II SA/Wr 259/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lutego 2026 r., nr 137/2026 w przedmiocie nakazu nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 4 marca 2026 r. T. G. (dalej: strona skarżąca), działający przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lutego 2026 r. (nr 137/2026) w przedmiocie nakazu nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 kwietnia 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu (nie kopii, którą nadesłano) do działania w imieniu skarżącej strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wskazując jednocześnie, że nadesłane pełnomocnictwo zostało ograniczone do sprawy nr WOA.7723.6.2026.JK, natomiast skarga dotyczy sprawy nr WOA.7723.7.2026.JK, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu 7 maja 2026 r. (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia – k. 18 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. W myśl art. 46 § 3 p.p.a. do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak pełnomocnictwa jest zatem brakiem formalnym skargi w rozumieniu art. 46 p.p.s.a. Należy jednocześnie zaznaczyć, że w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym niezłożenie prawidłowego pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OZ 423/20 i 30 stycznia 2020 r., sygn. akt II OZ 74/20). Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, skierowaną na ręce pełnomocnika strony skarżącej, została skutecznie doręczona w dniu 7 maja 2026 r. (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia – k. 18 akt sądowych). W tych okolicznościach termin do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych skargi upłynął z dniem 15 maja 2026 r. (czwartek). W terminie tym braki formalne skargi nie zostały jednak usunięte. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).