II SAB/Gl 108/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 11 czerwca 2025 r. (data wpływu do organu) A. T. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia z dnia 3 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do wskazania numeru PESEL i do oznaczenia przedmiotu skargi, a mianowicie wskazania, jakiego aktu nie wydał lub jakiej czynności nie podjął organ – Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach. Ponadto skarżący został wezwany do wykazania, że wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 lipca 2025 r. W piśmie z dnia 20 lipca 2025 r. skarżący nie oznaczył przedmiotu skargi - nie wskazał, jakiego aktu nie wydał lub jakiej czynności nie podjął organ. Przedstawił jedynie argumenty dotyczące jego stanowiska w sprawie. Ponadto skarżący nie wykazał, że wniósł ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: "K.p.a.", w myśl którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Według art. 53 § 2b P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie spełnia zatem kryterium wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Pismem z dnia 9 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do wykazania, że wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia. Jednakże skarżący nie wykazał, że wniósł ponaglenie w powyższej sprawie. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.