II SA/Wa 428/17

Starszy referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Rektora [...] Szkoły [...] w W. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia przyznać D. D. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W toku postępowania sądowego skarżący D. D. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że dysponuje bardzo skromnym dochodem, korzysta z uprzejmości rodziców i z nimi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, jak również pozostaje na ich częściowym utrzymaniu. D. D. podał, że rodzice utrzymują się z dochodu w postaci emerytury ojca w wysokości [...] zł oraz renty matki w kwocie [...] zł. Ponadto sam skarżący uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości [...] zł. Z kwoty tej opłaca koszty korzystania z Internetu, telefonu komórkowego, ponadto rodzina ponosi wydatki na opłacenie energii elektrycznej – [...] zł, wody – [...] zł, abonamentu telewizyjnego ok. [..] zł, zakup lekarstw – ok. [...] zł, opłaty eksploatacyjne samochodu ok. [...] zł, koszty ogrzewania – ok. [...] zł. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że prawo pomocy stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) może być przyznane osobie fizycznej w częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Odnosząc powyższe kryteria do niniejszej sprawy referendarz sądowy uznał, że wykazana przez D. D. sytuacja majątkowa nie daje podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Na wstępie należy zauważyć, że do kosztów sądowych zalicza się opłaty sądowe (w tym wpis i opłaty kancelaryjne) oraz zwrot wydatków (art. 211 powołanej ustawy). Nie ulega wątpliwości, iż na obecnym etapie postępowania sądowego skarżący będzie zobligowany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, i jest to najwyższa spośród opłat sądowych. Dodać również należy, że pozostałe opłaty są rozłożone w toku całego postępowania sądowego. Wskazać również należy, że przy rozpoznawaniu wniosków o prawo pomocy przyjmuje się, że powinno on być skierowane w pierwszej kolejności do osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji majątkowej. Dokonując oceny sytuacji majątkowej skarżącego referendarz sądowy uznał, że jakkolwiek uzyskuje on stały dochód, niemniej jednak jest on w całości wydatkowany na bieżące potrzeby, podobnie dochód rodziców. Skarżący nie wykazał, iż posiada jakiekolwiek oszczędności lub dodatkowe dochody. W tej sytuacji należy uznać, że D. D. wykazał, że nie jest w stanie samodzielnie i dla utrzymania rodziny ponieść kosztów sądowych. Powyższe okoliczności przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.