II SAB/Gl 168/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespółdo Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu wsparcia postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 września 2025 r. W.K. wniósł za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie jego wniosku o ustalenie poziomu wsparcia. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpił z ponagleniem. W dniu 10 listopada 2025 r. skarżącemu zostało doręczone wezwanie sądowe, zgodnie z którym obowiązany był w terminie 7 dni wykazać, że wniósł do ponaglenie. Mimo upływu terminu wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.- dalej w skrócie p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W zakresie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, powołane przepisy uzupełnia art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowiąc, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przywołane regulacje kreują obowiązek wyczerpania środka zaskarżenia przewidzianego w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.), który służył skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.) i przewidują ponaglenie, jako właściwy środek zaskarżenia poprzedzający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 52 § 2 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.). Skarżący składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Wynika to jednoznacznie z odpowiedzi na skargę oraz z akt administracyjnych sprawy. Niedochowanie wymogu z art. 52 § 2 p.p.s.a. obligowało zatem Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.