II SAB/Gl 50/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Stowarzyszenia [A] w B. oraz H. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odrzucić skargi

Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – zwana dalej K.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie strony skarżące (zarówno Stowarzyszenie jak i H. Z.), pomimo wezwania Sądu, nie przedstawiły dowodu pozwalającego stwierdzić, że złożone zostało zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta B., którym zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 83) jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., a jeśli organ ten wykonuje zadania z zakresu administracji rządowej - w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne – jest nim wojewoda. Wobec tego uznać trzeba, że złożone skargi są przedwczesne, a w konsekwencji, jako niedopuszczalne, podlegają odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.