II SA/Wa 839/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu 13 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] marca 2025 r. nr [....] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby w Służbie Więziennej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby w Służbie Więziennej. Pismem z 9 czerwca 2025 r. skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego z uwagi na zmianę jej aktualnego stanu zdrowia oraz niemożność ubiegania się o przyjęcie do Służby Więziennej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie sądowe należało umorzyć, ponieważ skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Na podstawie art. 161 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (§ 1 pkt 1). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zaszła żadna z wyżej wymienionych okoliczności skutkujących niedopuszczalnością cofnięcia skargi, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. jak w sentencji.