II SAB/Ol 35/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J C na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w E w przedmiocie zasiłku stałego postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]"r. nr "[...]" wydaną przez Kierownika Sekcji ds. Realizacji Świadczeń Socjalnych w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w E z upoważnienia Prezydenta Miasta E odmówiono J C pomocy w formie zasiłku stałego. Na skutek wniesionego przez stronę odwołania decyzją z dnia "[...]"r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W dniu "[...]"r. J C wystąpił ze skargą na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w E w sprawie przyznania mu zasiłku stałego, wnosząc o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w E wniosła o jej odrzucenie z powodu braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia "[...]"r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie dowodu wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W piśmie z dnia "[...]"r. skarżący podał, że składał dwukrotnie zażalenia do SKO w E w "[...]" i "[...]"r., które je rozpatrzyło, ale nie wypowiedziało się co do bezczynności i pozornego działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Przy czym podnieść należy, że z mocy art. 16 i 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017r. poz. 935) w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017r. Stosownie zaś do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. po. 718 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie, w związku z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w E, działającego z upoważnienia Prezydenta E, było uprzednie złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. Ponieważ zarówno z nadesłanych przez organ akt administracyjnych, jak i z odpowiedzi na skargę wynikało, że skarżący przed złożeniem skargi do Sądu na bezczynność organu nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, został wezwany do nadesłania informacji w tym zakresie. W odpowiedzi na to wezwania skarżący oświadczył, że składał zażalenia do organu I instancji w "[...]"r. i "[...]"r., ale SKO nie wypowiedziało się w kwestii bezczynności organu. Jednakże z przesłanych akt administracyjnych wynika, że skarżący nie składał zażaleń na niezałatwienie sprawy, lecz odwołania od decyzji organu I instancji z dnia "[...]"r. oraz z dnia "[...]"r. Zatem stwierdzić należy, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu skarżący nie złożył wymaganego przepisami prawa (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego) zażalenia na niezałatwienie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. Wyjaśnić przy tym należy, że z brzmienia art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika, iż zażalenie to należy złożyć przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Zatem skargi wniesionej do sądu administracyjnego nie można uznać jednocześnie za zażalenie na niezałatwienie sprawy, które winno być skierowane do organu wyższej instancji. Nie można zatem uznać, iż skarżący wniósł skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed właściwym organem. Stąd też jego skarga podlega odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.