II SA/Wr 94/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński, Asesor WSA Dominik Dymitruk, Protokolant: starszy referent Tomasz Gołębiowski, , po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 grudnia 2025 r. nr 1256/2025 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku oddala skargę w całości.

Zaskarżoną decyzją z dnia 15 grudnia 2025 r. nr 1256/2025 Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu (dalej w skrócie jako "DWINB"), po rozpoznaniu odwołania J. K. (dalej jako: "skarżący") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Głogowie (dalej jako PINB) nr 32/25 z dnia 28 października 2025 r., nakładającej na A. K. i J. K. – właścicieli obiektu budowlanego (dawniej budynku mieszkalno – gospodarczego), znajdującego się w miejscowości G. [...], na dz. nr [...], obręb [...] G., jednostka ewidencyjna [...], gmina G.(1), obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w ww. budynku poprzez wykonanie określonych czynności, uchylił zaskarżoną decyzje w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku orzekając w tym zakresie co do istoty ustalił termin jego wykonania na dzień 31 marca 2026 r., a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Z akt sprawy oraz uzasadnienia decyzji wynika, że w związku z otrzymaną skargą dotyczącą nieodpowiedniego stanu technicznego budynku na dz. nr [...] w G. pod nr [...] PINB w dniu 31 lipca 2025 r. przeprowadził kontrolę obiektu mieszkalno- gospodarczego w miejscowości G. [...], podczas której stwierdził, że przedmiotowy obiekt budowlany jest obiektem murowanym, parterowym i jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Stwierdzono uszkodzenie ściany szczytowej od strony południowej, ściany boczne i frontowa od strony ulicy z licznymi spękaniami i ubytkami tynku. Dach pokryty dachówką ceramiczną licznymi ubytkami. Mając na uwadze powyższe PINB uznał, że budynek może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska oraz że jest w nieodpowiednim stanie technicznym i zawiadomieniem z dnia 5 sierpnia 2025 r. poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego, znajdującego się w miejscowości G. nr [...] znajdującego się na dz. nr [...], obręb [...] G., jednostka ewidencyjna [...], gmina G.(1) W dniu 26 sierpnia 2025 r. do siedziby PINB w Głogowie wpłynęło pismo A. G. (dalej jako uczestnik") w sprawie podjęcia pilnych działań kontrolnych ze względu na pogarszający się stan techniczny obiektu budowlanego, który objęty jest postępowaniem administracyjnym. Dnia 12 września 2025 r. przeprowadzono oględziny, po uprzednim zawiadomieniu stron o miejscu i terminie. W oględzinach brał udział uczestnik postępowania, który oświadczył do protokołu, że konstrukcja przedmiotowego obiektu budowlanego jest bardzo mocno zniszczona przez korozję biologiczną i insekty. W trakcie oględzin wykonano dokumentację fotograficzną oraz spisano protokół. Z protokołu wynika, że budynek w przeszłości użytkowany był jako budynek mieszkalno-gospodarczy, obecnie jest w nieodpowiednim stanie technicznym, mogącym stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi przebywających w jego wnętrzu, jak i w pobliżu. Przedmiotowy obiekt budowlany jest budynkiem parterowym z poddaszem. Budynek murowany, pokryty dachem o konstrukcji drewnianej, kryty dachówką ceramiczną. Ściana szczytowa południowa uszkodzona, z zawaloną częścią szczytową. Pozostałe ściany z licznymi spękaniami i ubytkami tynków zewnętrznych. Konstrukcja dachu drewniana z licznymi miejscami korozji biologicznej i zniszczona przez insekty. Dach pokryty dachówką ceramiczną z licznymi ubytkami. Stolarka okienna w złym stanie technicznym częściowo zniszczona. Stwierdzono, że obiekt budowlany wymaga pilnych prac zabezpieczających i remontowych. Obiekt może stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi przebywających w jego wnętrzu lub bezpośrednio w jego pobliżu. Z uwagi na złożenie do akt sprawy przez skarżącego umowy darowizny z dnia 23 września 2025 r., na mocy której stał się współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, PINB postanowieniem z dnia 7 października 2025 r. włączył skarżącego w charakterze strony w postępowaniu, natomiast wyłączył z niego darczyńcę – A. W. Decyzją z dnia 28 października 2025 r. nr 32/25 nałożył na Panią A. K. i Pana J. K. - właścicieli przedmiotowego obiektu budowlanego (dawniej budynek mieszkalno- gospodarczy), znajdującego się w miejscowości G. [...], na dz. nr [...], obręb [...] G., jednostka ewidencyjna [...], gmina G.(1), obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w ww. budynku poprzez wykonanie następujących czynności: 1) przemurować zniszczoną południową ścianę szczytową; 2) wymienić lub naprawić zniszczone elementy drewnianej konstrukcji dachu; 3) wymienić lub naprawić uszkodzone pokrycie dachu; 4) uzupełnić ubytki z cegieł i tynki; 5) zabezpieczyć otwory okienne poprzez zakrycie ich płytami lub zamurowanie otworów w miejscu brakującej stolarki okiennej i drzwiowej; 6) zamontować orynnowanie i rury spustowe w celu odprowadzania wody deszczowej z dachów budynku na teren działki; 7) wygrodzić teren wokół budynku zgodnie z granicami geodezyjnymi ogrodzeniem, które uniemożliwi dostęp osobom nieupoważnionym i będzie bezpieczne dla otoczenia - w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do właściwego stanu technicznego i zabezpieczenia go przed dalszym zniszczeniem oraz wyeliminowaniem zagrożenia dla zdrowia i życia, w terminie do dnia 31 grudnia 2025 r. Utrzymując w mocy tę decyzję po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez skarżącego (z wyjątkiem wyznaczenia terminu wykonania obowiązku) DWINB wskazał, że podstawę materialno-prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b., zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3) organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Organ wyjaśnił przy tym, że przepisy art. 66-69 p.b. określają środki działania organu nadzoru budowlanego, które należy podjąć z uwagi na zagrożenia, które stwarza obiekt budowlany ze względu na jego stan techniczny. Gradacja tych środków oraz zastosowanie jednego z nich zależy od stanu obiektu budowlanego i stopnia zagrożenia. Odnosząc się do warunków ocenianej sprawy DWINB podniósł, że w ustalonym stanie faktycznym i prawnym PINB w Głogowie był zobligowany do wydania decyzji w oparciu o art. 66 p.b. - nakładającej obowiązek usunięcia zagrożenia i nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu. W ocenie organu odwoławczego, analiza zgromadzonego materiału dowodowego bezspornie wskazuje, że przedmiotowy obiekt budowlany znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym oraz może stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego bądź bezpieczeństwa mienia. DWINB wyjaśnił, że jak wynika z akt sprawy, przegrody zewnętrzne budynku, w szczególności pokrycie dachowe, jak i konstrukcja dachu wykonana z drewna znajdują się w nadmiernie pogorszonym stanie technicznym, wymagającym podjęcia działań naprawczych i będącym wynikiem wieloletnich zaniedbań osób odpowiedzialnych za utrzymanie tego obiektu. Nie wykonywano regularnych remontów i napraw w ramach bieżącej konserwacji i jego utrzymania. Zarówno dach, jak i mury elewacyjne stanowią kluczowe przegrody zewnętrzne budynków, chroniące obiekty przed przedostawaniem się wody do jego wnętrza i jako elementy zewnętrzne - narażone są w sposób szczególny na negatywne oddziaływanie czynników atmosferycznych. Brak skutecznej ochrony destrukcyjnie wpływa na budynek i stanowi znaczące zagrożenie dla trwałości budynku. Nieszczelne pokrycie dachu niekorzystnie wpływa na jego drewnianą konstrukcję, powodując jej zawilgocenie oraz korozję biologiczną, a w konsekwencji doprowadziło do częściowego zawalenia się konstrukcji dachu do środka budynku. Brak właściwego odprowadzania wód opadowych poza obrys budynku potęguje degradację jego ścian zewnętrznych, co skutkuje zawilgoceniem muru, nadproży i obniżeniem izolacyjności ścian oraz destrukcją cegieł wraz ze spoinami i drewnianych elementów konstrukcji budynku (dachu). Odsłonięta obecnie część budynku (brak części pokrycia przy ścianie szczytowej) narażona jest obecnie na wpływ czynników zewnętrznych, takich jak woda opadowa, śnieg. Powyższe prowadzi do osłabienia nośności i trwałości konstrukcji ścian zewnętrznych, które powinny zapewnić przenoszenie obciążeń z dachu budynku, a także niekorzystnie wpływa na ogólny stan techniczny budynku (ubytki, przebarwienia, zawilgocenia i korozja biologiczna cegieł). Brak wygrodzenia budynku powoduje, że może on zagrażać zdrowiu i życiu osób znajdujących się w jego bezpośredniej bliskości. Organ podkreślił przy tym, że żadna ze stron nie kwestionuje złego stanu technicznego budynku, ani konieczności jego naprawy. Jak podniesiono w uzasadnieniu decyzji, powodem wniesienia odwołania jest kwestionowanie możliwości swobodnego dojścia do budynku przez jego właścicieli. W tym kontekście wyjaśniono w decyzji, że w kompetencji organów nadzoru budowlanego nie leży rozwiązywanie sporów pomiędzy sąsiadami. Są to kwestie cywilne, do których rozstrzygania właściwe są sądy powszechne, wydziały cywilne tych sądów. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy obiekt budowlany znajduje się w całości na dz. nr [...], będącej własnością Pani A. K. i Pana J. K. (na podstawie aktu notarialnego), dlatego też wydany nakaz został skierowany do nich. Na podstawie strony geoportal.gov.pl oraz Google Maps można zauważyć, że na dz. nr [...] i [...] istnieje wspólny podjazd i brama, co świadczy o prawdziwości twierdzeń zawartych w odwołaniu. Kwestie dotyczące dostępu do nieruchomości nie mogą być jednak rozstrzygane przez organy nadzoru budowlanego. Celem niniejszego postępowania administracyjnego jest jak najszybsze przywrócenie odpowiedniego stanu technicznego obiektu i usunięcie zagrożeń. W tej sytuacji Pan A. G. powinien umożliwić dojście zobowiązanym na własną działkę. Tym bardziej w przypadku, gdy sam dokonał zgłoszenia z obawy przed zagrożeniami wynikającymi ze złego stanu technicznego. Organy nadzoru budowlanego nie posiadają instrumentów, którymi mogłyby nakazać, w wypadku sporów, umożliwienie wejścia na cudzą nieruchomość. Możliwość wejścia na działkę sąsiednią przewidziano w art. 47 p.b. W świetle ust. 1 tego przepisu jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. Natomiast zgodnie z art. 47 ust. 2 p.b. w razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, organ administracji architektoniczno-budowlanej określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Wniosek o wydanie decyzji o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości składa się w postaci papierowej albo formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem portalu e-Budownictwo (art. 47 ust. 2a p.b.). W kwestii zmienionego terminu wykonania obowiązku DWINB wyjaśnił, że mając na uwadze, że termin na wykonanie obowiązku został wyznaczony datownie tj. do dnia 31 grudnia 2025 r. oraz to, iż został wniesiony środek zaskarżenia, który zgodnie z art. 130 § 2 k.p.a. co do zasady wstrzymuje wykonanie decyzji, tutejszy organ uznał za zasadne określenie nowego realnego terminu na wykonanie obowiązku. Powyższe umożliwia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., który pozwala organowi odwoławczemu m.in. na uchylenie zaskarżonej decyzji w części i orzeczenie w tym zakresie co do istoty. W niniejszym przypadku należało zatem uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i orzec w tym zakresie co do istoty ustalając nowy termin wykonania obowiązku w terminie do dnia 31 marca 2026 r., a w pozostałym zakresie utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Nie godząc się z tą decyzją J. K. wniósł na nią decyzję do tutejszego Sądu, domagając się jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2025 r. strony podtrzymały stanowiska prezentowane w toku postępowania administracyjnego. Skarżący podniósł, że z uwagi na wymurowanie kostki brukowej przez uczestnika postępowania A. G. firmy budowlane twierdzą, że remont jest aktualnie niemożliwy. Przed remontem trzeba zniwelować teren. Oświadczył również, że czasami ma możliwość wejścia na teren nieruchomości. Ponadto twierdzi, że uczestnik ukradł mu kabel wysokiego napięcia doprowadzający prąd do tego budynku, wobec czego nie ma możliwości podpięcia narzędzi. Fakt ten został zgłoszony na policję. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji, uważając że remont budynku jest niezbędny, ale dopiero po zakończeniu innych postępowań pomiędzy stronami, między innymi o czyn z art. 190a § 2 Kodeksu Karnego – wykorzystanie cudzych danych osobowych. Uczestnik postępowania A. G. wniósł o oddalenie skargi w całości. Podniósł, że skarżący ma legalny i faktyczny dostęp do nieruchomości. Wskazał, że wszystkie wizyty skarżącego na nieruchomości ma udokumentowane. W zakresie postępowania karnego twierdzi, że został z niego wyłączony. Podniósł, iż nie było firm budowlanych wypowiadają się co remontu tej nieruchomości. Sąd dopuścił dowód z dokumentu złożonego przez uczestnika postępowania, porozumienia z dnia 12 stycznia 2021 r. zawartego pomiędzy nim a A. W. i A. K., na okoliczność ustaleń zawartych pomiędzy uczestnikiem a poprzednimi właścicielami obiektu objętego zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego aktu przeprowadzona na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) nie wykazała, aby decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej jako "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przeprowadzając ocenę legalności zaskarżonej decyzji należało wziąć pod uwagę, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy prawo budowalne (p.b.). Jak wynika z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b., w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska lub jest w nieodpowiednim stanie technicznym – organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych w obiekcie budowlanym nieprawidłowości konieczne i wystarczające jest ustalenie chociażby przesłanek wymienionych w art. 66 ust. 1, tj. określonego zagrożenia lub nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu, a decyzja podejmowana na jego podstawie ma charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpią przesłanki ustawowe, to organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przy czym, ingerencja organów nadzoru budowalnego ma charakter wyjątkowy, albowiem zasadą jest, że właściciele budynku podejmują decyzje w zakresie jego napraw i remontów samodzielnie. W przypadku niemożności uzyskania zgody współwłaścicieli na przeprowadzenie prac przekraczających zwykły zarząd nieruchomością (szeroki zakres planowanych prac) pozostałym współwłaścicielom służy droga postępowania cywilnego, celem uzyskania niezbędnych zgód, w tym zgód zastępczych. Działania organów nadzoru budowalnego mogą mieć zaś miejsce, tak jak to już wskazano, wyłącznie w przypadku ziszczenia się przesłanek z art. 66 p.b., czyli wstąpienia np. stanu zagrożenia, a nie mogą zastępować decyzji właścicieli obiektu w toku zarządzania nim. Co istotne w niniejszej sprawie, żadna ze stron nie kwestionuje tego, że spełniona została przywołana w podstawie prawnej decyzji PINB z dnia 28 października 2025 r., przesłanka złego stanu technicznego, jak i nawet tego, ze stan techniczny obiektu jest tak zły, ze stwarza realne zagrożenie dla ludzi i mienia, którzy mogliby znajdować się w pobliżu budynku. Postępowanie wszczęte zostało na skutek pism i interwencji uczestnika postępowania, a żadna ze stron nie przeczy ustaleniom organu, że z budynku odpadają np. luźne elementy elewacji czy dachówki. W ocenie Sądu zebrany w sposób niewadliwy materiał dowodowy sprawy, potwierdza tę okoliczność, tj. zły stan techniczny budynku, realnie zagrażający bezpieczeństwu ludzi i mienia i konieczność podjęcia niezwłocznie prac remontowych i zabezpieczających, a zatem istnienie podstaw do wydania w trybie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b. nakazów usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Skarżący na rozprawie potwierdzając konieczność pilnego remontu wskazywał konsekwentnie na istniejący konflikt sąsiedzki z uczestnikiem postępowania, wskazując na toczące się postepowania cywilne i karne, w które zaangażowane są obie strony. W ocenie skarżącego stoi to na przeszkodzie przeprowadzeniu wymaganych prac. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia stanowiska wyrażonego w skardze. Przede wszystkim za organami nadzoru budowalnego powtórzyć należy, że decyzje wydawane na podstawie przepisów rozdziału 6 ustawy Prawo Budowalne, mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa poprzez prewencyjne działania i eliminowanie ewentualnych zagrożeń ze strony obiektów budowlanych. Stąd postępowania prowadzonych na podstawie tych przepisów, charakteryzują się, a przynajmniej powinny, szybkością i efektywnością, albowiem ich celem jest jak najszybsze zlikwidowanie zagrożenia, do którego wielokrotnie doprowadzają wieloletnie działania czy zaniechania właścicieli nieruchomości, zobowiązanych do utrzymywania swych nieruchomości w należytym stanie. Skarżący wraz z żoną jest właścicielem obiektu objętego decyzją. Jak wynika z akt sprawy, uczestnik postępowania zainteresowany był kupnem i remontem budynku, jednakże w październiku 2025 r. współwłaścicielem budynku stał się skarżący, który sprzeciwia się tym planom. Niemniej podkreślić trzeba, że skarżący stając się współwłaścicielem obiektu, stał się także współodpowiedzialny za utrzymanie go w należytym stanie technicznym stąd, prawidłowo stał się adresatem obowiązku nałożonego przez organy nadzoru budowalnego. Z akt sprawy wynika również, że stan budynku stwarza reale zagrożenie dla osób przebywających w jego pobliżu – odpadające elementy budowane, mogą dorowadzić do poważnego uszczerbku na zdrowiu, jeżeli spadłyby na osobę znajdującą się przy budynku w momencie oderwania się dachówki czy części elewacji. Kwestie sporów sąsiedzkich czy też postępowań o charakterze karnym, jak słusznie wyjaśnił DWINB, pozostają bez znaczenia dla konieczności zadbania o stan techniczny obiektu i zabezpieczenia go. Jak wspomniano – jedynym celem działań organów nadzorów budowalnego podejmowanych w tym trybie jest możliwie najszybsze i najskuteczniejsze zlikwidowanie zagrożeń. Stąd, przy wydawaniu decyzji nakazowych w takim przedmiocie, organy nie badają przyczyn powstania zaniedbań ani nie zajmują się kwestiami ewentualnych rozliczeń pomiędzy stronami czy też możliwością wejścia na teren nieruchomości i swobodnego wykonywania nakazanych prac. Są to kwestie cywilne, podlegające ustaleniu pomiędzy stronami, a w przypadku braku możliwości porozumienia ugodowego, stronom pozostaje droga cywilna sądowa. Nałożenie konieczności takich ustaleń na organy nadzoru budowlanego całkowicie godziłoby w cel przepisów Rozdziału 6 Prawa budowalnego, czyli szybkiego wyeliminowania niewłaściwych stanów technicznych obiektów budowlanych. Droga postępowania cywilnego jest zupełnie odmiennym postępowaniem, niż ustalenie istnienia złego stanu technicznego i adresatów obowiązku jego wyeliminowania. Ustalenie, że złego stanu technicznego budynku oraz jego właścicieli, jest wystarczające dla nałożenia obowiązków i uczynienia ich adresatami decyzji. W zakresie przymusowego wejścia na cudzą nieruchomość w celu wykonania niezbędnych robót budowlanych – w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarto bardzo dokładne pouczenie, jak w takim przypadku może postąpić adresat decyzji, zobowiązany do remontu. Należy pamiętać, że rodzaju roboty przewidziane w decyzjach nakazowych z art. 66 p.b. mają charakter pilny, tak więc w trybie pilnym powinno nastąpić również ich przeprowadzenie. Wobec stwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym spełnienia przesłanek z art. 66 Prawa budowlanego (w omawianym wypadku, że obiekt budowalny może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi lub bezpieczeństwu mienia, a także jest w nieodpowiednim stanie technicznym), PINB związany był obowiązkiem wynikającym z przepisu i zobowiązany do wszczęcia postępowania zmierzającego do usunięcia nieprawidłowości. W ocenie Sądu zarówno postępowanie przeprowadzone przez organy obu instancji jak i treść wydanych w ich wyniku decyzji, nie narusza prawa procesowego ani materialnego, w zakresie w jakim mogłyby mieć wpływ na wynik podjętych w sprawie rozstrzygnięć. W świetle powyższego należało dojść do wniosku, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku, wobec czego skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.