II SA/Wa 794/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi U. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę zdanie odrębne Sędzia WSA Łukasz Krzycki

Zaskarżoną częściowo - w zakresie punktu pierwszego - w niniejszej sprawie decyzją z [...] marca 2022 r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: "PUODO", "organ"), na podstawie art. 104 § 1 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1781) oraz art. 6 ust. 1 i art. 58 ust. 2 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych - Dz. Urz. UE L 119 z dnia 4 maja 2016 r., str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z dnia 23 maja 2018 r., str. 2, Dz. Urz. UE L 74 z dnia 4 marca 2021 r., str. 35; dalej: "RODO"), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zainicjowanego skargą (wnioskiem) M. J. (dalej: "uczestnik postępowania") na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez [...] Polska Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca", "spółka"), polegające na upublicznieniu jego adresu poprzez pozostawienie awiz o nr: [...] i [...] w miejscu ogólnodostępnym, w punkcie pierwszym udzielił skarżącej upomnienia za naruszenie art. 6 ust. 1 RODO poprzez upublicznienie bez podstawy prawnej danych osobowych uczestnika postępowania w zakresie adresu, polegające na pozostawieniu awiza o nr [...] w miejscu ogólnodostępnym, a w punkcie drugim umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w skardze (wniosku) uczestnik postępowania zarzucił spółce upublicznienie jego adresu poprzez pozostawienie (przez jej pracownika) awiz o nr [...] i [...] w miejscu ogólnodostępnym, tj. przy domofonie przed klatką schodową. Powyższe awiza zawierały jego dokładny adres (wraz z nr mieszkania) oraz godzinę próby dostarczenia. Uczestnik wyjaśnił, iż teren przed klatką schodową (gdzie pozostawiono awiza) jest otwarty i każdy ma do niego dostęp, więc nie było żadnych przeszkód z ewentualnym dostępem do jego danych osobowych. Wobec naruszenia prawa do ochrony danych osobowych, uczestnik postępowania wniósł o "zmianę procedur pozostawiania awiza w przypadku braku możliwości wejścia na teren posesji (np. klatka schodowa) na informację telefoniczną (np. sms) bez pozostawiania druku papierowego". W toku postępowania PUODO ustalił, że skarżąca pozyskała dane osobowe uczestnika w zakresie imienia i nazwiska oraz adresu zamieszkania od [...] S.A. z siedzibą w K. (dalej: "nadawca"), która nadała [...] marca 2020 r. do uczestnika postępowania przesyłkę o nr [...]. Nadawca wskazał, iż prowadzi stronę internetową pod adresem [...] i w celu wysyłania zamówień swoim klientom, zawarł ze skarżącą umowę na świadczenie usług przewozu. Posiada on dostęp do systemu umożliwiającego przygotowywanie listów przewozowych, do których wprowadza dane osobowe swoich klientów - odbiorców przesyłek. Zatem spółka - jako strona umowy o świadczenie usługi przewozowej - pozyskała dane osobowe uczestnika postępowania w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. b RODO celem doręczenia mu przesyłki od nadawcy. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, skarżąca stwierdziła, że przesyłka o nr [...] nie została prawidłowo doręczona ze względu na nieobecność uczestnika postępowania w miejscu doręczenia. Kurier dostarczający przedmiotową przesyłkę, nie mając dostępu do klatki schodowej, pozostawił w dniu [...] marca 2020 r. awizo o nr [...] w dostępnym dla niego miejscu, tj. przy domofonie. Jednocześnie uzupełnił awizo poprzez wprowadzenie adresu doręczenia przesyłki bez podania nazwiska i imienia odbiorcy. Potwierdza to skan ww. awiza oraz pismo uczestnika postępowania z [...] grudnia 2020 r. Skarżąca również podkreśliła, iż uczestnik nie był adresatem przesyłki, której dotyczyło awizo o nr [...] z [...] czerwca 2020 r., a więc w związku z tą przesyłką spółka nie pozyskała jego danych osobowych (spółka przedłożyła PUODO skan awiza z [...] czerwca 2020 r.). Organ podniósł, że w prowadzonym postępowaniu badał zarzut uczestnika odnośnie udostępnienia jego danych osobowych w zakresie adresu poprzez pozostawienie awiz o nr [...] i [...] w miejscu ogólnodostępnym, tj. przy domofonie przed klatką schodową. Upublicznienie przez skarżącą adresu uczestnika, poprzez pozostawienie [...] marca 2020 r. awiza o nr [...] przy domofonie, pozwalało nieuprawnionym osobom trzecim, w szczególności osobom zamieszkującym w tym samym budynku co uczestnik postępowania, zidentyfikować jego osobę jako adresata pozostawionego awiza, bez nadmiernego wysiłku i kosztów. Powołując się na doświadczenie życiowe, PUODO zaakcentował, iż osoby zamieszkujące w tej samej klatce co uczestnik, posiadają wiedzę, kto mieszka pod nr mieszkania, podanym na pozostawionym awizo. Pośrednia identyfikacja uczestnika postępowania przez te osoby jest zatem możliwa. W ocenie organu, nawet gdyby (jak tłumaczyła spółka) przesyłki były doręczane na adres uczestnika do innych niż on odbiorców, to nie zmienia to okoliczności, że adres ten stanowił dane osobowe uczestnika i jednocześnie adres do doręczeń dla innych odbiorców. Te same dane osobowe w zakresie adresu mogą bowiem dotyczyć więcej niż jednej osoby, lecz każdej z tych osób dotyczą niezależnie. Każda osoba może dowolnie wskazywać swój adres do doręczeń. Okoliczność, iż takie same dane adresowe dotyczyły także innej osoby niż uczestnik postępowania nie pozbawia tego adresu waloru danych osobowych uczestnika. Organ uznał, że wskutek pozostawienia przez kuriera skarżącej awiza o nr [...] przy domofonie w miejscu zamieszkania uczestnika postępowania, doszło do upublicznienia jego danych osobowych w postaci jego adresu. PUODO ocenił, iż spółka nie legitymowała się żadną z przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 1 RODO, a stanowiących o legalności przetwarzania danych osobowych. Takie działanie naruszyło przepisy o ochronie danych osobowych. Organ zaznaczył, że udostępnienie danych osobowych jest procesem nieodwracalnym, dlatego - pomimo stwierdzenia, iż udostępnienie nastąpiło bez podstawy prawnej - nie jest możliwe przywrócenie w tej sprawie stanu zgodnego z prawem sprzed tego udostępnienia. Uwzględniając wagę i charakter stwierdzonego naruszenia, PUODO uznał za zasadne skorzystanie z przewidzianego w art. 58 ust. 2 lit. b RODO instrumentu o charakterze naprawczym i udzielił skarżącej upomnienia za udostępnienie bez podstawy prawnej danych osobowych uczestnika w zakresie adresu poprzez pozostawienie awiza o nr [...] w miejscu publicznie dostępnym, o czym orzekł w punkcie pierwszym rozstrzygnięcia. Natomiast wobec ustalenia, że uczestnik postępowania nie był odbiorcą przesyłki, dla której [...] czerwca 2020 r. wystawiono awizo nr [...], nie doszło do udostępnienia przez spółkę adresu uczestnika na ww. awizie poprzez pozostawienie go przy domofonie w miejscu publicznie dostępnym. Dane zawarte w tym dokumencie dotyczyły innej niż uczestnik postępowania osoby. W konsekwencji spółka nie przetwarzała danych osobowych uczestnika w związku z tą przesyłką. Z tej przyczyny postępowanie w zakresie zarzutu udostępnienia adresu uczestnika, poprzez pozostawienie w miejscu publicznie dostępnym awiza nr [...], PUODO umorzył jako bezprzedmiotowe na mocy art. 105 § 1 k.p.a., o czym orzekł w punkcie drugim rozstrzygnięcia. Spółka (reprezentowana przez radcę prawnego B. S.) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisaną wyżej decyzję organu wyłącznie w zakresie punktu pierwszego, tj. w części udzielającej jej upomnienia za naruszenie art. 6 ust. 1 RODO poprzez upublicznienie bez podstawy prawnej danych osobowych uczestnika postępowania w postaci adresu poprzez pozostawienie awiza o nr [...]. Skarżąca zarzuciła naruszenie: - prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 1 RODO przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że upublicznienie przez nią danych uczestnika postępowania w postaci adresu poprzez pozostawienie [...] marca 2020 r. awiza o nr [...] w miejscu ogólnodostępnym, tj. przy domofonie w miejscu zamieszkania uczestnika, pozwalało osobom trzecim, w szczególności osobom zamieszkującym w tym samym budynku co uczestnik, zidentyfikować jego osobę jako adresata pozostawionego awiza, co stanowiło naruszenie art. 6 ust. 1 RODO, podczas gdy nie sposób powiązać adresu wskazanego na awizie z uczestnikiem ze względu na fakt, iż pod wskazany adres doręczane są również przesyłki do innych niż on odbiorców; - art. 6 ust. 1 lit. b RODO poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że spółka bez podstawy prawnej upubliczniła informacje o adresie zamieszkania uczestnika postępowania, podczas gdy wskazanie adresu na pozostawionym awizo było niezbędne do należytego wykonania przez nią umowy; - prawa materialnego, tj. art. 58 ust. 2 lit. b RODO poprzez jego zastosowanie i udzielenie upomnienia skarżącej w sytuacji, gdy nie naruszyła przepisów RODO przez operacje przetwarzania; - przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w związku z art. 77 w związku z art. 80 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, podczas gdy istnieją wątpliwości, czy osoby, zamieszkujące w tej samej klatce co uczestnik postępowania, posiadają wiedzę, kto mieszka pod nr mieszkania podanym na awizie, co doprowadziło do nieuprawnionego uznania przez PUODO, iż skarżąca naruszyła art. 6 ust. 1 RODO, a także zastąpienie istotnych okoliczności sprawy nieuzasadnionym poglądem doświadczenia życiowego organu poprzez dokonanie oceny dowodów wbrew zasadom logiki. W oparciu o tak sformułowane zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej udzielenia jej upomnienia oraz zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Ponadto skarżąca zażądała w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: "p.p.s.a.") dopuszczenia dowodu z dokumentu pod nazwą "Ogólne Warunki Świadczenia Usług [...]" na okoliczność obowiązku pozostawienia informacji o doręczeniu przesyłki i miejscu jej odbioru przez adresata. W uzasadnieniu skargi spółka rozwinęła poszczególne zarzuty. Podniosła, że nie sposób powiązać adresu wskazanego na awizie z [...] marca 2020 r. z osobą uczestnika postępowania, bowiem na ten adres doręczane są przesyłki także do innych niż uczestnik odbiorców. Na przedmiotowym awizie, poza adresem, widniała tylko data i godzina wydania awiza oraz nazwa nadawcy. W takiej sytuacji sam adres podany na awizie nie może być traktowany jako informacja (dana osobowa) pozwalająca na zidentyfikowanie uczestnika. Organ prawidłowo uznał, iż te same dane osobowe w zakresie adresu mogą dotyczyć więcej niż jednej osoby, ale każdej z tych osób dotyczą niezależnie, gdyż każda z nich może dowolnie wskazywać swój adres do doręczeń. Skarżąca zwróciła uwagę, że na obu awizach widniał ten sam adres, będący adresem zamieszkania uczestnika postępowania, bez dodatkowej informacji, która umożliwiałaby choćby pośrednio zidentyfikowanie uczestnika. Jednakże jedynie w odniesieniu do awiza o nr [...] uczestnik postępowania był odbiorcą przesyłki. Wobec nieobecności uczestnika postępowania podczas próby doręczenia przesyłki pod adresem wskazanym przez nadawcę, spółka - w celu należytego wykonania umowy - była zobowiązana poinformować go o przekierowaniu przesyłki do punktu [...] przez zawiadomienie pozostawione pod jego adresem, co wynika z punktu 10 Ogólnych Warunków Świadczenia Usług [...]. Skarżąca jest jedną z największych firm kurierskich działających na rynku w zakresie usług kurierskich oraz pocztowych, a jako operator pocztowy - stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r., poz. 896 ze zm.) - określa w regulaminie świadczenia usług pocztowych warunki wykonywania i korzystania z usług pocztowych na podstawie umów o świadczenie usług pocztowych. Treść regulaminu świadczenia usług pocztowych jest dostępna w każdej placówce oraz na stronie internetowej spółki pod adresem: [...] Kurier, doręczający przesyłkę uczestnikowi postępowania, nie posiadał bezpośredniego dostępu do budynku i dlatego pozostawił informację o próbie doręczenia przesyłki w miejscu dostępnym, tj. przy domofonie znajdującym się na budynku, podając niezbędne informacje, które - przy zachowaniu poufności danych osobowych - pozwalałyby poinformować adresata o próbie doręczenia i miejscu odbioru przesyłki. W przeciwnym razie skarżąca naraziłaby się na zarzut nienależytego wykonania umowy na rzecz uczestnika. Kurier nie ma obowiązku telefonicznego kontaktowania się z odbiorcą przesyłki, nawet jeśli nadawca wskazał na dowodzie doręczenia dane telefoniczne adresata. Według spółki, w świetle art. 6 ust. 2 lit. b RODO była ona legitymowana do upublicznienia adresu zamieszkania uczestnika postępowania na awizie pozostawionym w miejscu dostępnym dla kuriera, bez podawania innych danych osobowych umożliwiających osobom trzecim zidentyfikowanie odbiorcy przesyłki. W odpowiedzi na skargę PUODO wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do oceny, czy adres zamieszkania odbiorcy przesyłki (bez jednoczesnego wskazania jego imienia i nazwiska), zamieszczony na pozostawionym w ogólnodostępnym miejscu dokumencie awizo, stanowi daną osobową w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO, a w rezultacie, czy skarżąca naruszyła art. 6 ust. 1 RODO. Na to pytanie trzeba udzielić odpowiedzi twierdzącej. Zgodnie z treścią art. 4 pkt 1 RODO, "dane osobowe" oznaczają wszelkie informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej ("osobie, której dane dotyczą"); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej. W myśl motywu 26 preambuły RODO, zasady ochrony danych powinny mieć zastosowanie do wszelkich informacji o zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osobach fizycznych. Spseudonimizowane dane osobowe, które przy użyciu dodatkowych informacji można przypisać osobie fizycznej, należy uznać za informacje o możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej. Aby stwierdzić, czy dana osoba fizyczna jest możliwa do zidentyfikowania, należy wziąć pod uwagę wszelkie rozsądnie prawdopodobne sposoby (w tym wyodrębnienie wpisów dotyczących tej samej osoby), w stosunku do których istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, iż zostaną wykorzystane przez administratora lub inną osobę w celu bezpośredniego lub pośredniego zidentyfikowania osoby fizycznej. Aby stwierdzić, czy dany sposób może być z uzasadnionym prawdopodobieństwem wykorzystany do zidentyfikowania danej osoby, należy wziąć pod uwagę wszelkie obiektywne czynniki, takie jak koszt i czas potrzebne do jej zidentyfikowania, oraz uwzględnić technologię dostępną w momencie przetwarzania danych, jak i postęp technologiczny. Zasady ochrony danych nie powinny więc mieć zastosowania do informacji anonimowych, czyli informacji, które nie wiążą się ze zidentyfikowaną lub możliwą do zidentyfikowania osobą fizyczną, ani do danych osobowych zanonimizowanych w taki sposób, że osób, których dane dotyczą, w ogóle nie można zidentyfikować lub już nie można zidentyfikować. Niniejsze rozporządzenie nie dotyczy więc przetwarzania takich anonimowych informacji, w tym przetwarzania do celów statystycznych lub naukowych. "Dane o lokalizacji", o których mowa w cyt. wyż. przepisie art. 4 ust. 1 RODO, obejmują m.in. dane adresowe osoby fizycznej, w tym adres jej zamieszkania. Geograficzna lokalizacja miejsca, w którym osoba fizyczna z reguły przebywa, bez wątpienia w sposób co najmniej pośredni pozwala na ustalenie tożsamości tej osoby. W przeciwnym razie "dane o lokalizacji" nie zostałyby ujęte przez prawodawcę unijnego w definicji danych osobowych dotyczących osoby fizycznej. Adres zamieszkania, podobnie jak nr telefonu, stanowi pewien aspekt tożsamości osoby fizycznej, który – bez znajomości innych danych osobowych jak np. imię i nazwisko – pozwala osobie trzeciej na podjęcie inicjatywy zakończonej identyfikacją osoby fizycznej zamieszkującej pod danym adresem czy korzystającej z danego nr telefonu. Adres zamieszkania (tak jak wzmiankowany nr telefonu) to taki "punkt zaczepienia", narzędzie, środek do celu jakim jest ustalenie tożsamości osoby fizycznej. W okolicznościach przedmiotowej sprawy osoba trzecia, posługując się adresem zapisanym w dokumencie awizo, pozostawionym koło domofonu, a więc w miejscu ogólnodostępnym, mogła zidentyfikować adresata przesyłki, czyli uczestnika postępowania. Nie ma przy tym znaczenia, czy w rzeczywistości znalazłby się podmiot zainteresowany identyfikacją osoby fizycznej zamieszkującej pod adresem podanym na awizie bądź jak bardzo problematyczne byłoby ustalenie tożsamości odbiorcy przesyłki. Istotna jest obiektywna możliwość identyfikacji konkretnej osoby fizycznej, która bezsprzecznie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. W doktrynie podkreśla się, że o możliwości identyfikacji przesądza nie tylko charakter posiadanych informacji, ale także kontekst, w jakim informacje te występują - vide P. Fajgielski [w:] Komentarz do rozporządzenia nr 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) [w:] Ogólne rozporządzenie o ochronie danych. Ustawa o ochronie danych osobowych. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2022, art. 4. W kontrolowanej przez Sąd sprawie awizo z adresem zamieszkania uczestnika postępowania pozostawiono w pobliżu tego adresu, co ułatwiało identyfikację odbiorcy przesyłki. Tut. Sąd nie uwzględnił zawnioskowanego w oparciu o art. 106 § 3 p.p.s.a. dokumentu w postaci "Ogólnych Warunków Świadczenia Usług [...]", gdyż był on całkowicie zbędny do rozstrzygnięcia sprawy. Żadna ze stron postępowania nie podważała obowiązku pozostawienia awiza przez kuriera spółki (w przypadku nieobecności adresata przesyłki), lecz kwestionowano ogólnodostępne miejsce, w którym je pozostawiono. Artykuł 6 ust. 1 lit. b RODO stanowi podstawę prawną przetwarzania danych w zakresie, w jakim przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy. Przetwarzanie danych osobowych uczestnika postępowania (m.in. w zakresie jego adresu zamieszkania) było niezbędne do zrealizowania tak umowy sprzedaży rzeczy zawartej przez niego z nadawcą, jak i umowy przewozu łączącej nadawcę ze skarżącą. Nadawca jako sprzedawca rzeczy był zobowiązany do jej dostarczenia kupującemu, czyli uczestnikowi. Pojęcie "niezbędności" należy interpretować w kontekście celu jakim jest ochrona danych osobowych. Oznacza ono jak najmniej inwazyjny sposób przetwarzania danych osobowych (w ramach realizacji umowy) przy zachowaniu pozostałych wymogów przewidzianych w RODO. Z całą pewnością do dostarczenia przesyłki przez spółkę nie było niezbędne upublicznienie adresu uczestnika postępowania poprzez pozostawienie awiza w miejscu ogólnodostępnym. W sytuacji braku dostępu do klatki schodowej, kurier skarżącej mógł telefonicznie skontaktować się z odbiorcą przesyłki, by ten wyjaśnił, gdzie znajduje się jego skrzynka oddawcza lub wskazał stosowne miejsce do pozostawienia awizo. Trafna jest zatem konkluzja organu, że przetwarzanie adresu uczestnika przez skarżącą nie znajduje oparcia w żadnej z przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 1 RODO. W ocenie Sądu, kontrola decyzji w zaskarżonej części, obejmującej punkt pierwszy, nie dała podstaw do stwierdzenia, iż została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa. Materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania stanowił wystarczającą podstawę do skorzystania przez PUODO z uprawnienia naprawczego przewidzianego w art. 58 ust. 2 lit. b RODO, który wyposaża organ nadzorczy w kompetencję do udzielania upomnień administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu w przypadku naruszenia przepisów rozporządzenia przez operacje przetwarzania. PUODO prawidłowo ustalił, że spółka przetwarzała dane osobowe uczestnika postępowania w zakresie jego adresu zamieszkania oraz że przetwarzanie to odbywało się bez podstawy prawnej. Tut. Sąd nie kontrolował decyzji PUODO w zakresie punktu drugiego, gdyż wobec niezaskarżenia rozstrzygnięcia w tej części, stało się ono prawomocne (vide art. 16 § 3 k.p.a.). Nie podzielając zarzutów skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.