II SAB/Bk 86/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 listopada 2016 r. sprawy ze skargi J. G. na przewlekłość postępowania P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. w przedmiocie wydania orzeczenia lekarskiego w sprawie rozpoznania choroby zawodowej oddala skargę

J. G. wniósł skargę na Dyrektora P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy zarzucając celowe przedłużanie terminu wydania orzeczenia lekarskiego dotyczącego postępowania diagnostyczno-orzeczniczego w sprawie rozpoznania choroby zawodowej. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...].06.2015r. złożył wniosek do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, który w dniu [...].07.2015r. przekazał to zgłoszenie wraz z innymi dokumentami do P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy celem przeprowadzenia badań i wydania orzeczenia lekarskiego dotyczącego choroby zawodowej. Do dnia wniesienia skargi orzeczenie takie nie zostało wydane, co powoduje, iż jego wniosek nie może być rozpoznany. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że po wszczęciu procedury diagnostyczno-orzeczniczej z wniosku pana J. G., który wpłynął [...].07.2015r. stwierdzono, iż karta oceny narażenia zawodowego została wypełniona niewłaściwie i nie zawiera wszystkich danych dotyczących narażenia zawodowego. W związku z powyższym Poradnia Chorób Zawodowych PWOMP w B. wystąpiła do lekarza profilaktyka o uzupełnienie tego dokumentu. Prośba w tym zakresie została ponowiona w dniu [...].12.2015r. z uwagi na brak odpowiedzi na pierwsze pismo. [...].12.2015r. lekarz profilaktyk poinformował PWOMP na piśmie, że skarżący nie wyraził zgody na sporządzenie karty oceny narażenia zawodowego i w związku z tym 15[...]01.2016r. PWOMP poinformował Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, że postępowanie diagnostyczno-orzecznicze nie może być kontynuowane. Z tego też względu Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie podejrzenia choroby zawodowej u skarżącego, decyzją z dnia [...].02.2016r. W dniu [...].02.2016r. skarżący złożył do PWOMP pismo wraz z poprawioną kartą narażenia zawodowego. Z uwagi na to, że postępowanie w sprawie podejrzenia choroby zawodowej zostało umorzone, karta ta została zwrócona skarżącemu z jednoczesnym wyjaśnieniem, że konieczne jest jej uzupełnienie i wskazano w jakim zakresie winno nastąpić jej uzupełnienie. Decyzja o umorzeniu postępowania z [...].02.2016r. została uchylona przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. została uchylona decyzją z dnia [...]03.2016r. i zawiadomieniem z tego dnia wszczęto ponownie postępowanie, a zwrócona skarżącemu w dniu [...].03.2016r. karta narażenia zawodowego nie została uzupełniona i do dnia [...].06.2016r. nie została złożona w poradni chorób zawodowych PWOMP. W związku z powyższym w tym dniu zwrócono się do skarżącego o dostarczenie dokumentów, w tym karty narażenia zawodowego, a w dniu [...] lipca 2016 r. PWOMP powiadomił skarżącego o dacie badania wraz z ponowną prośbą o dostarczenie dokumentów. Po przeprowadzaniu badania w dniu [...] lipca i dokonaniu analizy przedłożonych dokumentów i dokumentacji wydane zostało orzeczenie lekarskie. Przedstawiając przebieg postępowania organ stwierdził, że prowadził je zgodnie z regulacją zawartą w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U.2013.1367 j.t.). W ocenie organu nieuzasadnione jest twierdzenie skarżącego, iż organ celowo przedłużał postępowaniu w sprawie, przeciwnie brak współdziałania skarżącego w ustalaniu stanu faktycznego utrudniał postępowaniu, wobec czego zarzut przewlekłości jest nieuzasadniony. Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 17 października 2016 r. podtrzymał stanowisko skarżącego, przedstawił przebieg postępowania i powołując się na art. 35 § 3 kpa stwierdził, że postępowanie w sprawie było prowadzone z naruszeniem tego przepisu. Czynności w sprawie podejmowane były bez uzasadnienia w dużych odstępach czasu, nieuzasadnione też było żądanie uzupełnienia karty narażenia zawodowego skoro ostatecznie orzeczenie zostało wydane na podstawie karty z [...] lutego 2016 r., która pierwotnie była zwracana skarżącemu do uzupełnienia, a nadto jej uzupełnienie mogło nastąpić w czasie badania przez lalkarza wydającego ostateczne orzeczenie. Skarga w ocenie pełnomocnika jest uzasadniona, a wydanie orzeczenia nie stroi na przeszkodzie w rozstrzygnięciu dotyczącym stwierdzenia czy bezczynność lub przewlekłość nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa zgodnie z art. 149 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skargę Sąd uznał za nieuzasadnioną. Wskazać przede wszystkim należy, że postępowanie diagnostyczno - orzecznicze stanowi wyodrębnioną część postępowania w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej jego bieg regulują przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 roku w sprawie chorób zawodowych, a nie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisami tego rozporządzenia lekarzowi przeprowadzającemu badanie lekarskie winna być dostarczona dokumentacja dotycząca zatrudnienia w tym karta narażenia zawodowego. Dostarczona przez skarżącego karta w ocenie lekarza nie zawierała wszystkich niezbędnych informacji, w związku z tym zwrócono ją skarżącemu dwukrotnie do uzupełnienia, Doprowadziło to do przedłużenia terminu do przeprowadzenia badań i wydania ostatecznego orzeczenia. Ocena czy karta narażenia zawodowego zawiera wszystkie niezbędne dane należy do lekarza i zgodnie z § 6 pkt 5 ppkt 1 rozporządzenia lekarz winien w wypadku braku niezbędnych informacji wystąpić o ich uzupełnienie. Brak współdziałania skarżącego w tym zakresie, który przy pierwszym zwrocie odmawiał sporządzenia karty narażenia zawodowego, czego dowodem jest pismo z dnia [...].12.2016 r. lekarza profilaktyka, a uzupełnioną przedstawił dopiero [...] lutego 2016 r., która także nie zawierała niezbędnych informacji i została zwrócona skarżącemu i do dnia badania nie została przedstawiona lekarzowi prowadzącemu postępowanie stanowił główną przyczynę rocznego trwania postępowania w sprawie wydania orzeczenia. W związku z powyższym w ocenie Sądu nie ma podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania w wydaniu orzeczenia lekarskiego. Orzeczenie lekarskie dotyczące stwierdzenia choroby zawodowej lub jej braku nie jest aktem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i na które w przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie ich wydania przysługuje skarga na przewlekłość ( art. 149 powyższej ustawy). W takiej jednak sytuacji uznając, iż skarga jest niedopuszczalna strona by była pozbawiona ochrony przez wadliwymi działaniami jednostki orzeczniczej wydającej orzeczenie lekarskie, nie mogłaby bowiem skutecznie zaskarżyć z tego tytułu przewlekłości postępowania prowadzonego przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego powstałej w wyniku niewydania orzeczenia lekarskiego, lub jego wydania w terminie wskazującym na przewlekłość, jako, że za tego typu sytuację nie można by było przypisać odpowiedzialności państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu prowadzącemu postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Brak kontroli w tym zakresie pozostawałby poza jakąkolwiek kontrolą postępowania przed jednostkami orzeczniczymi. Z tego też względu Sąd uznał, iż kontrolą sądów administracyjnych w zakresie bezczynności lub przewlekłości postępowania należy objąć także postępowanie dotyczące wydania orzeczeń lekarskich prowadzone przez jednostki orzecznicze wskazane w § 5 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. 2013.1367 t.j.). Nie znajdując jednakże podstaw do uwzględnienia skargi Sąd skargę oddalił jako bezzasadną stosownie do art. 151 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.