II SA/Wr 636/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S.A. w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia, z mocy prawa, prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.

Pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem, swoją prośbę motywując tym, że strona sporządziła w dniu 28 listopada 2016 r. taki wniosek, dokonując również opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. W dniu 2 grudnia 2016 r. (zachowując siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku) strona nadała wniosek listem poleconym (nr listu nadanego poprzez elektroniczny system obiegu dokumentów - SEOD: [...]), który - w ramach umowy o wykonywanie usług pocztowych zawartej pomiędzy P. S.A. a Pocztą Polską - został tego samego dnia odebrany przez pracownika poczty i złożony przez niego w placówce Poczty nr [...] we W. przy ul. [...] (dowód: oświadczenie pracownika poczty z dnia 7 grudnia 2016 r. wraz z kserokopią listu i podpisem pracownika). Pomimo nadania przesyłki i przyjęcie jej przez placówkę pocztową, w dniu 6 grudnia 2016 r. doszło do zwrotu przesyłki bez próby doręczenia jej adresatowi (dowód: koperta zwróconego listu poleconego z adnotacją pracownika, oświadczenie pracownika poczty z dnia 7 grudnia 2016 r.). Ponadto, z wydruków wygenerowanych z elektronicznego systemu obiegu dokumentów wynika status przesyłki wysłanej w dniu 2 grudnia 2016 r. oraz status powiadomienia o wysłaniu pisma do adresata i dochowanie tym samym terminu do złożenia wniosku (dowód: wydruk wygenerowany w dniu 8 grudnia 2016 r. dla przesyłki nr [...]). Pełnomocnik wskazał również, że dochował siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku - siedem dni od dnia zwrotu przesyłki z wnioskiem, dołączając wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem z dnia 28 listopada 2016 r. oraz dowód uiszczenia w dniu 1 grudnia 2016 r. opłaty w kwocie 100 zł. Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie: koperty zwróconego listu poleconego nadanego w dniu 2 grudnia 2016 r., bowiem z nadesłanej kserokopii wynika jedynie, że koperta zawierała przesyłkę nr [...], który jest nadawany przez stronę skarżącą, nie ma na niej natomiast żadnej pieczątki przyjęcia przesyłki ani pieczątki zwrotu ani numeru nadawanego przez pocztę, tzw. "R"; ponadto z powiadomienia o wysłaniu przesyłki wynika wprawdzie, że przesyłka została zaadresowana do WSA we Wrocławiu, ale bez podania sygnatury akt i ze wskazaniem, że pismo nadane w dniu 2 grudnia 2016 r. dotyczy "uzasadnienie - Prezydent W.", a w niniejszej sprawie mamy do czynienia z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., oraz informacji na jakim etapie jest postępowanie reklamacyjne, a jeśli zostało zakończone - orzeczenia, którym rozpoznano reklamację. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik pismem z dnia 30 grudnia 2016 r. wskazał m.in., że wniósł pismo reklamacyjne z tytułu nienależytego wykonania usługi (pismo w załączeniu, postępowanie reklamacyjne w toku). Z uwagi na niewłaściwie wykonaną usługę pocztową, a w zasadzie z powodu jej niewykonania, listonosz nie dokonał żadnej adnotacji na kopercie niedoręczonej przesyłki. Na kopercie znajduje się jedynie potwierdzenie pobranej opłaty zgodnie z umową z Pocztą Polską, co potwierdza jednocześnie, że przesyłka została nadana przez stronę skarżącą, co potwierdził odbierający przesyłkę - Pan R.O., oświadczając, że odebrał przesyłkę i doręczył do placówki pocztowej [...] we W. przy ul. [...]. Tym samym zawarcie umowy o świadczenie usługi pocztowej zostało zawarte, ale nie doszło do doręczenia nadanej w terminie przesyłki z uwagi na nienależycie wykonaną przez Pocztę Polską usługę. Odnosząc się natomiast do wezwania Sądu pełnomocnik wyjaśnił, że elektroniczny system obiegu dokumentów sam generuje i wymusza określenie nadawanej przesyłki. Zakładając sprawę w systemie SEOD od momentu wydania decyzji przez Prezydenta W. wszystkie wychodzące i przychodzące pisma generowane są nadaną pierwotnie nazwą i znakiem sprawy (tu nr [...]). Zmianie ulega jedynie nr UNP. Mimo etapu postępowania - zarówno przed SKO we W., czy WSA we Wrocławiu - w systemie wszelkie pisma wychodzące i przychodzące rejestrowane są z wygenerowanym określeniem - Prezydent W.. Ponadto, z uwagi na wymagania systemu co do liczby znaków można ograniczyć się do określenia rodzaju wysyłanego pisma - skarga, wniosek, odwołanie, uzasadnienie, wezwanie itp.. Nie można wpisywać w tytule wysyłanego pisma cyfr, tym samym strona skarżąca nie mogła wskazać w nadawanej w dniu 2 grudnia 2016 r. przesyłce - wniosku o doręczenie wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem sygnatury akt Sądu (II SA/Wr 636/16). Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2017 r. wezwano ponownie pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie odpowiedzi na złożoną pismem z dnia 9 grudnia 2016 r. reklamację. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik wskazał, że na dzień 2 lutego 2017 r. nie otrzymał odpowiedzi na pismo reklamacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W art. 87 P.p.s.a. wskazano przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione. A mianowicie pełnomocnik strony skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu tego terminu. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, stanowiący sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że usprawiedliwieniem braku winy w uchybieniu terminu nie mogą być nieuprawdopodobnione okoliczności o niewłaściwie wykonanej usłudze pocztową, czy też – jak wskazuje pełnomocnik – niewykonaniu tej usługi. Z oświadczenia R.O. wynika, że odebrał on w dniu 2 grudnia 2016 r. przesyłkę i doręczył do placówki Poczty Polskiej we W. przy ul. [...]. Skoro tak się stało, to niezrozumiałym jest brak na kserokopii koperty – jak wskazano w zarządzeniu z dnia 15 grudnia 2016 r. - pieczątki przyjęcia przesyłki i jej zwrotu oraz numeru nadawanego przez Pocztę, tzw. "R" (przesyłka – jak twierdzi pełnomocnik - nadana została listem poleconym). Ponadto, strona skarżąca mimo wezwania o nadesłanie koperty zwróconego listu poleconego, nadanego w dniu 2 grudnia 2016 r., nie nadesłała jej. Same zaś wydruki wygenerowanych z elektronicznego systemu wewnętrznego obiegu dokumentów, świadczą jedynie o wysłaniu przez pracownika przesyłki, nie zaś o tym, że przesyłka została oddana na Poczcie (czy też jej pracownikowi). Ponadto, Sąd pozostaje na stanowisku, że nierozpatrzona reklamacja skierowana do Poczty Polskiej o niewykonaniu (bądź nienależytym wykonaniu) usługi pocztowej nie wskazuje, by istotnie do takiego uchybienia w pracy doręczyciela mogło dojść. Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie reklamacji usługi pocztowej (Dz.U. poz. 1468 ze zm.) operator pocztowy rozpatruje reklamację niezwłocznie i udziela spowiedzi na reklamację w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania reklamacji. Od dnia 9 grudnia 2016 r., czyli przez dwa miesiące (co wynika z wniosku o przywrócenie terminu, w którym wskazano, że złożono u operatora pocztowego postępowanie reklamacyjne – s. 4), reklamacja nie została rozpatrzona. Na marginesie należy wskazać, że pismo reklamacyjne nie zawiera jakiejkolwiek pieczątki czy adnotacji o wpłynięciu do Urzędu Pocztowego w W.. Należy tutaj podkreślić, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że wnioskodawca musi uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że nie miał możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. To zaś oznacza, że wprawdzie trudna sytuacja może być okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, jednakże musi ona znajdować potwierdzenie nie tylko w przytoczonych we wniosku twierdzeń, ale także w obiektywnych faktach. Rozpoznając wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, sąd administracyjny nie jest bowiem związany twierdzeniami wniosku, gdyż uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., sprowadza się do przekonania sądu o (przynajmniej) prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu. Przekonanie powinno opierać się przy tym na obiektywnych przesłankach wynikających z przytoczonych we wniosku twierdzeń. W ocenie Sądu powołane przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uzasadniają braku winy w uchybieniu terminu, gdyż nie sposób dopatrzyć się w nich obiektywnych i niezależnych od strony przeszkód w prawidłowym i terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podkreślić należy, iż ustawodawca uzależnił przywrócenie terminu nie od stopnia winy, lecz od uprawdopodobnienia jej braku. Wskazywane przez stronę okoliczności nie są zatem równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w terminie właściwym do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pozbawiona była możliwości podjęcia stosownych działań zmierzających do terminowego jego nadania. Tym samym, wbrew obowiązkowi zawartemu w art. 87 § 2 P.p.s.a., strona nie wykazała braku winy w niedotrzymaniu terminu do jego złożenia. Stąd też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.