierza Wielka w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach postanawia: odrzucić skargę.

W rozpoznawanej sprawie B. K. wniósł do tut. Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Miasta i Gminy Kazimierza Wielka postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Produkcja regranulatu w wyniku przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne w miejscowości O., gm. Kazimierza Wielka". Wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, a przewlekłość miała charakter rażącego naruszenia prawa, o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie wskazanym przez Sąd, wymierzenie grzywny i stwierdzenie, że działanie organu naruszało zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, co stanowi podstawę do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych w trybie art. 417 § 3 Kodeksu cywilnego. W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że nie wnosił ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., co jednak nie powinno prowadzić do oddalenia skargi, ponieważ postepowanie było wielokrotnie przedmiotem kontroli ze strony Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, które w kolejnych decyzjach uchylało rozstrzygnięcia organu I instancji. Wnoszenie ponagleń w takiej sytuacji prowadziłoby wyłącznie do dalszego formalizmu bez realnego wpływu na tempo postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, z uwagi na brak stanu tzw. bezczynności, jak i z przyczyn formalnych, tj. niewyczerpania trybu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Ponadto, jak stanowi art. 53 § 2b p.p.s.a, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Okoliczność, że przed wydaniem niniejszego postanowienia skarżący nie złożył ponaglenia, co jest w sprawie bezsporne, oznacza, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony. W kontekście uwagi skarżącego, że nie było takiej potrzeby, skoro Kolegium już wcześniej uchylało rozstrzygnięcia Burmistrza podkreślić należy, że przepis uzależniający skuteczność wniesienia skargi na przewlekłość postępowania od uprzedniego wniesienia ponaglenia jest jasny i nie wymaga dodatkowej interpretacji. Istotnie, jak wynika z akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach już trzykrotnie uchylało do ponownego rozpatrzenia decyzje Burmistrza o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie można jednak odwołań od decyzji organu I instancji traktować jako wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. Skarga na przewlekłość stanowi odrębną sprawę sądowoadministracyjną i brak jest podstaw do odstąpienia od wymogu poprzedzenia takiej skargi ponagleniem, nawet jeśli organ wyższego stopnia już uchylał decyzje organu, który według skarżącego dopuścił się przewlekłości. Ponaglenie ma bowiem umożliwić załatwienie sprawy w postępowaniu administracyjnym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.