II SA/Wr 248/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda, Sędzia WSA Marta Pawłowska, Protokolant: starszy referent Tomasz Gołębiowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" we W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 stycznia 2026 r. nr 59/2026 w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w utrzymaniu budynku oraz zagrożenia poprzez wykonanie określonych czynności oddala skargę w całości.

Spółdzielnia Mieszkaniowa ,,[...]" we W., dalej: spółdzielnia, strona, skarżąca, wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, (dalej – DWINB) w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w utrzymaniu budynku oraz zagrożenia poprzez wykonanie określonych czynności. Z przedłożonych łącznie ze skargę akt administracyjnych wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej: PINB), został poinformowany o nieprawidłowościach w stanie technicznym budynku znajdującego się w zasobach spółdzielni. Stanowiło to impuls do przeprowadzenia czynności kontrolnych w budynku przy ul. [...], [...], [...], [...], [...] we W., co miało miejsce w dniu 16 września 2025 r. W protokole dokumentującym przeprowadzoną czynność organ odnotował, że na terenie przedmiotowej nieruchomości istnieje budynek mieszkalny wielorodzinny, 4-kondygnacyjny, w tym z poddaszem użytkowym, z garażem na kondygnacji podziemnej, przekryty dachem spadzistym krytym dachówką. Elewacje budynku są otynkowane, z miejscowymi ubytkami tynków spękaniami, zarysowaniami i zabrudzeniami wypraw wykończeniowych, śladami po zaciekach, śladami eksploatacji. Taras nad garażem posiada wykruszenia materiału od czoła płyty, uszkodzenia hydroizolacji, odspojenia płytek, ubytki spoinowania płytek. W miejscach dylatacji pomiędzy płytkami widoczna jest roślinność. Balustrada tarasu jest metalowa ze śladami korozji, balustrady w głębi tarasu są betonowe, z ubytkami betonu odsłaniającymi zbrojenie. Obróbki blacharskie tarasu nad garażem, rynny i rury spustowe posiadają ślady korozji, zużycia technicznego, obróbki blacharskie są miejscowo odspojone. Ściana zewnętrzna pod garażem posiada od zewnątrz odspojenia wypraw wykończeniowych, spękania i zarysowania warstw wykończeniowych. Istnieją odspojenia, uszkodzenia płytek cokołów ww. ściany. Płyty balkonów posiadają miejscowo, punktowo odsłonięte zbrojenie, ślady po zawilgoceniach, zabrudzenia. Pokrycie dachowe budynku jest z dachówki, posiada ślady eksploatacji. Przy budynku, w części istnieje utwardzenie, w części - istnieje opaska w złym stanie technicznym, z ubytkami. W obrębie klatki schodowej nr [...] budynku brak jest widocznych nieprawidłowości, wyprawy wykończeniowe posiadają ślady eksploatacji. W obrębie garażu widoczne są ślady po zawilgoceniach i po zalaniach, m.in. na styku ściany zewnętrznej i stropu nad garażem (pod tarasem). Widoczne są ślady po zalaniach i zawilgoceniach w obrębie dylatacji garażu. W obrębie części podciągów stalowych widoczna jest wilgoć, widoczne są ślady korozji. W ramach wszczętego wskutek powziętych informacji postępowania organ pozyskał dokumenty związane z utrzymaniem budynku tj. opinię techniczną dotyczącą "stanu technicznego konstrukcji garażu podziemnego, balkonów zewnętrznych i tarasu" z 2024 r., protokół "z wizji lokalnej" dotyczący lokalu nr [...] przy ul. [...] z 2023 r., protokół okresowej kontroli z listopada i grudnia 2021 r., protokół okresowej kontroli z października 2024 r., a także opinię techniczną z kwietnia 2024 r. W tak kształtującym się stanie faktycznym PINB dla miasta Wrocławia w dniu 6 listopada 2025 r. wydał decyzję nr 2340/2025, którą przyjmując w podstawie prawnej art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) oraz art. art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 572 ze zm., dalej - k.p.a.) nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej " [...]" jako zarządcy budynku przy ul. [...], [...], [...], [...], [...] we W. - usunięcie nieprawidłowości w utrzymaniu ww. budynku oraz zagrożenia, poprzez: 1. naprawę lub wymianę (w zależności od stopnia uszkodzenia i przyjętej technologii naprawczej) uszkodzonej, niesprawnej izolacji przeciwwodnej płyt balkonowych (w zależności od stopnia uszkodzenia i przyjętej technologii naprawczej), wraz z uszczelnieniem w obrębie kratek odpływowych i wykonaniem warstwy zabezpieczającej, stosując systemowe rozwiązania zapewniające skuteczną ochronę konstrukcji płyt przed wilgocią. Hydroizolację balkonów należy wywinąć min. 15 cm na ścianę budynku (jak wskazano w dostarczonej dokumentacji), 2. zabezpieczenie odsłoniętych stalowych elementów konstrukcyjnych płyt balkonów powłokami chroniącymi przed korozją, a następnie uzupełnienie ubytków betonowania, 3. zszycie prętami stalowymi wklejanymi spękań konstrukcji płyt balkonowych o rozwarciu powyżej 0,2mm, spękania o rozwarciu poniżej ww. wielkości - należy wypełnić żywicami poliuratenowymi lub płynnymi szpachlami dedykowanymi do napraw betonu, 4. naprawę lub wymianę (w zależności od stopnia uszkodzenia) wadliwych (nieszczelnych, bez odpowiednich spadków) odcinków rur spustowych pomiędzy balkonami, a głównymi rurami spustowymi budynku, z zapewnieniem spadków w ich kierunku oraz szczelności połączeń i stabilnym zamocowaniem do ściany zewnętrznej budynku, w terminie 5 miesięcy od daty, kiedy rozstrzygnięcie w sprawie stanie się ostateczne, 5. wymianę wadliwej hydroizolacji tarasu wraz z doszczelnieniem dylatacji i przejść instalacyjnych przez strop tarasu, a następnie wykonanie warstw zabezpieczających, stosując systemowe rozwiązania zapewniające skuteczną ochronę konstrukcji stropu przed wilgocią, 6. wymianę lub naprawę (w zależności od stopnia zużycia) uszkodzonych obróbek blacharskich, rynien i rur spustowych tarasu, 7. zszycie prętami stalowymi spękań ściany zewnętrznej garażu (nie związanych z dylatacjami) oraz wypełnienie spękań ww. ściany związanych z dylatacjami - masami trwale plastycznymi, 8. wykonanie hydroizolacji ściany zewnętrznej garażu, zlokalizowanej pod tarasem, od poziomu odsadzki ławy fundamentowej do połączenia z hydroizolacją tarasu, a następnie uzupełnienie braków zewnętrznych warstw wykończeniowych ww. ściany, w terminie 8 miesięcy od daty, kiedy rozstrzygnięcie w sprawie stanie się ostateczne, 9. zabezpieczenie stalowych elementów konstrukcyjnych w garażu powłokami chroniącymi przed korozją oraz przeciwpożarowo (po ich uprzednim oczyszczeniu), 10. uzupełnienie braków opaski odwadniającej przy budynku oraz naprawa uszkodzeń opaski, 11. uzupełnienie ubytków spoin cegieł balustrad balkonów, w terminie 10 miesięcy od daty, kiedy rozstrzygnięcie w sprawie stanie się ostateczne. W sentencji decyzji znalazł się też nakaz prowadzenia robót w sposób zapewniający bezpieczeństwo dla zdrowia i życia ludzi, zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane i przynależnej do właściwej izby zawodowej oraz zobowiązanie do zawiadomienia organu o wykonaniu nakazanych robót. W oparciu o zebrany materiał dowodowy PINB uznał, że występuje nadmiernie pogorszony stan techniczny elementów budynku, a istniejące wady obniżają sprawność techniczną obiektu i bezpieczeństwo jego użytkowania, istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Budynek jest w nieodpowiednim stanie technicznym, w zakresie nieszczelności tarasu, odziaływania czynników atmosferycznych na zewnętrzną ścianę budynku pod tarasem oraz w obrębie balkonów budynku oraz elementów odwodnienia tarasu i balkonów), w tym mogącym powodować zagrożenie, co uzasadnia naszą ingerencję. Taras nad garażem posiada wykruszenia materiału od czoła płyty, uszkodzenia hydroizolacji, odspojenia płytek i ubytki fug. Hydroizolacja tarasu nad garażem budynku jest w złym stanie technicznym, nie pełni swojej funkcji, jest nieszczelna. Przedostawanie się zawilgoceń do budynku powoduje obniżenie parametrów technicznych elementów konstrukcyjnych stalowych i żelbetowych budynku, ulegających nadmiernemu zawilgoceniu, m.in. słupów, stropu, ścian, podciągów w obrębie garażu. Degradacja parametrów izolacji, a w następstwie elementów konstrukcyjnych i substancji budowlanej, może prowadzić do zagrożenia zdrowia i życia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia. Zły stan izolacji wskazywano w protokole okresowej kontroli budynku z 2021 r., zalecono wówczas wykonanie pilnego remontu w związku z art. 70 Prawa budowlanego. Konieczna jest wymiana wadliwej hydroizolacji tarasu wraz z doszczelnieniem dylatacji i przyjść instalacyjnych przez strop tarasu, a następnie wykonanie warstw zabezpieczających. Obróbki tarasu nad garażem, rynny i rury spustowe w jego obrębie są zużyte technicznie, nie pełnią swojej funkcji, co również przyczynia się do nadmiernego oddziaływania wilgoci na substancję budowlaną i powoduje pogorszenie stanu technicznego obiektu. Konieczna jest wymiana lub naprawa uszkodzonych ww. obróbek blacharskich, rynien i rur spustowych (w zależności od stopnia zużycia). Nieszczelność tarasu budynku, w sposób istotny wpływa na jego elementy konstrukcyjne zlokalizowane w obrębie garażu, powodując degradację ich parametrów, co w konsekwencji może prowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Skorodowane elementy konstrukcyjne stalowe w obrębie garażu, w tym podciągi, po uprzednim oczyszczeniu, należy zabezpieczyć powłokami chroniącymi przed korozją oraz przeciwpożarowo. Ściana zewnętrzna garażu posiada spękania i zarysowania, w tym związane z dylatacjami, co powoduje negatywne oddziaływanie zawilgoceń na substancję budowlaną i jej degradację. Spękania ścian (nie związane z dylatacjami) należy zszyć prętami stalowymi, spękania i zarysowania stanowiące samoistne dylatacje - należy wypełnić masami trwale plastycznymi, po ich uprzednim oczyszczeniu. Ściana zewnętrzna garażu, zlokalizowana pod ww. tarasem, posiada odspojone, zawilgocone warstwy wykończeniowe, odspojone płyty cokołów, jest narażona na długotrwałe oddziaływanie wilgoci. Konieczne jest usunięcie uszkodzonych warstw wykończeniowych ww. ściany, w tym płytek cokołów. W protokole okresowej kontroli budynku zalecono wykonanie hydroizolacji od poziomu odsadzki ławy fundamentowej do połączenia z nowowykonaną hydroizolacją tarasu, a następnie uzupełnienie ubytków warstw wykończeniowych. Konieczne jest również uzupełnienie braków opaski odwadniającej przy budynku oraz naprawa uszkodzeń opaski. Wady w tym zakresie mogą przyczyniać się do nadmiernego oddziaływania wilgoci na przegrodę zewnętrzną budynku w konsekwencji - do pogorszenia jej stanu technicznego, zagrożenia co najmniej mienia. Część balkonów budynku posiada - na spodach i licach płyt żelbetowych - miejscowe ubytki otuliny betonowej, odsłaniające skorodowane elementy stalowe zbrojenia, co wynika z wadliwej, niedostatecznej hydroizolacji balkonów (jak wskazano w dostarczonej dokumentacji) i powoduje negatywne oddziaływanie zawilgoceń na elementy konstrukcyjne budynku, powoduje korozję zbrojenia, uszkodzenia betonowania, osłabienie parametrów płyt i balustrad balkonów. W konsekwencji może to prowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Z dostarczonego materiału wynika konieczność wykonania naprawy lub wymiany uszkodzonej izolacji przeciwwodnej płyt balkonowych (w zależności od stopnia uszkodzenia i przyjętej technologii naprawczej), wraz z uszczelnieniem w obrębie kratek odpływowych i wykonaniem warstwy zabezpieczającej. Hydroizolację balkonów należy wywinąć min. 15 cm na ścianę budynku (jak wskazano w dostarczonej dokumentacji). Skorodowane elementy konstrukcyjne stalowe balkonów należy zabezpieczyć powłoką antykorozyjną, po uprzednim oczyszczeniu, a następnie uzupełnić ubytki betonowania szpachlą naprawczą do betonów. Oddziaływanie czynników atmosferycznych na balustrady i konstrukcję balkonów, wady hydroizolacji - mogą prowadzić do uszkodzenia ich elementów konstrukcyjnych, spękań, degradacji elementów konstrukcyjnych, a w konsekwencji prowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. W dostarczonym protokole okresowej kontroli budynku zalecono, w odniesieniu do spękań konstrukcji płyt balkonowych o rozwarciu powyżej 0,2mm - zszycie prętami stalowymi wklejanymi, w odniesieniu do spękań o mniejszym rozwarciu - wypełnienie żywicami poliuretanowymi lub płynnymi szpachlami dedykowanymi do napraw betonu. Konieczne jest również uzupełnienie ubytków spoin cegieł balustrad balkonów. W protokole okresowej kontroli budynku osoba uprawniona wskazała, że wpięcia części odcinków rur spustowych od balkonów do pionów - są nieszczelne, z przeciwspadkami bez koniecznych spadków, co może przyczyniać się do nadmiernego zawilgocenia substancji budowlanej. Należy zatem naprawić lub wymienić (w zależności od stopnia uszkodzenia) wadliwe odcinki rur spustowych z zapewnieniem spadków w kierunku głównych rur spustowych budynku, z zapewnieniem szczelności połączeń i stabilnym zamocowaniem do ściany zewnętrznej budynku. Istniejące wady obniżają sprawność techniczną obiektu i bezpieczeństwo jego użytkowania, zmniejszają trwałość jego elementów - powodują zagrożenie dla bezpieczeństwa mienia (postępująca degradacja substancji budynku), wymagają zatem wykonania robót naprawczych. W ramach odrębnego zadania inwestycyjnego - remontu lub bieżącej konserwacji - mogą zostać wykonane roboty dotyczące balustrad tarasu. Balustrady stalowe mają ślady korozji, jednak nie wskazano na ich niestabilność, nadmierną degradację, a żelbetowe balustrady w głębi tarasu (które nie są zlokalizowane od strony przestrzeni otwartej) posiadają ubytki materiału odsłaniające skorodowane zbrojenie. Zatem zabezpieczenie antykorozyjne balustrad oraz uzupełnienie ubytków betonowania należy wykonać w ramach odrębnego zadania inwestycyjnego. W ramach oddzielnego zadania inwestycyjnego należy również wypełnić samoistne dylatacje posadzek garażu należy wypełnić masami trwale plastycznymi, naprawić ściany działowe w obrębie garażu oraz uszczelnić przejścia dybli obejm rur spustowych przez warstwy elewacyjne. Należy wykonać hydroizolację budynku, w przypadku jeśli wskazane w niniejszym rozstrzygnięciu roboty naprawcze nie przyczynią się do zmniejszenia zawilgoceń w budynku w wystarczającym stopniu. W ramach czynności bieżącego utrzymania i porządkowych należy udrożnić niedrożne wpusty balkonowe i elementy odwodnienia. Wedle PINB wystąpiły przesłanki wskazane w art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane, które obligują do wydania decyzji nakazującej usunięcie zagrożenia w obrębie budynku, związanego z nadmiernie pogorszonym stanem technicznym. Względem zróżnicowanego termin wykonania poszczególnych robót, organ wyjaśnił, że uwzględniono konieczność zapobiegania pogłębianiu się nieprawidłowości i eliminacji zagrożenia, techniczne możliwości wykonania robót, ich zakres i stopień skomplikowania oraz okres sprzyjających warunków atmosferycznych niezbędnych dla wykonania robót. Nie godząc się z zapadłym rozstrzygnięciem spółdzielnia oprotestowała je złożonym w terminie odwołaniem, w którym zarzuciła: - naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i należytej oceny materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy przy uwzględnieniu słusznego interesu spółdzielni, tj. całkowite pominięcie faktu zawarcia przez spółdzielnię w październiku 2025 r. umów o roboty remontowe (nr [...] oraz [...]), których zakres częściowo pokrywa się z nakazanymi pracami, co wykluczało podstawy do nałożenia obowiązku wykonania tych prac (już uprzednio zleconych); - naruszenie art. 8 § 1 k.p.a. poprzez działanie sprzeczne z zasadą proporcjonalności i zasadą zaufania do organów administracji publicznej, polegające na nałożeniu obowiązku wykonania prac, które były już wcześniej zlecone, co wykluczało konieczność obejmowania ich nakazem PINB; - naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i należytej oceny materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy przy uwzględnieniu słusznego interesu spółdzielni, tj. wyznaczenie zbyt krótkiego i niemożliwego do zrealizowania terminu wykonania nakazanych prac, w sposób oderwany od warunków pogodowych (okres zimowy, w którym mają być prowadzone prace), możliwości organizacyjnych spółdzielni (konieczność wyłaniania wykonawców i wydatkowania środków w trybie przewidzianym przez regulacje wewnętrzne spółdzielni) i realiów rynkowych (zawarte przez spółdzielnię przed wydaniem zaskarżonej decyzji umowy o roboty remontowe przewidują znacznie dłuższe terminy na wykonanie prac), co czyni nałożony obowiązek niewykonalnym; - naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez działanie sprzeczne z zasadą proporcjonalności i zasadą zaufania do organów administracji publicznej, polegające na wyznaczeniu zbyt krótkiego i niemożliwego do zrealizowania terminu wykonania nakazanych prac, w sposób oderwany od warunków pogodowych, możliwości organizacyjnych spółdzielni i realiów rynkowych, co czyni nałożony obowiązek niewykonalnym; - naruszenie art. 66 ust. 1 pkt. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego błędne zastosowanie i nakazanie spółdzielni zrealizowanie prac budowlanych w zbyt krótkim i niemożliwym do zrealizowania terminie, podczas gdy zgodnie z utrwaloną wykładnią naruszonego przepisu organ nadzoru budowlanego w przypadku nakazania wykonania określonych robót winien określić realny termin ich zrealizowania. W oparciu o podniesione zarzuty spółdzielnia wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, że organ: - nakaże spółdzielni zrealizowanie prac określonych w pkt. 1-4 decyzji wyłącznie w zakresie nieobjętym umową o roboty budowlane nr [...] z dnia 8 października 2025 r. (tj. w zakresie balkonów nieobjętych przedmiotem ww. umowy) w terminie 13 miesięcy od dnia, kiedy zaskarżone rozstrzygnięcie stanie się ostateczne; - nakaże spółdzielni zrealizowanie prac określonych w pkt. 7 oraz 9-11 zaskarżonej decyzji w terminie 31 miesięcy od dnia, kiedy zaskarżone rozstrzygnięcie stanie się ostateczne, a w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję uchyli, - w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję uchyli; W odwołaniu złożono też wniosek alternatywny dotyczący zmiany zaskarżonej decyzji w ten sposób, że: - prace nakazane w pkt. 1-4 decyzji zostaną wykonane w terminie 13 miesięcy od dnia, kiedy zaskarżone rozstrzygnięcie stanie się ostateczne; - prace wskazane w pkt. 5-6 i 8 decyzji zostaną wykonane w terminie 19 miesięcy od dnia, kiedy zaskarżone rozstrzygnięcie stanie się ostateczne; - prace wskazane w pkt. 7 oraz 9-11 decyzji zostaną wykonane w terminie 31 miesięcy od dnia, kiedy zaskarżone rozstrzygnięcie stanie się ostateczne. Nadto odwołująca się wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów, tj.: - umowy o roboty remontowe nr [...] z dnia 8 października 2025 r. wraz z załącznikiem nr 1 ([...]) oraz nr 3 ([...]) na stwierdzenie faktu zlecenia przez spółdzielnię w październiku 2025 r. (tj. przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia 6 listopada 2025 r.) wykonania prac remontowych na części balkonów w budynku przy ul. [...] [...]-[...] we W., które to prace pokrywają się z zakresem robót remontowych nakazanych przez PINB w zaskarżonej decyzji z dnia 6 listopada 2025 r.); ustalenia realnego terminu wykonania prac na 30 września 2026 r., a w przypadku niesprzyjających warunków atmosferycznych na 18 grudnia 2026 r.; umowy o roboty remontowe nr [...] z dnia 8 października 2025 r. wraz z załącznikiem nr 1 ([...]) oraz nr 3 ([...]) na stwierdzenie faktu zlecenia przez spółdzielnię w październiku 2025 r. (tj. przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia 6 listopada 2025 r.) wykonania prac remontowych na tarasie w budynku przy ul. [...] [...]-[...] we W., które prace pokrywają się z zakresem robót remontowych nakazanych w zaskarżonej decyzji; ustalenia realnego terminu wykonania prac na 31 grudnia 2026 r., a w przypadku niesprzyjających warunków pogodowych do 30 czerwca 2027 r. W motywach odwołania skarżąca podniosła, że organ nałożył na nią niektóre obowiązki, które były przez nią już wcześniej zlecone w ramach umów o roboty budowlane. Powierzone przez nią uprzednio prace pokrywają się z robotami wskazanymi w pkt. 1-4 zaskarżonej decyzji, jak również z robotami wskazanymi w pkt. 5-6 i 8 zaskarżonej decyzji. Zarzuciła, że PINB całkowicie pominął powyższe fakty przy ustalaniu i ocenie stanu faktycznego sprawy, więc decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. Zdaniem odwołującej się organ nie był uprawniony do nałożenia obowiązku realizacji robót, które zostały już wcześniej zlecone. Decyzja w zakresie, w jakim nakazuje wykonanie prac określonych w pkt. 1-6 oraz 8, pozostaje niezgodna z zasadą proporcjonalności oraz zasadą zaufania do organów administracji publicznej, zatem została ona wydana z naruszeniem art. 8 k.p.a. Zaskarżonego rozstrzygnięcia nie sposób uznać za proporcjonalne, albowiem nakazanie obowiązków, których wykonanie już uprzednio zlecono, w żadnym zakresie nie prowadzi do zrealizowania celów wskazanych w art. 66 § 1 pkt. 1 oraz 3 Prawa budowlanego, tj. do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości technicznych i ewentualnego zagrożenia dla bezpieczeństwa mienia. Skoro prace zostały zlecone jeszcze przed wydaniem decyzji, to nałożenie obowiązku ich zrealizowania i związanych z tym rygorów w żadnym stopniu nie wpłynie na istniejący stan rzeczy i zrealizowanie prac remontowych. Decyzję w zakresie pkt. 1-4 (dotyczących 18 balkonów) oraz pkt. 5-6 i 8 należy uznać za zbyt daleko idącą i nieuzasadnioną ingerencję w prawa spółdzielni. Nadto zaskarżona decyzja stanowi de facto jedynie dodatkową komplikację w wykonywaniu prac zleconych w ramach umów. Terminy, w jakich miałyby one zgodnie z decyzją zostać wykonane, pozostają o wiele krótsze, niż rynkowe terminy wynegocjowane przez spółdzielnię z firmą wykonawczą. W konsekwencji nakaz PINB tak naprawdę "pospiesza" skarżącą i obliguje ją do zrealizowania prac remontowych w niemożliwym do spełnienia terminie. Wskazane w decyzji terminy pozostają zbyt krótkie i przez to niemożliwe do zrealizowania. PINB całkowicie pomija szereg okoliczności, które pozostają kluczowe w kontekście ustalenia terminu nakazanych prac. W tym zakresie zauważono, że decyzja PINB została wydana w okresie jesienno-zimowym, w związku z czym realizowanie prac w najbliższych miesiącach może być znacznie utrudnione ze względu na niskie temperatury powietrza (np. hydroizolacje balkonów lub tarasów mogą być realizowane wyłącznie w temperaturze przekraczającej 10 stopni Celsjusza). Niektóre nakazane prace nie mogą być realizowane podczas opadów deszczu lub śniegu. Z tego względu spółdzielnia stoi na stanowisku, że realizacja nakazanych prac będzie mogła zostać rozpoczęta z pewnością do 1 kwietnia 2026 r. Dodatkowo spółdzielnia przy poszukiwaniu wykonawców i zlecaniu robót budowlanych związana jest szeregiem procedur wewnętrznych. Zobowiązana jest do przestrzegania zasad określających wybór wykonawców robót remontowych i usług (przyjętych przez Zarząd [...] marca 2016 r.) uchwałą nr [...], które określają procedurę doboru wykonawców w formie przetargu. Spółdzielnia jest także zobowiązana do wydatkowania środków z funduszu remontowego zgodnie ze stosownym regulaminem i przy zachowaniu z góry ustalonego planu (którego ewentualna zmiana również zajmuje określony czas). Przy ustalaniu czasu realizacji robót należy uwzględnić dodatkowy okres związany z procedurą pozyskania kredytu bankowego na realizację robót oraz okres negocjacji i zawierania umowy z potencjalnym wykonawcą. Nie może ulegać wątpliwości, że wskazane w treści zaskarżonej decyzji terminy pozostają niemożliwe do zrealizowania. W odwołaniu zwrócono też uwagę ma nieadekwatność ustalonych przez PINB terminów realizacji nakazanych robót do treści umów zawartych z wykonawcami, w których przewidziano znacznie dłuższe i odpowiadające realiom rynkowym okresy wykonania. Uzasadniało to zmianę terminów na wskazane w odwołaniu. Decyzją z dnia 15 stycznia 2026 r., nr 59/2026 r. DWINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Po przedstawieniu stanu sprawy, treści rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego oraz zarzutów i żądań odwołania w ramach własnych rozważań organ omówił przesłanki wydania decyzji w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane oraz jej charakter. W dalszej kolejności przytoczył nieprawidłowości występujące w przedmiotowym budynku ujawnione w toku postępowania. Organ II instancji ocenił, że wystąpiły przesłanki wskazane w art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego, które obligują organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej usunięcie zagrożenia i nieprawidłowości w stanie technicznym przedmiotowego obiektu. Budynek ten niewątpliwie znajduje się w nadmiernie pogorszonym stanie technicznym, a istniejące wady obniżają sprawność techniczną obiektu i bezpieczeństwo jego użytkowania, istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Takiego stanu rzeczy nie kwestionuje także strona. Odnosząc się do twierdzeń dotyczących zawarcia umów na wykonanie robót remontowych wyjaśniono, iż jest to dowód na to, że skarżąca dobrowolnie przystąpiła do realizacji zaleceń sformułowanych w zgromadzonej dokumentacji technicznej przez organ I instancji. Nie świadczy to o nowych okolicznościach i nie stanowi nowego dowodu, który podważałyby wiarygodność dotychczas zebranego materiału dowodowego. Wręcz przeciwnie, świadczy o akceptacji przez skarżącą zauważonych przez fachowców nieprawidłowości i chcąc uniknąć negatywnych konsekwencji podjęto odpowiednie kroki w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Podjęcie starań nie jest jednak powodem do uznania przez organ odwoławczy, że zaskarżona decyzja w jakimkolwiek jej punkcie była wadliwa, ponieważ nakazane roboty wynikają z dokumentacji technicznej sporządzonej przez osoby o właściwych kwalifikacjach zawodowych. Zaś dalszą dokumentację mającą na celu informowanie o podjęciu działań w zakresie usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego oraz zagrożeń strona powinna kierować do PINB. Co do zarzutu wyznaczenia zbyt krótkich terminów na wykonanie nakazu oceniono, że organ I instancji przy określeniu terminów wziął pod uwagę konieczność zapobiegania pogłębiania się nieprawidłowości i eliminacji zagrożenia, techniczne możliwości wykonania robót, ich zakres i stopień skomplikowania oraz uwzględnienia okresów sprzyjających warunków atmosferycznych niezbędnych dla wykonania robót. W sprawie stwierdzono możliwość zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia. Co ważne, już protokół z okresowej kontroli budynku z 2021 r. wskazywał na konieczność przeprowadzenia prac remontowych w trybie pilnym. Oznacza to, że strona posiadała wiedzę o istniejących nieprawidłowościach i zagrożeniach. Przy tym miała czas na usunięcie ich w ramach samodzielnie zlecanych czynności i robót, bez konieczności interwencji organu nadzoru budowlanego. Z tej drogi jednak nie skorzystano. DWINB stwierdził, iż organ I instancji w sposób prawidłowy określił terminy wykonania nakazu. Naruszeniem art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego byłoby wyznaczenie terminu, który w oczywisty sposób jest nieadekwatny do zakresu nałożonych na stronę obowiązków i nie daje jakichkolwiek obiektywnych możliwości terminowego wywiązania się z nałożonych obowiązków. Do takiego naruszenia nie doszło, bowiem wyznaczone terminy nie są niemożliwe do dopełnienia oraz należy kierować się występującym zagrożeniem, jakie ma miejsce w niniejszej sprawie. Przy ocenie wyznaczenia terminu wykonania obowiązku organ nadzoru budowlanego nie jest związany postanowieniami umownymi między zleceniodawcą a zleceniobiorcą. Tego typu umowy są zawierane inter partes. Poza tym istnieje możliwość renegocjacji umowy. Wyznaczenie zbyt odległego terminu na chwilę obecną jest niezasadne. Zgodnie z przedstawionymi umowami prace, które częściowo pokrywają się z nakazem miałyby zostać wykonane do dnia 31 grudnia 2026 r. (a w najgorszym wypadku do dnia 30 czerwca 2027 r.) oraz dnia 30 września 2026 r. (a w najgorszym wypadku do dnia 18 grudnia 2026 r.), przy założeniu, że prace zostały rozpoczęte w dniu 27 października 2025 r. Daje to okres co najmniej ponad roku oraz 11 miesięcy na wykonanie jedynie części prac. Jest to nie do pogodzenia z interesem społecznym oraz słusznym interesem strony, w których to leży utrzymywanie obiektu w należytym stanie technicznym, a w przypadku wystąpienia zagrożenia i nieprawidłowości jak najszybsze ich usunięcie. Podobnie dotyczy to prośby wyznaczenia 13, 19 i 31 miesięcy od dnia ostateczności decyzji. Według DWINB decyzja PINB została wydana w granicach przyznanych temu organowi kompetencji. Utrzymywanie stanu niezgodnego z prawem, stanowiącego realne zagrożenie, nie znajduje żadnego uzasadnienia. Aktualny stan techniczny budynku jest skutkiem wieloletnich zaniedbań ze strony zarządcy, wobec czego prace powinny być wykonane w jak najszybszym możliwie terminie. W skardze wywiedzionej na wyżej opisaną decyzję podniesiono analogiczne zarzuty jak w odwołaniu, a mianowicie naruszenia art. 8 § 1 k.p.a., art 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W piśmie procesowym podniesiono nowy zarzut dotyczący naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., który wiązano z brakiem odniesienia się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do szeregu zarzutów i okoliczności podnoszonych przez skarżącą (w tym w szczególności do zarzutu dotyczącego naruszenia zasady proporcjonalności i zasady zaufania do organów administracji publicznej, a także w zakresie wyjaśnienia powodów dla których ustalone terminy wykonania prac pozostają adekwatne), co w istocie uniemożliwia odniesienie się do motywów rozstrzygnięcia i przeprowadzenie należytej kontroli instancyjnej. Pośród żądań skargi zamieszczono wnioski odnośnie uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zobowiązania organu I instancji do wydania decyzji, w której: - nakaże spółdzielni zrealizowanie prac określonych w pkt. 1-4 decyzji PINB z dnia 6 listopada 2025 r. wyłącznie w zakresie nieobjętym umową o roboty budowlane nr [...] z dnia 8 października 2025 r. (tj. w zakresie balkonów nieobjętych przedmiotem ww. umowy) w terminie 13 miesięcy od dnia, kiedy rozstrzygnięcie w tym przedmiocie stanie się ostateczne, - nakaże spółdzielni zrealizowanie prac określonych w pkt. 7 oraz 9-11 decyzji PINB z dnia 6 listopada 2025 r. w terminie 31 miesięcy od dnia, kiedy rozstrzygnięcie w tym przedmiocie stanie się ostateczne, a w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję uchyli. Alternatywnie zażądano zobowiązania organu I Instancji do wydania decyzji, w której: - nakaże spółdzielni wykonanie prac wskazanych w pkt. 1-4 decyzji PINB z dnia 6 listopada 2025 r. w terminie 13 miesięcy od dnia, kiedy rozstrzygnięcie w tym przedmiocie stanie się ostateczne, - nakaże spółdzielni wykonanie prac wskazanych w pkt. 5-6 i 8 decyzji PINB z dnia 6 listopada 2025 r. w terminie 19 miesięcy od dnia, kiedy rozstrzygnięcie w tym przedmiocie stanie się ostateczne, - nakaże spółdzielni wykonanie prac wskazanych w pkt. 7 i 9-11 decyzji PINB z dnia 6 listopada 2025 r. w terminie 31 miesięcy od dnia, kiedy rozstrzygnięcie w tym przedmiocie stanie się ostateczne. Skarżąca wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych i dopuszczenie wskazanych dokumentów przedstawionych do postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie pisma procesowego w istocie sprowadzało się do powtórzenia szerokiej argumentacji podniesionej wcześniej w instancyjnym środku zaskarżenia. W udzielonej Sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z informacją, że po zapoznaniu się z zarzutami skargi nie znaleziono podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego aktu przeprowadzona na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) nie wykazała, aby decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej jako "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Materialną podstawę prawną wydanej decyzji stanowi art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 cytowanej wcześniej ustawy Prawo budowlane w brzmieniu: w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1), albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3), organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Realizując kompetencję z przywołanego przepisu organ zdeterminowany jest wskazanymi przesłankami to jest nieodpowiednim stanem technicznym budynku powodującym zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia czy środowiska. W przypadku wystąpienia tych przesłanek organ ma obowiązek wydać decyzję nakazującą usunięcie nieprawidłowości. Innymi słowy organ jest związany w zakresie podjęcia działań (wydania aktu administracyjnego) mającego na celu likwidację zagrożenia, ewentualnie przywrócenie odpowiedniego stanu technicznego. Takie rozumienie przepisu trafnie zostało powołane przez organy, i znajduje ono jednoznaczne poparcie w orzecznictwie sądowym, w którym wskazuje się, że postępowanie prowadzone, na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, jest wszczynane z urzędu, w przypadku, gdy organ stwierdzi wystąpienie choć jednej ze wskazanych przesłanek, ma obowiązek wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości. W świetle art. 66 ust. 1 nie ma znaczenia z jakiej przyczyny doszło do stwierdzonych nieprawidłowości, bowiem zastosowanie tego przepisu nie wiąże się ze sposobem powstania, a jedynie z faktem zaistnienia opisanych tam przypadków. (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2025 r. sygn. akt II OSK 978/24, z dnia 25 lutego 2025 r. sygn. akt II OSK 240/24, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). W kontrolowanej sprawie nieodpowiedni stan techniczny budynku wraz z istniejącymi zagrożeniami dla dóbr chronionych prawem znajduje potwierdzenie w stosownych dokumentach (protokół z kontroli, protokoły kontroli okresowych, opinie techniczne), dlatego ustalenia poczynione w tym zakresie przez organy nadzoru budowlanego są prawidłowe, podparte odpowiednim materiałem dowodowym. Istotne jest również to, że ustaleń w tym zakresie nie neguje strona skarżąca. Żadnych zastrzeżeń w tym względzie nie wnoszono zarówno w trakcie czynności kontrolnych jak i w odwołaniu czy w skardze. Nie ma także wątpliwości, ani sporu, co do wskazania adresata decyzji (obowiązków prawnych) - Spółdzielni Mieszkaniowej ,,[...]" - zarządcy budynku, którym w myśl art. 61 Prawa budowlanego jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, na którym ciążą obowiązki związane z należytym utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego. Spór zrodził się w pierwszej kolejności na tle terminu wykonania obowiązków, który zdaniem skarżącej, jest zbyt krótki, niemożliwy do zrealizowania, oderwany od warunków pogodowych, nie uwzględnia konieczności przeprowadzenia procedury wyboru wykonawców, okresu negocjacji i zawierania umów, procedury uzyskania kredytu oraz nie uwzględnia realiów rynkowych. Skarżąca w odwołaniu i w skardze wskazuje terminy w jakich proponuje wykonanie nakazu, z tym że są to terminy skrajnie odstające od podanych w decyzji PINB. Przy ocenie tego rodzaju zarzutów za punkt wyjścia należy przyjąć to, że przepis art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, jakkolwiek stanowi o decyzji zasadniczo związanej, to jednak pozostawia organowi luz decyzyjny w zakresie określenia terminu na wykonanie obowiązków. Niemniej jednak, zdaniem Sądu, skoro wykonanie obowiązków ma wyeliminować zagrożenia dla dóbr prawnie chronionych takich jak życie czy zdrowie, lub usunąć nieprawidłowości w stanie technicznym, co w niniejszej sprawie niewątpliwie ma miejsce, to należy dążyć do możliwie niezwłocznej ich realizacji, z uwzględnieniem uwarunkowań danej sprawy. W kontrolowanej sprawie źródło obowiązków tkwi w zagrożeniach dla życia i zdrowia, powiązanych z nieodpowiednim stanem technicznym. Organ zróżnicował ten termin w zależności od charakteru nakazanych prac, wskazując 5, 8 i 10 miesięcy. Zdaniem Sądu organy należycie skorzystały z luzu decyzyjnego, nie wykraczając poza jego granice. W uzasadnieniu decyzji PINB znajduje się wyjaśnienie co do wyznaczonych terminów, zarówno odnoszące się do zróżnicowania terminu na poszczególne prace, jak i uwarunkowania faktyczne w postaci warunków atmosferycznych, czy konieczność zapobiegania pogłębianiu się nieprawidłowości. Do kwestii wydłużenia terminu racjonalnie odniósł się także organ odwoławczy podkreślając dążenie do możliwie szybkiego usunięcia zagrożenia, oraz interes strony w tym zakresie. W ocenie Sądu organy nie naruszyły granic uznania różnicując terminy, ponieważ już na pierwszy rzut oka prace usuwające bezpośrednio zagrożenie, wymagają działań szybszych niż prace polegające na wymianie czy naprawie pewnych elementów. Z całą pewnością należy tu uwzględnić charakter organu nadzoru budowlanego jako organu wyspecjalizowanego w sprawach budowlanych, dostrzec zgromadzone przez organ dowody, a także zauważyć, że skarżąca kwestionuje wyznaczony termin, nie próbując jednak wykazać konkretnych prac, czynności, działań, które obiektywnie byłyby niemożliwe do realizacji w zakreślonym czasie. Stąd zarzuty w tym zakresie należy uznać za chybione. Powoływanie się na względy finansowe i organizacyjne, a wreszcie postulat przyjęcia przez organ terminów proponowanych przez spółdzielnię nie mogły przynieść oczekiwanego przez stronę rezultatu. Zaznaczenia wymaga, że spółdzielnia proponuje zmianę wyznaczonych terminów na okres stanowczo odległy sięgający nawet 31 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna. Zdaniem Sądu należy zgodzić się z organem II instancji, który słusznie zwrócił uwagę, że utrzymywanie stanu niezgodnego z prawem, stanowiącego realne zagrożenie nie znajduje żadnego uzasadnienia i prace powinny być wykonane w jak najszybszym terminie. W tym miejscu należy odnieść się do prezentowanych szeroko w odwołaniu jak i w samej skardze zarzutów związanych z niewyjaśnieniem stanu faktycznego, naruszeniem zasady zaufania do organów administracji publicznej czy działaniem z naruszeniem zasady proporcjonalności, co miało wynikać z nałożenia obowiązku wykonania prac, które były już wcześniej przez spółdzielnię zlecone, co zdaniem skarżącej wykluczało konieczność obejmowania ich nakazem organu nadzoru budowlanego. Z całą mocą podkreślić w tym miejscu należy, że jak już sygnalizowano, z treści art. 61 Prawa budowlanego wynikają obowiązki związane z należytym utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego. To sam właściciel lub zarządca obiektu budowlanego powinien podejmować czynności zmierzające w pierwszym rzędzie do eliminowania możliwości powstania nieprawidłowości, a gdy jednak takie wystąpią, do ich usuwania. Służby nadzoru budowlanego interweniują wówczas, gdy zobowiązany podmiot nie wykonuje ciążącego na nim mocą przepisu prawa materialnego obowiązku. Treść decyzji wydawanej w trybie art. 66 Prawa budowlanego także nie może budzić wątpliwości bowiem ustawodawca umocował organ do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. W przepisie tym nie ma mowy o zobowiązaniu właściciela lub zarządcy do zebrania środków na wykonanie robót, poszukiwania lub wyłonienia wykonawcy ale wprost wskazano na usunięcie nieprawidłowości. W realiach badanej sprawy spółdzielnia swoje dotychczasowe dokonania zwieńczyła zawarciem umów i to zresztą już w trakcie prowadzonego postępowania i tuż przed wydaniem decyzji przez organ I instancji. Z okoliczności tej wyprowadza daleko idący skutek w postaci nieprawidłowego jej zdaniem objęcia nakazem ujętych w umowie robót. Tego rodzaju rozumowanie jest z gruntu nieprawidłowe chociażby z tego powodu, ze stoi w oczywistej sprzeczności z unormowaniem wynikającym z art. 61 i art. 66 ustawy Prawo budowlane. Właściciel lub zarządca zobligowany jest do usunięcia nieprawidłowości a nie wykazania przed organem, że podjął jakiekolwiek czynności nakierowane na usuwanie nieprawidłowości, czy jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, realnych zagrożeń dla dóbr prawnie chronionych jak zdrowie i życie ludzkie czy bezpieczeństwo mienia. W sprawie znamienne jest też to, że umowami cywilnoprawnymi objęto tylko część z niezbędnych do wykonania robót. Nie wiadomo więc jak skarżąca rozumie zarzut działania organu z naruszeniem zasady proporcjonalności i zasady zaufania do organów administracji publicznej. Plany, zamiary i przewidywania skarżącej nie mogą podważyć umotywowanego rozstrzygnięcia organów odpowiedzialnych za ład budowlany (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2020 r. sygn. akt II OSK 2299/18). Zdaniem Sądu umowy na wykonanie robót budowlanych nie mogą podważyć rozstrzygnięcia organów, ponieważ obrazują jedynie intencję skarżącej, a nie wyeliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości, co jak wynika z sentencji decyzji PINB przejawia się zawiadomieniem organu o wykonaniu robót. W ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu nie doszło do naruszenia zarzucanych w skardze przepisów postępowania, tj.: art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ organy orzekające w sposób rzetelny zebrały i oceniły materiał dowodowy, rozstrzygając w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego w związku z art. 61 ust. 1 Prawa budowlanego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest dokładne, logiczne i przekonujące. Warto przypomnieć, że art. 7 k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a., będącej naczelną zasadą postępowania administracyjnego, wynika, że organy administracji publicznej prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji (vide: wyrok NSA z 17 października 2001 r., sygn. akt I SA 1110/01, publ. LEX nr 75516). Decyzje administracyjne wydawane w postępowaniu administracyjnym podlegają rygorom określonym w art. 107 § 1 k.p.a. Przepis ten wymienia elementy decyzji administracyjnej - do których należy między innymi jej uzasadnienie faktyczne i prawne. Z kolei § 3 cytowanego przepisu stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji w szczególności powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa. Przepis art. 77 § 1 k.p.a. nakłada na organ obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przez materiał dowodowy należy rozumieć ogół dowodów, których zebranie jest konieczne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z kolei przepis art. 80 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W konsekwencji prawidłowo ustalonego i ocenionego stanu faktycznego sprawy organy nadzoru budowlanego zasadnie zastosowały przepis art. 61 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. W odniesieniu do długości terminu wykonania nałożonych obowiązków, to przytoczyć należy zasadę, że określenie długości terminu wykonania nałożonych obowiązków leży w sferze uznania organu nadzoru budowlanego. W niniejszej sprawie organ należycie uzasadnił wyznaczone terminy. Na zakończenie należy wspomnieć, że Sąd odmówił dopuszczenia dowodu z ,,wszelkich dokumentów przedstawionych przez skarżącą do postępowania toczącego się przed PINB’’, bowiem sąd administracyjny w zasadzie orzeka na podstawie materiału faktycznego i dowodowego sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Dopuszczalność przeprowadzenia przez sąd administracyjny dowodów uzupełniających z dokumentów ma charakter wyjątkowy. Celem postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy organy właściwe w sprawie ustaliły ten stan zgodnie z regułami procedury administracyjnej, a następnie, czy do poczynionych ustaleń prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Ponadto dopuszczenie dodatkowych dokumentów jako dowód jest możliwe, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Z podanych powodów, Sąd nie dostrzegając naruszenia przepisów postępowania ani przepisów materialnych, w sposób określony w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na zasadzie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi w całości.