II SA/Wr 380/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta O. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej odszkodowanie za powierzchnię gruntu, który przeszedł na własność miasta pod drogę kategorii gminnej postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto ) zł tytułem zwrotu wpisu od skargi.

Decyzją z dnia [...] r. Starosta O. ustalił na rzecz J. Ś. odszkodowanie w wysokości 86 185 zł z tytułu przejęcia przez Gminę O. prawa własności gruntu o pow. 1290 m2 w obrębie L. z przeznaczeniem pod drogę gminną. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda D. stwierdził, że odwołanie od powyższej decyzji złożone przez J. Ś. w dniu 14 stycznia 2015 r. zostało wniesione po terminie. W dniu 22 maja 2015 r. Starosta O. przekazał Wojewodzie wniosek odwołującego się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek ten organ drugiej instancji postanowieniem z dnia [...] r. rozpatrzył negatywnie odmawiając stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania ze względu na przekroczenie siedmiodniowego terminu do złożenia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn.akt II SA/Wr 604/15, uchylił powyższe postanowienie stwierdzając, że organ naruszył art. 58 § 2 k.p.a, gdyż w tym konkretnym przypadku, termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania należy liczyć od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia Wojewody D. z dnia [...] r. (stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania) tj. od dnia 13 maja 2015 r. Powyższe stanowisko podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 17 czerwca 2016 r, sygn.akt II OSK 741/16 oddalił skargę kasacyjną Wojewody D.. W tych okolicznościach Wojewoda D., postanowieniem z dnia [...] r. przywrócił J. Ś. termin do wniesienia odwołania od opisanej na wstępie decyzji. Powyższe postanowienie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oprotestowała Gmina Miejska O., zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. i wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej: "u.p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a., wskazana kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Podstawę prawną zaskarżonego przez Gminę O. postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania stanową przepisy art. 58 § 1 i art. 59 § 1 k.p.a. – jest to zatem jest postanowienie wydawane w postępowaniu administracyjnym. W świetle przywołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. dopuszczalność zaskarżenie takiego postanowienia uzależnione jest zatem od tego, czy jest to postanowienie na które przysługuje zażalenie, kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że omawiane postanowienie nie jest postanowieniem na które przysługuje zażalenie, co wynika z art. 59 § 1 zdanie drugie k.p.a. Według tego przepisu zażalenie przysługuje bowiem tylko na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Nadto, co do przywrócenia terminu organ wyższego stopnia orzeka w sposób ostateczny. Omawiane postanowienie nie rozstrzyga także co do istoty sprawy, gdyż dotyczy jedynie kwestii procesowej. Dopiero rozstrzygnięcie tej kwestii otwiera zaś drogę do rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym i do wydania decyzji która może rozstrzygać sprawę co do istoty. Z powyższego wynika, że zaskarżone postanowienie nie jest też postanowieniem kończącym postępowanie. Jego wydanie umożliwia bowiem podjęcie postępowania przez organ odwoławczy i wydanie aktu kończącego to postępowanie. Z przedstawionych względów Sąd stwierdził, że objęte skargą postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania nie należy do żadnej kategorii postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. Tym samym na takie postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd działając zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a zobowiązany był skargę odrzucić o czym postanowiono w pkt I sentencji orzeczenia. W pkt II Sąd postanowił o zwrocie z urzędu całego uiszczonego wpisu od skargi, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 przywołanej ustawy.