II SA/Wa 1711/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. L. z dnia 9 maja 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. L. na postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: ustanowić dla P. L. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie

P. L. wnioskiem z dnia 9 maja 2014 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z treści wniosku, uzupełnionego dokumentami źródłowymi, wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną, a źródłem dochodu w tym gospodarstwie jest wynagrodzenia żony w wysokości 3.665,23 zł brutto (2.620, 08 zł netto). Skarżący jest od dnia 29 lipca 2013 r. osobą bezrobotną. Od dnia 6 lutego 2014 r. skarżący utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Wg stanu na dzień 21 maja 2014 r., na rachunku bankowym skarżącego znajdowały się środki pieniężne w kwocie 198 zł. Jako wyłączny składnik majątku rodziny, skarżący wymienił dom mieszkalny o pow. 295m2. Z kolei ze złożonych faktur i rachunków wynika, że podstawowe wydatki w gospodarstwie domowym (m.in. energia elektryczna, gaz, telefon, wywóz nieczystości stałych, woda, ubezpieczenie domu, opłata za użytkowanie wieczyste) kształtują się na poziomie co najmniej 1.000 zł. Ponadto skarżący wskazał, że udziela pomocy matce – osobie w podeszłym wieku, zamieszkującej w innym województwie. W myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływana jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Osiągany w gospodarstwie domowym skarżącego dochód po odliczeniu wykazanych wydatków daje wolną do dyspozycji kwotę wynoszącą 1.600 zł netto. Kwota ta musi wystarczyć dwóm osobom na pokrycie kosztów zakupu żywności i pozostałych niezbędnych wydatków (odzież, środki czystości). Daję to kwotę 800 zł na każdą z osób. Ustalona zatem w sprawie sytuacja materialna nie pozwala wnioskodawcy na poniesienie pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z tym należało uznać, że zostały spełnione, określone w art. 246 § 1 ppsa, przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.