II SA/Wa 921/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia - zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym W Warszawie -

23 czerwca 2017 r. P. C. wniosła skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia II roku studiów stacjonarnych jednolitych magisterskich, na kierunku [...]. W uzasadnieniu skargi podniosła między innymi, że ze względu na odmowę udzielenia jej urlopu zdrowotnego i co za tym idzie niezaliczenie określonego etapu studiów skreślono ją z listy studentów. Wcześniej tj. 22 marca 2017 r. P. C. wniosła odrębną skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania urlopu zdrowotnego. Z informacji znanych Sądowi z urzędu, powyższa skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 451/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.–dalej p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przyjęte w powyższym przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana zarówno z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Celowe może być również zawieszenie postępowania, jeżeli przed sądem administracyjnym toczy się kilka postępowań ze skarg na decyzje wydane w tej samej sprawie w postępowaniu zwykłym i nadzwyczajnym. Między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie wtedy tylko upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por. Postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r., I GZ 27/12, LEX nr 1123090). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że charakter prejudycjalny będzie miało rozstrzygnięcie skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania urlopu zdrowotnego, zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 451/17. Mając zatem na względzie fakt, iż sprawa ze skargi na ww. decyzję, nie została prawomocnie rozstrzygnięta, należało zawiesić postępowanie sądowe na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze sąd orzekła jak w sentencji postanowienia.