II SA/Wr 398/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 27 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. P. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót związanych z rozbudową obory oraz nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

P. P. (dalej: strona skarżąca), w skardze na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] VII 2021 r. (nr [...]) w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót związanych z rozbudową obory oraz nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów, wniósł o wstrzymanie wykonania wskazanego postanowienia. Wniosek ten nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego, o ile podlega on wykonaniu. Wykonaniu podlegają natomiast akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością uzasadnienia przez stronę skarżącą wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ppsa. Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie został bowiem uzasadniony. Strona skarżąca nie wskazała na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki w związku z wykonaniem zaskarżonego postanowienia. Nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania tego postanowienia. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwia dokonanie oceny, czy i jakie negatywne skutki mogą wystąpić w razie wykonania zaskarżonego postanowienia. W analizowanej sprawie wskazać należy, że wykonalność zaskarżonego postanowienia może być rozumiana w dwóch aspektach. Pierwszy odnosi się do kwestii wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. W tym zakresie Sąd zauważa, że postanowienie to nie ma charakteru kończącego postępowanie. Celem wstrzymania prowadzenia robót jest w istocie rozważenie przez organ jakie nakazy, względnie zakazy w odniesieniu do prowadzonej budowy powinny zostać wydane. Dopiero skutkiem wydania zaskarżonego postanowienia będzie przeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania w przedmiocie legalizacji wykonanych robót budowalnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 I 2012 r., sygn. II SA/Lu 811/11, CBOSA). Oznacza to, że nie można wstrzymać wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, ponieważ wydanie takiego postanowienia dopiero uruchamia tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 I 2014 r., sygn. II SA/Rz 1342/13, CBOSA). Drugi aspekt wykonalności zaskarżonego postanowienia odnosi się do nałożonych na inwestora obowiązków. Na gruncie niniejszej sprawy obowiązek taki stanowi konieczność przedłożenia wskazanych przez organ dokumentów i złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ocenie Sądu również wykonanie tego obowiązku nie jest związane z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody ani też nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Podsumowując żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez stronę skarżącą wykazana. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność postanowienia z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.