II SA/Wa 716/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Służby Celnej z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

S. S. w skardze na decyzję Szefa Służby Celnej w przedmiocie zwolnienia go ze służby, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, poprzez utratę zatrudnienia, a tym samym wynagrodzenia, przerwanie okresu pracy w służbie i związanych z tym uprawnień emerytalno-rentowych. Ponadto pozwoli organom na dalsze usuwanie działaczy związkowych ze służby i prowadzenie polityki ograniczania prawa do wypowiedzi związków zawodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że ochrona tymczasowa możliwa jest wyłącznie wtedy, gdy wykonanie aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje skutki, których - w razie uwzględnienia skargi - nie będzie można cofnąć. Z brzmienia tego przepisu wynika również, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony wnoszącej o tymczasową ochronę. Uzasadnienie wniosku winno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Rozpatrując złożony w niniejszej sprawie wniosek, przede wszystkim jednak należy zauważyć, że zaskarżona decyzja weszła w życie z dniem [...] stycznia 2014 r. Oznacza to, że z tym dniem skarżacy został zwolniony ze służby. Nie sposób zatem na obecnym etapie postępowania orzec o wstrzymaniu wykonania skarżonego orzeczenia. Zdaniem Sądu, możliwość zastosowania normy art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zależy od tego, czy wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania oraz czy taki akt nie został jeszcze wykonany, i czy jego ewentualne wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. OZ 26/04, postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. II OZ 967/09). W związku z powyższym trzeba stwierdzić, że wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza ze służby, która już została wykonana, nie stanowi ochrony tymczasowej przed wykonaniem takiej decyzji oraz przed skutkami, wynikającymi z jej wykonania. Nadto podnieść należy, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.