II SA/Wr 215/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu (...) października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B S o wstrzymanie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we (...) z dnia (...) listopada 2019 r., sygn. akt (...) w sprawie ze skargi B S w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we (...) z dnia (...) listopada 2019 r., sygn. akt (...) postanawia: odrzucić wniosek.

Pismem z (...) kwietnia 2020 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we (...) B S (dalej: skarżąca) – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – zawnioskowała o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia (...) listopada 2019 r., sygn. akt (...) Dodatkowo skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania w/w wyroku przywołując art. 284 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia (...) czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we (...)odmówił wstrzymania wykonania w/w wyroku. W uzasadnieniu postanowienia tutejszy Sąd wskazał, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w sprawie zachodzą przesłanki wynikające z art. 284 p.p.s.a. uzasadniające zastosowanie w stosunku do niej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania wyroku (k. 25 akt sadowych). Postanowienie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu (...) czerwca 2020 r. (k. 47 akt sądowych). Jak wynika z akt sprawy, postanowienie to nie zostało zaskarżone. Pismem z dnia (...) października 2020 r. pełnomocnik skarżącej wniósł (ponowny) wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia(...) listopada 2019 r., sygn. akt (...). W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik przywołał (ponownie) art. 284 p.p.s.a. i podniósł, że w sytuacji niewstrzymania wyroku powstaną po stronie skarżącej niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci rozbiórki nadbudowy, co wiąże się z konieczności poniesienia bardzo wysokich nakładów finansowych i utratą miejsca zamieszkania skarżącej i jej dwóch dorosłych córek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu. Instytucja wstrzymania wykonania została przewidziana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2019, poz. 2329 ze zm.), dalej p.p.s.a. w dwóch przepisach: w art. 61 i w art. 284 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4 art. 61). Zgodnie zaś z art. 284 p.p.s.a., wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym i przysługuje na nie zażalenie. Do wznowienia postępowania sądowego (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) zastosowanie ma regulacja wstrzymania wykonania zawarta w art. 284 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że możliwość zmiany zapadłego już w sprawie postanowienia Sądu w przedmiocie wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania zachodzi - jedynie - w odniesieniu do aktów i czynności, o których mowa w treści art. 61 § 3 p.p.s.a Wynika to wprost z treści § 4 tegoż artykułu, zgodnie z którym, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Przepis ten jest (jedynie ściśle) powiązany z instytucją wstrzymania wykonania z art. 61 p.p.s.a. (zaskarżone akty lub czynności) i jako taki nie znajduje zastosowania do instytucji wstrzymania wykonania z art. 284 p.p.s.a. (prawomocne orzeczenia Sądu). Dlatego też, ponowny wniosek pełnomocnika skarżącej - oparty na art. 284 p.p.s.a. - o wstrzymanie zaskarżonego wyroku tutejszego Sądu z dnia (...) listopada 2019 r., sygn. akt (...) - zmierzający de facto do zmiany zapadłego już w tej kwestii postanowienia Sądu z dnia (...) czerwca 2020 r. - należało zdaniem Sądu uznać za niedopuszczalny i jako taki odrzucić. Na marginesie wskazać należy, że choć pełnomocnikowi przysługiwało zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z (...) czerwca 2020 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania wyroku, to jak wynika z akt sądowych, z możliwości tej nie skorzystał.