II SA/Wr 521/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.N. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic O.P., Ks. Dz. W. B., K., Ż. W., B. Ch. w T. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 300 (trzysta) zł.

UZASADNIENIA W dniu [...] r. Rada Miejska w T. podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic O. P., Ks. Dz.W. B., K., Ż.W., B. Ch. w T. Pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. J.N. wezwała Radę Miejską w T. do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego powyższą uchwałą. W dniu 25 czerwca 2014 r. doręczono J.N. pismo, w treści którego złożone przez nią wezwanie uznano za nieuzasadnione. W dniu 23 lipca 2014 r. J.N. złożyła osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wyżej opisaną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane z zakresu administracji publicznej. Ponadto akty prawa miejscowego, a także inne akty jednostek samorządu terytorialnego (wymienione w pkt 6 art. 3 ustawy), mogą być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie ustaw ustrojowych, stanowiących lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 powyższej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm), skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone daną uchwałą lub zarządzeniem. Skuteczne wniesienie skargi wymaga dochowania terminu oraz wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z przepisem z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do postanowień z art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku aktów innych niż decyzja lub postanowienie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy przepis wprowadza zatem dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie - termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/0; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 522/12). W rozpoznawanej sprawie złożona osobiście w dniu [...] r. przez J.N. skarga na uchwałę Rady Miejskiej w T. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic O.P., Ks. Dz.W. B., K., Ż.W., B.Ch. w T. wniesiona została z uchybieniem terminu, który upłynął wraz z dniem 24 czerwca 2014 r. W tej bowiem dacie upłynął 60 dniowy termin liczony od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. od dnia 25 kwietnia 2014 r., który nie został przerwany udzieleniem przez organ odpowiedzi na wezwanie. Odpowiedź organu doręczono bowiem skarżącej dopiero w dniu 26 czerwca 2014 r. Mając zatem na względzie powyższe, przedmiotowa skarga jako spóźniona podlegała – w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – odrzuceniu, co też orzeczono w pkt. I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu uzasadnione jest z kolei przepisem z art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy, obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi.