II SAB/Ke 14/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 12 listopada 2020 r. J.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, które to postępowanie zainicjował wniosek z dnia 14 listopada 2018 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżący w okresie od dnia złożenia wniosku w sprawie do dnia wydania decyzji odwoławczej nie wniósł ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, w szczególności ze względu na tryb i podstawę prawną wniesienia za ponaglenie nie może być traktowana skarga na decyzję tego organu odmawiającą skarżącemu wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego. W piśmie z 2 marca 2021 r. (data wpływu do Sądu 3 marca 2021 r.) skarżący przyznał, że nie wnosił ponaglenia w sprawie na przewlekłego prowadzenia postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3 pkt 2) na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Ponieważ przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie było przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, dopuszczalność jej merytorycznego rozpoznania przez Sąd uzależniona była od poprzedzenia skargi wniesieniem ponaglenia do Komendanta Głównego Policji (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji – Dz. U. z 2020 r. poz. 360 ze zm.). Jak wynika z odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu udzielonej w piśmie z dnia 2 marca 2021 r. oraz z odpowiedzi na skargę złożonej przez organ, skarżący wymaganego ponaglenia nie złożył w tej sprawie przed wniesieniem skargi. Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.