II SA/Wr 34/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku M. i Z. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi M. i Z. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2019 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego przy budynku stodoły postanawia: odmówić przywrócenia terminu.

Skarżący – M. i Z. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję DWINB z [...].11.2019 r., nr [...] wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego przy budynku stodoły. Z akt sądowych wynika, że w dniu [...].02.2020 r. doręczono skarżącym wezwania do solidarnego uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin upływał w dniu [...].02.2020 r. W tym terminie skarżący nie uiścili należnego wpisu sądowego. Postanowieniem z 24.02.2020 r., sygn. akt II SA/Wr 34/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił opisaną skargę. W uzasadnieniu sąd wyjaśnił, że skarga była opatrzona brakiem fiskalnym, którego skarżący nie usunęli. Odpis postanowienia, nadany w dniu [...].03.2020 r., został skarżącym doręczony w dniu [...].03.2020 r. Pismem nadanym w dniu [...].03.2020 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący wyjaśnili, że mają trudności finansowe oraz problemy zdrowotne. Wskazali, że problemy z legalizacją budynku trwają prawie trzy lata i wiążą się one ze stresem dla nich, a to wywołuje depresję. Na początku 2020 roku, odbyła się rozprawa w WSA w Warszawie odnośnie umorzenia opłaty legalizacyjnej (wyrok WSA w Warszawie z 09.01.2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1554/19). Wskazali, że negatywne rozstrzygnięcie w tej sprawie, spowodowało załamanie psychiczne, a przez to przeoczenie terminu wniesienia wpisu sądowego. Brak wpisu sądowego, spowoduje odrzucenie skargi oraz konieczność rozebrania przedmiotowego budynku. Identycznej treści wniosek skarżący przedłożyli ponownie wraz z przesyłką pocztową nadaną w placówce pocztowej w dniu [...].03.2020 r. Z tym pismem przedłożyli kopię wyroku WSA w Warszawie z 09.01.2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1554/19 oraz wniosku z [...].02.2020 r. skierowanego do Wojewody [...] o umorzenie i rozłożenie na raty opłaty legalizacyjnej. Z informacji oddziału budżetowego tut. Sądu wynika, że w dniu [...].03.2020 r. skarżący uiścili wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uznał wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi za niezasadny. Wskazać należy, że zgodnie z art. 85 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwana "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, jednakże na mocy art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi przywrócić termin, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Z kolei w myśl art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z takim wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Z treści wyżej przytoczonych przepisów wynika, że podstawową przesłanką do przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W rozpatrywanej sprawie było to uiszczenie, na wezwanie sądu, wpisu sądowego do skargi. Przywrócenie terminu jest sytuacją wyjątkową. Nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, brak winy zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności było niemożliwe wskutek przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Oceny braku winy w uchybieniu terminu dokonuje się w oparciu o obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy. Na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że istniały obiektywnie niemożliwe do przezwyciężenia przeszkody uniemożliwiające jej dochowanie terminu, o którego przywrócenie wnosi, w okresie kiedy termin ten biegł. Sytuacja taka nie wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Skarżący nie podali bowiem takich okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak ich winy w niedochowaniu 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Za taką okoliczność nie można uznać wydanego w dniu 09.01.2020 r. przez WSA Warszawie wyroku w sprawie o akt VII SA/Wa 1554/19, który miałby negatywnie wpłynąć na zdrowie skarżących (załamanie psychiczne). Niepoparte niczym twierdzenie skarżących o pogorszeniu stanu zdrowia nie może być oceniane jako uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przyjdzie również zauważyć, że pomimo powoływania się na stan depresji wywołany postępowaniem dotyczącym legalizacji budynku gospodarczego, skarżący byli w stanie sporządzić osobiście odwołanie od decyzji organu I instancji, a późnej złożyć skargę do sądu administracyjnego. Na etapie niniejszego postępowania sądowego sporządzili natomiast skierowany do Wojewody [...] obszerny wniosek z [...].02.2020 r. w sprawie umorzenia w części oraz rozłożenia na raty opłaty legalizacyjnej. Z tego wynika, że stan zdrowia skarżących nie był przeszkodą, która uniemożliwiała ich osobiste działania. Z przedstawionych zatem przez skarżących okoliczności nie wynika, aby zły stan zdrowia stanowił przeszkodę tego rodzaju, że uniemożliwiała ona dokonanie w terminie czynności procesowej lub przynajmniej posłużenie się w tym celu osobą trzecią. Uiszczenie na wezwanie sądu wpisu od skargi nie jest czynnością skomplikowaną. Ponadto przyjdzie zauważyć, że pomiędzy wydanym przez WSA w Warszawie wyrokiem z 09.01.2020 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1554/19, a doręczeniem wezwania tut. Sądu w sprawie wpisu od skargi, co miało miejsce w dniu [...].02.2020 r., upłynęło na tyle dużo czasu, aby skarżący wiedzący o swoim złym stanie zdrowia, jak i o toczącym się postępowaniu przed sądem administracyjnym wszczętym z ich skargi, jako osoby dbająca należycie o swoje interesy, podjęły takie środki, aby ich prawa były odpowiednio zabezpieczone. Dlatego też Sąd uznał powoływane przez skarżących okoliczności za niewystarczające do stwierdzenia, że w czasie biegu terminu do złożenia wpisu sądowego zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie tej czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem skarżących i było od nich całkowicie niezależne. Za niewykazaną uznał Sąd także przesłankę złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Z wniosku o przywrócenie terminu, który wpłynął do sądu w dniu [...].03.2020 r. nie wynika, jaka okoliczność zdecydowała o tym, że skarżący w dniu [...].03.2020 r. jednak złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (postanowienie tut. Sądu z 24.02.2020 r., z którego wynika brak uiszczenia wpisu od skargi, skarżący otrzymali bowiem dopiero w dniu [...].03.2020 r.). Jest to istotne dlatego, że ustąpienie przyczyny uchybienia terminowi w okresie wcześniejszym niż 7 dni przed złożeniem wniosku oznacza niespełnienie przesłanki z art. 87 § 1 p.p.s.a. Przyjmując nawet, że wniosek z [...].03.2020 r. o przywrócenie terminu wniesiono się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to przyjdzie wskazać, że zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a, równocześnie z tym wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszym przypadku uiszczenie brakującego wpisu nastąpiło dopiero w dniu [...].03.2020 r. Mając na uwadze powyższe i ustawowe wymogi wynikające z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się skarżący nie mogą - zdaniem Sądu - stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.