II SAB/Ke 36/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę.

W. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność kierownika GOPS w P., który mimo ustnych wezwań skarżącego do wypłaty zasiłku stałego i ubezpieczenia zdrowotnego, nie realizuje wypłaty, ignorując uprawnienia skarżącego z tytułu wydanej decyzji własnej uzgodnionej wcześniej w obecności funkcjonariusza publicznego policjantki na jego korzyść. W odpowiedzi na skargę skarżony organ przedstawił stan faktyczny sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia skargi do organu tj. 8 maja 2017 r.; tekst jednolity obowiązujący w tym dniu Dz. U. 2016.718 ze zm.), skargę, w tym także skargę na bezczynność, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika ze skargi oraz odpowiedzi na nią, przed wniesieniem skargi do Sądu, W. C. nie zaskarżył zarzucanej bezczynności zażaleniem do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na to, że przedmiot sprawy dotyczy pomocy społecznej (art. 17 § 1 kpa). Ponieważ więc wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został w sprawie spełniony, wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Należy także zauważyć, że skarżący wezwany zarządzeniem z 7 czerwca 2017 r., do doręczenia dowodu, że przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na bezczynność do SKO w Kielcach, takiego dowodu nie przedstawił. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 16 i 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego i niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017.935), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.