II SAB/Bd 64/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Korycka Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 września 2023 r. sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Marszałka Województwa [...] do rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia [...] marca 2023 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że Marszałek Województwa [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałej części skargę oddala; 4. zasądza od Marszałka Województwa [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia [...] marca 2023 r. R. W. (dalej określany jako Skarżący) wniósł do Marszałka Województwa [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na następujące pytania: 1. czy Marszałek Województwa jest inwestorem (zamawiającym) w zamówieniu publicznym na prace budowlane w internacie [...] Specjalistycznego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego im. [...] przy ul. [...],T., a jeżeli nie – to jaki podmiot jest zamawiającym albo inwestorem; 2. jaki jest wyróżnik i pełna nazwa tego zamówienia publicznego i czy dokumentacja jest dostępna na stronie internetowej; 3. jaki podmiot wygrał przetarg na to zamówienie publiczne; 4. jaki podmiot jest generalnym wykonawcą; 5. jakie podmioty zostały zgłoszone, jako podwykonawcy albo dalsi podwykonawcy prac budowlanych w ww. lokalizacji; 6. jakie kwoty wynagrodzenia i za jakie prace zostały wypłacone generalnemu wykonawcy, a jakie podwykonawcom i dalszym podwykonawcom. Skarżący dodał, że informacje powyższe zostaną wykorzystane do pozwu cywilnego w związku z tym że wskazani przez niego z imienia i nazwiska obywatele Ukrainy, na rzecz których Skarżący działa, wykonali w lipcu i sierpniu 2022 r. prace budowlane na terenie ośrodka wymienionego w pkt 1 i nie otrzymali zapłaty. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wskazał, że żądane przez Skarżącego dokumenty i informacje w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie służą interesowi publicznemu, a podyktowane są jedynie zaspokojeniem prywatnego interesu. Świadczy o tym nie tylko fakt istnienia sporu między reprezentowanymi przez Skarżącego osobami a podmiotem ich zatrudniającym, ale również podana przez Skarżącego informacja, że pozyskane dane wykorzystane zostaną do pozwu cywilnego. Jak wywiódł organ, celem Skarżącego jest zebranie materiału dowodowego na potrzeby trwającego sporu, a ustawa o dostępie do informacji publicznych nie może być podstawą do otrzymania informacji we własnej sprawie. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi naruszył przepisu art. 37 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez niezachowanie nakazanego prawem terminu i formy podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Jak wskazał Skarżący, w odpowiedzi na wniosek strony organ nie udostępnił informacji publicznej, ani też nie wydał decyzji w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że Skarżący został w ustawowym terminie poinformowany, że jego wniosek nie dotyczył sprawy publicznej, ale był realizacją lub ochroną indywidualnych osób, w imieniu których wystąpił Skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, że bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2021 o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, ze zm., dalej powoływana jako u.d.i.p.) terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2-miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Marszałek Województwa jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie jest również kwestionowane, że dokumentacja z postępowania dotyczącego udzielenia zamówienie publicznego podlega, co do zasady, udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podstawową zasadą określoną w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, ze zm.) jest bowiem jawność postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia pozostaje natomiast to, czy organ zasadnie uznał, że wniosek Skarżącego służący do załatwienia jego indywidualnego interesu jako taki mógł być uznany za niedotyczący informacji publicznej. Jak wyjaśnił bowiem organ, żądana przez Skarżącego informacja publiczna ma bezpośredni związek ze sporem, jaki zaistniał pomiędzy reprezentowanymi przez Skarżącego osobami (Skarżący jest radcą prawnym) a podmiotem ich zatrudniającym, a wnioskowane informacje Skarżący zamierza wykorzystać do pozwu cywilnego przeciwko pracodawcy jego mocodawców. W ocenie Sądu powyższe stanowisko organu nie zasługuje na aprobatę. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, w szczególności zaś jej art. 1 ust. 1 i art. 6, nie dają podstaw do uznawania, że informacja nie ma cech informacji publicznej tylko ze względu na cel, któremu ma służyć. Takiej (zawężającej) definicji pojęcia informacji publicznej w znaczeniu przedmiotowym nie można też dopatrzyć się w art. 61 Konstytucji. W świetle przepisu art. 2 u.d.i.p. co do zasady każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej. Uznanie zaś za trafny poglądu, że nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie, prowadziłoby do absurdalnego wniosku, że informacja o podejmowanej w takiej sprawie działalności bezpośrednio ukierunkowanej na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych byłaby dostępna dla "każdego" za wyjątkiem osoby, której ta działalność dotyczy (por. wyrok NSA w sprawie III OSK 7440/21, dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Zwrócić należy również uwagę na to, że w przypadku gdy przedmiotem wniosku strony jest informacja prosta, to od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. W związku z powyższym zawarte we wniosku Skarżącego wyjaśnienia co do sposobu, w jaki zamierza on wykorzystać uzyskane od organu informacje, pozostają bez wpływu na sposób załatwienia sprawy, o ile organ nie uzna, że wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie organ administracji nie wskazywał, iż wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej, w związku z czym należy uznać, że odmowa udostępnienia Skarżącemu żądanej przez niego informacji z powołaniem na jego subiektywny interes stanowi nieuprawnione działanie organu nie mające oparcia w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec powyższego, ponieważ Marszałek Województwa nie udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącego, należało stwierdzić, że organ pozostaje w bezczynności w jego rozpoznaniu, co z kolei implikowało konieczność zobowiązania go do rozpoznania tego wniosku w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku – o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku (art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.). Zdaniem Sądu bezczynność organu nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku – na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Organ bowiem wprawdzie nie zachował terminów ustawowych do załatwienia wniosku wynikających z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednak powody braku reakcji ze strony organu, wyjaśnione w odpowiedzi na skargę, pozwalają na uznanie, że opóźnienie w udzieleniu informacji publicznej nie było działaniem celowym i zamierzonym, lecz wynikało z przyjęcia błędnych założeń co zakwalifikowania złożonego wniosku jako niedotyczącego udostępnienia informacji publicznej. Zaznaczyć trzeba, że organ nie zlekceważył strony, lecz wyjaśnił motywy swojego stanowiska z powołaniem orzecznictwa, które jednak, z uwagi na odmienność zaistniałego stanu faktycznego, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Oddalając skargę w pozostałej części, tj. w zakresie wymierzenia organowi grzywny i zasądzenia na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej, Sąd miał na uwadze to, że zachowanie organu nie nosiło znamion celowego uchylenia się od ustawowych obowiązków w zakresie udostępnienia informacji publicznej i nie można mówić o uzasadnionej obawie, że bez dodatkowej sankcji organ nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. z uwzględnieniem uiszczonego przez Skarżącego wpisu w kwocie 100 zł Na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.