II SA/Wr 479/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr 478/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę w całości.

Decyzją Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "DWINB") z dnia 15 lipca 2019 r. nr 862/2019 nakazano M. K. (dalej jako: "strona", "skarżący") rozbiórkę przebudowanych elementów budynku. Skarga na tę decyzję została oddalona wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 23 grudnia 2019 r., w sprawie o sygnaturze akt II SA/Wr 630/19. Wyrok ten jest prawomocny. Upomnieniem z dnia 13 grudnia 2023 r. PINB wezwał skarżącego do wykonania opisanej decyzji DWINB. Postanowieniem nr 297/2024 z 12 lutego 2024 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej jako "PINB") nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku w kwocie 10 000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy zł) oraz wezwał do jej zapłaty zakreślając termin wykonania egzekwowanego obowiązku w terminie miesiąca od dnia doręczenia postanowienia. Doręczenie przedmiotowego postanowienia nastąpiło 13 lutego 2024 r., w związku z czym termin upłynął wraz z dniem 20 lutego 2024 r. Pismem z dnia 22 lutego 2024 r., działając za pośrednictwem pełnomocnika, skarżący wywiódł do DWINB zażalenie na opisane postanowienie. Zażalenie nie zawierało zarzutów oraz uzasadnienia, w treści zawarto wyłącznie wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienie. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr 478/2024 r., zaskarżonym w niniejszej sprawie, DWINB stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że postanowienie PINB nr 297/2024 z dnia 12 lutego 2024 r., skierowane do zobowiązanego, zostało odebrane w dniu 13 lutego 2024 r., z adnotacją o doręczeniu przesyłki pełnoletniemu domownikowi. W związku z prawidłowym doręczeniem przedmiotowego postanowienia, na podstawie przepisu art. 141 § 2 Kpa, 7 dniowy termin na złożenie środka zaskarżenia minął wraz z dniem 20 lutego 2024 r. Zażalenie na postanowienie skarżący złożył 22 lutego 2024 r., za pośrednictwem systemu ePUAP, co wynika z informacji o dacie sporządzenia dokumentu, a także urzędowego poświadczenia przedłożenia. Nie wniósł jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. DWINB ocenił jednocześnie, że doręczenie skarżonego postanowienia zostało dokonane w sposób prawidłowy, na prawidłowy adres strony. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem, skarżący – działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika - wniósł skargę do tutejszego sądu, domagając się jego uchylenia. Skarga nie zawierała zarzutów ani uzasadnienia, odgraniczając się do wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Kontrola jego legalności przeprowadzona zgodnie z art. 1 ustawy z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) wykazała, że zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej: ″p.p.s.a.″ sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego, a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie zaś do art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na mocy przepisu art. 144 k.p.a., przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. W okolicznościach sprawy należy przyznać rację organowi odwoławczemu, że zażalenie wniesiono z uchybieniem terminu, upływał on bowiem w dniu 20 lutego 2024 r., tymczasem zażalenie skierowano na skrzynkę epuap organu w dniu 22 lutego 2024 r. Organ właściwy do rozpoznania zażalenia, wobec oczywistego braku wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, nie miał podstaw do przyjmowania, że wniosek taki został złożony w sposób dorozumiany. Jednocześnie w sposób prawidłowy, pomimo braku zarzutów odwołania, organ odwoławczy ocenił prawidłowość doręczenia postanowienia organu pierwszej instancji i obliczył terminy na wniesienie środka zaskarżenia. Wobec ustalenia w sposób niewątpliwy, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, DWINB zobowiązany był do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 p.p.s.a.. Skarga została rozpatrzona na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. .