II SA/Wr 375/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 31 marca 2025 r. znak: IF-O.7840.1.464.2022.KMB-4 w przedmiocie odmowy po przeprowadzeniu wznowieniowego postępowania uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę zagrody rolniczej odrzucić skargę.

Pismem z dnia 5 maja 2025 r. nadanym w formie elektronicznej skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł skargę na opisaną w osnowie decyzję Wojewody Dolnośląskiego. Zarządzeniem z dnia z dnia 27 maja 2025 r. wezwano pełnomocnik skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi, tj. złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, wskazania numeru PESEL skarżącego, adresu skrzynki ePUAP oraz miejsca zamieszkania strony oraz braków fiskalnych, tj. uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 złotych oraz opłaty kancelaryjnej w wysokości 2,50 złotych za wydruk egzemplarza skargi dla uczestnika postepowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenia te doręczone zostały pełnomocnik skarżącego w dniu 11 czerwca 2025 r. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego uzupełniła braki formalne, nie został jednak uiszczony wpis od skargi oraz opłata kancelaryjna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935.; dalej jako: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 i § 3a p.p.s.a. - skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis lub opłata kancelaryjna, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych doręczono skutecznie pełnomocnik strony skarżącej. Pomimo tego braki nie zostały uzupełnione. Dlatego też na podstawie oraz art. 220 § 3 i 3a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.