II SA/Wr 706/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1991 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić wniosek.

W zażaleniu z [...].12.2018 r. skarżący zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazania sprawy do rozpatrzenia przez inny sąd administracyjny w celu uniknięcia jakiegokolwiek wpływu na orzekanie w jego sprawie osób wywodzących się z kręgów wrocławskich organów wymiaru sprawiedliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązujące prawo nie przewiduje instytucji wyłączenia sądu od orzekania w jakiejkolwiek sprawie poddanej jego kognicji. O niedopuszczalności takiego wniosku stanowi art. 20 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.). Zgodnie z treścią powołanego przepisu wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Na równi z wnioskiem o wyłączenie sądu traktowane jest żądanie wyłączenia wszystkich sędziów (asesorów) orzekających w danym sądzie, bez wskazania jakichkolwiek zindywidualizowanych okoliczności przemawiających za ich wyłączeniem. Treść pisemnego uzasadnienia wniosku potwierdza, że skarżący w istocie domagają się wyłączenia Sądu od orzekania w zainicjowanej przez nich sprawie sądowej, a to czyni ten wniosek niedopuszczalnym. W konsekwencji przedmiotowy wniosek, na podstawie na podstawie art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak sentencji postanowienia.