II SA/Wr 433/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2023 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. R. D. sp. z o.o. sp.k. z/s w G. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta L. wymierzył D. sp. z o.o. sp. k. (dalej jako "strona skarżąca") karę za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Decyzję tę doręczono na adres strony skarżącej ujawniony w KRS. Odbiór przesyłki pokwitowała A. Z., potwierdzając to pieczątką: "R. Adres do korespondencji" w dniu [...]. Pismem z dnia [...], które nadano do organu pierwszej instancji w dniu [...] spółka wniosła odwołanie od wskazanej decyzji o nałożeniu kary administracyjnej. Pismem z dnia [...] Prezydent Miasta L. przekazał wniesione odwołanie do rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L., zaznaczając jednocześnie, że odwołanie wniesione zostało w dniu [...], tymczasem decyzja odebrana została w dniu [...]. Odpis tego pisma skierowana również do strony skarżącej. Pismem z dnia [...] skarżąca spółka poinformowała SKO, że decyzja pierwszoinstancyjna odebrała została przez pracownika innej firmy, tj. R. sp. z o.o. , która ma siedzibę pod tym samym adresem, ale w innym lokalu, natomiast przekazana została spółce D. sp. z o.o. sp. k. czyli adresatowi decyzji dopiero w dniu [...]. Do pisma dołączono odpisu umowy o pracę A. Z., potwierdzenie z wewnętrznej książki obiegu korespondencji skarżącej spółki oraz kopę decyzji wraz z odręczną adnotacją prezesa zarządu komplementariusza skarżącej spółki – M. D., że odebrał ją w dniu [...]. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. stwierdziło, że odwołanie od decyzji prezydenta Miasta L. z dnia [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazało, że w sprawie decyzja została prawidłowo doręczona na adres spółki, nadto podniosło, że ta sama osoba, tj. A. Z. kwitowała również odbiór innych przesyłek, w tym przesyłki o zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w sprawie oraz przesyłki Kolegium do strony z dnia [...]. Wobec prawidłowego w ocenie Kolegium odbioru przesyłki w dniu [...], termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...], tymczasem odwołanie strona złożyła w dniu [...], a zatem zasadne było stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybienie terminu. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem, spółka wniosła skargę do tutejszego sądu, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazała na naruszenie art. 129 k.p.a. poprzez przyjęcie, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu, podczas gdy doręczenie decyzji stronie miało miejsce dopiero dniu [...], w tej bowiem dacie osoba które de facto odebrała przesyłkę, niebędąca do tego uprawniona, przekazała ją adresatowi, czyli skarżącej spółce. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wyjaśnić należy, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do brzmienia art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Aktem poddanym kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...]. Poddawszy zaskarżone postanowienie ocenie według kryterium legalności, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie nie tyle z przyczyn w niej podanych, ale tych, które Sąd uwzględnił z urzędu. Podać należy, że wyrokiem z dnia 31 stycznia 2022 r. , sygn. akt II SA/Wr 583/22, tutejszy Sąd uchylił postanowienie SKO z dnia [...], którym odmówiono skarżącej spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że nie doszło w sprawie do prawidłowego doręczenia przedmiotowej decyzji pierwszoinstancyjnej, z uwagi na niemożność weryfikacji czy doręczono ją osobie uprawnionej do odbioru. W tym miejscu dodać jedynie należy, że w ocenie Sądu również doręczenia, na które powołuje się organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dotknięte są istotnymi wadami. Przesyłka zawierająca zawiadomienie organu pierwszej instancji o wszczęciu postępowania doręczona została również z tzw. "żółtą zwrotką", a osoba kwitująca odbiór nie oświadczyła doręczającemu (przynajmniej nie wynika to ze znajdującego się w aktach potwierdzenia odbioru), że działa w imieniu adresata przesyłki. Jest to zaś niezbędne w świetle treści art. 45 k.p.a. Natomiast przesyłka Kolegium, której odbiór pokwitowała ta sama osoba, pomimo tego, że na potwierdzeniu odbioru widniało miejsce w którym powinno zostać oznaczone kim jest dla adresata osoba kwitująca odbiór, pozostało ono niewypełnione. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wydanie zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu na podstawie art. 134 k.p.a. było co najmniej przedwczesne, bowiem w sprawie nie doszło do prawidłowego doręczenia przesyłki zawierającej decyzję pierwszej instancji w dacie wskazanej przez Kolegium. Wobec zatem braku doręczenia w sposób prawidłowy przesyłki zawierającej decyzję organu pierwszej instancji, to postanowienie z art. 134 k.p.a. z oczywistych względów nie może kończyć postępowania w sprawie wymierzenia kary administracyjnej za wycinkę drzew bez wymaganego zezwolenia. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania wynika z art. 200 i art. p.p.s.a.