II SA/Wr 73/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym, w Wydziale II wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu gospodarczego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę postanawia: przywrócić termin.

Opisana w sentencji postanowienia decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...], wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 30 dni. Pismem nadanym listem poleconym dnia [...] skarżący wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu [...]. Wyjaśnił, że przez cały okres jesienno – zimowy prowadził intensywne prace i działania na terenie ogródków działkowych, ponieważ jest wolontariuszem Towarzystwa Ochrony Zwierząt, dokarmiał zatem bezdomne koty. Dodatkowo w okresie posylwestrowym pomagał w poszukiwaniu zaginionego psa. Wskazał również, że w związku z opadami śniegu odśnieżał działkę, przy temperaturze – 15 stopni. Podniósł, że był chory, zażywał wiele lekarstw na doskwierające mu dolegliwości i w związku z tym, dopiero w dniu [...] był w stanie wysłać list ze skargą. Na potwierdzenie przedstawionych twierdzeń skarżący przedstawił kopię legitymacji wolontariusza TOZ oraz lekarstw jakie zażywał w przedmiotowym czasie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługiwał na uwzględnienie. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było zatem ustalenie, czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie przez skarżącego braku swojej winy, polegającej najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podkreślić także należy, że ocena czy nastąpiło uprawdopodobnienie, o którym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a., należy do sądu rozpatrującego wniosek. W tym przedmiocie Sąd nie jest związany zawartymi we wniosku twierdzeniami, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu, a przekonanie to powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z zawartych we wniosku twierdzeń. W ocenie Sądu w sprawie skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący wyjaśnił w jak ciężkiej osobistej i zdrowotnej sytuacji się znajduje. Wskazał, że bardzo obciąża go nie tylko jego sytuacja osobista związana z przedmiotem skargi do Sądu, ale także stan jego zdrowia, napady bólu, stres związany z pandemią. W ocenie Sądu usprawiedliwia to nadanie skargi dzień po upływie terminu do jej wniesienia, tym bardziej, że skarżący niezwłocznie złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności i stosownie go uzasadnił. Przedstawiona argumentacja, w ocenie Sądu, uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.