II SAB/Łd 321/26

Dnia 27 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie przyznania zasiłków celowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. IB

W piśmie z dnia 1 lipca 2026 r. K.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie przyznania zasiłków celowych (o przyznanie których wnosiła w dniu 16 czerwca 2026 r.). W odpowiedzi na skargę Zastępca Dyrektora MOPR w Piotrkowie Trybunalskim wyjaśnił, że wnioski o pomoc składane przez skarżącą od 16 czerwca 2026 r. są w trakcie rozpatrywania, a zgodnie z obowiązującymi przepisami termin na wydanie decyzji administracyjnej nie upłynął. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lipca 2026 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Sądu. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 lipca 2026 r., jednakże termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem jest wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, że z akt sprawy nie wynikało aby skarga czyniła zadość wspomnianemu wyżej wymaganiu, skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Sądu. Wezwanie w tym zakresie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 lipca 2026 r. Wobec tego termin na usunięcie braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 30 lipca 2026 r. Z akt sprawy wynika co prawda, że skarżąca w dniu 19 czerwca 2026 r. złożyła do MOPR w Piotrkowie Trybunalskim pismo, w którym wskazała: "Zgodnie z art. 37 Kodeksu Postępowania Administracyjnego mam prawo złożyć ponaglenie. Co czynie", jednakże nie sposób uznać aby to ponaglenie zostało złożone skutecznie w sytuacji gdy sam wniosek o przyznanie pomocy został złożony w dniu 16 czerwca 2026 r. Jak już wspomniano, zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Zgodnie natomiast z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Jeżeli ponaglenie zostało wniesione przed upływem terminu określonego w art. 35 albo przepisach szczególnych, organ prowadzący postępowanie pozostawia ponaglenie bez rozpoznania (art. 37 § 3a k.p.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest uprzednie wniesienie ponaglenia w sposób respektujący unormowanie art. 37 § 3a k.p.a., a więc po upływie terminu na załatwienie sprawy przez organ administracji, określonego w art. 35 k.p.a. albo przepisach szczególnych. Ponaglenie złożone przed upływem ww. terminu ‒ jako przedwczesne, i z tego powodu podlegające pozostawieniu bez rozpoznania ‒ nie wywiera skutku procesowego w postaci wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji skarga wniesiona po takim ponagleniu podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 20.01.2022 r., II OSK 2772/21, por. także wyrok WSA w Poznaniu, IV SAB/Po 89/23, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie pismo skarżącej z dnia 19 czerwca 2026 r. nie mogło zostać uznane za skutecznie wniesione ponaglenie. Zostało ono bowiem złożone po upływie zaledwie 2 dni od dnia złożenia samego wniosku o przyznanie pomocy w postaci zasiłku celowych, czyli przed upływem terminów określonych w art. 35 k.p.a. Wobec tego skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Sądu - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Skarżąca pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o konsekwencjach jego niewykonania, nie uzupełniła braków formalnych skargi, co z kolei skutkuje jej odrzuceniem. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. IB