II SAB/Gd 56/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.

J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 15 czerwca 2026 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie rozpoznania jego odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta Kwidzyna z 3 listopada 2025 r. nr 3606/2025 w sprawie zasiłku celowego. W skardze wniesiono o zobowiązanie organu do rozpoznania odwołania Skarżącego w terminie 14 dni, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Pojęcia bezczynności i przewlekłości postępowania zostały zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2025 r. poz. 1691). I tak, bezczynność została zdefiniowana jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tej ustawy, zaś przewlekłość określono jako prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Z treści przywołanych definicji normatywnych należy wywieść, że organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie Skarżący zwalcza bezczynność organu w rozpoznaniu jego odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta Kwidzyna z 3 listopada 2025 r. nr 3606/2025. O ile z nadesłanych akt administracyjnych niespornie wynika, że w dniu 3 listopada 2025 r. z upoważnienia Burmistrza Miasta Kwidzyna wydano na rzecz Skarżącego decyzję nr 3606/2025, to w aktach administracyjnych brak jest odwołania od tej właśnie decyzji. W piśmie z 11 sierpnia 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku potwierdziło, że nie odnotowało wpływu odwołania od ww. decyzji. W konsekwencji, skoro przed organem odwoławczym nie toczy się postępowanie drugoinstancyjne – z uwagi na jego niezainicjowanie przez Skarżącego – to skarga na bezczynność organu odwoławczego w rozpoznaniu odwołania (które nie istnieje) jest niedopuszczalna. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wskazane w pkt 1-5a – przyp. Sądu) jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.