II SA/Wa 3462/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), , Protokolant st. sekr. sądowy Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2022 r. sprawy ze skargi D.K. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, dalej: "Prezes UODO", decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ze skargi D. K. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania przez [...] sp.j. (poprzednio [...] sp. z o.o. sp. k.) z siedzibą [...], dalej: "Spółka", jej danych osobowych pozyskanych od R. Z. – przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą o oznaczeniu "[...]" [...] R. Z. z siedzibą w [...], dalej: "Przedsiębiorca", polegające na przetwarzaniu jej danych osobowych bez podstawy prawnej. Prezes UODO ustalił następujący stan faktyczny w sprawie: D. K. w skardze z dnia [...] lutego 2020 r. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania przez Spółkę jej danych osobowych pozyskanych od Przedsiębiorcy wskazała, że na jej adres e-mail pełnomocnik Spółki wysłał wezwanie do zapłaty związanej z fakturą VAT wystawioną na [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], w której skarżąca jest Wiceprezesem Zarządu. Według skarżącej, należność wynikająca z tej faktury została w całości uregulowana. Skarżąca podniosła, że nie wyrażała zgody na przetwarzanie jej danych osobowych w postaci imienia i nazwiska umieszczonego w jej adresie e-mail oraz na otrzymywanie wiadomości e-mail od Spółki. Wobec powyższego skarżąca wniosła do Prezesa UODO o nakazanie usunięcia jej danych osobowych przez Spółkę. Spółka pismem z dnia [...] września 2020 r. wyjaśniła, że świadczy usługi windykacji należności na rzecz wierzycieli. Przetwarzanie danych osobowych w takim przypadku oparte jest o umowy powierzenia przetwarzania danych osobowych, gdzie wierzyciel pełni rolę administratora danych, a Spółka działa jako podmiot przetwarzający dane osobowe na zlecenie wierzyciela. Spółka, zgodnie z treścią zawieranych umów i mając na uwadze art. 28 ust. 3 pkt g) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35), dalej: "RODO", usuwa z własnych systemów dane dłużników, które zostały powierzone do przetwarzania, po zakończeniu procesu windykacji. Spółka poinformowała, że po otrzymaniu pisma z UODO z dnia [...] sierpnia 2020 r., dokonała sprawdzenia systemów pod kątem przetwarzania danych osobowych D. K. w wyniku czego stwierdziła, że na dzień sporządzenia pisma nie przetwarza danych osobowych skarżącej. Stwierdziła, że sytuacja ta ma miejsce zapewne z tego powodu, że Spółka zaprzestała przetwarzania danych osobowych skarżącej na podstawie umowy z administratorem danych i następnie dane osobowe zostały usunięte z systemów. Spółka, uzupełniając pismem z dnia [...] grudnia 2020 r., podała, iż w związku z tym, że dane osobowe skarżącej zostały usunięte, Spółka nie dysponuje informacją dotyczącą dokładnej daty usunięcia tychże danych. Przedsiębiorca zaś wyjaśnił, że [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] była jego dłużnikiem. Dług wynikający z niezapłaconej faktury został przekazany do windykacji Spółce. W tym celu została przekazana faktura sprzedaży i wezwanie do zapłaty. Przedsiębiorca zaznaczył, że nie przekazał jednak Spółce żadnych danych osobowych (w tym adresu e-mail) skarżącej. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, uzasadniając decyzję z dnia [...] lipca 2021 r. o umorzeniu postępowania ze skargi D. K., wskazał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania i umorzenia postępowania w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. Jak wynika bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Spółka obecnie nie posiada danych osobowych skarżącej, gdyż usunęła je w związku z zakończeniem zlecenia windykacji. Zgodnie z wyjaśnieniami Spółki, mogła je przetwarzać w imieniu administratora, pełniąc rolę podmiotu przetwarzającego, jednak w związku z usunięciem tych danych nie posiada szczegółowej wiedzy na ten temat. Zgodnie z art. 28 ust. 3 pkt g) RODO, po zakończeniu świadczenia usług związanych z przetwarzaniem zależnie od decyzji administratora (podmiot przetwarzający) usuwa lub zwraca mu wszelkie dane osobowe oraz usuwa wszelkie ich istniejące kopie, chyba że prawo Unii lub prawo państwa członkowskiego nakazują przechowywanie danych osobowych. Organ, powołując się na ustalone w sprawie okoliczności, stwierdził, że analiza materiału dowodowego nie wykazała w sposób jednoznaczny i bezsporny, aby doszło do kwestionowanego przez skarżącą naruszenia ochrony jej danych osobowych. Zgodnie z wyjaśnieniami i przedłożonymi dokumentami przez Przedsiębiorcę, nie udostępnił on Spółce jakichkolwiek danych osobowych skarżącej. Wobec powyższego uznać należy, że kwestionowany przez skarżącą proces przetwarzania danych osobowych nie istnieje. Ocena dokonywana przez Prezesa UODO w każdym przypadku służy zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu nakazu odpowiadającego dyspozycji art. 58 ust. 2 RODO służącego przywróceniu stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych - jest więc ona uzasadniona i potrzebna tylko o tyle, o ile nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych istnieją. D. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...]. Skarżąca zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a., poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym też pominięcie przedłożonych przez nią dowodów, które przeczą wyjaśnieniom Spółki, na których to oparto rozstrzygnięcie. Zarzuciła ponadto naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: • art. 5 ust. 1 lit. b) RODO poprzez nieuwzględnienie faktu przetwarzania danych osobowych przez Spółkę niezgodnie z celami, dla których zostały pozyskane i ich dalsze przetwarzanie, • art. 5 ust. 1 lit. c) RODO poprzez nieuwzględnienie faktu przetwarzania danych osobowych przez Spółkę w sposób nieadekwatny i nieograniczony do tego, co jest niezbędne dla realizacji umowy łączącej ją z Przedsiębiorcą, • art. 28 ust. 3 lit. g) RODO poprzez nieuwzględnienie faktu nieusunięcia danych osobowych skarżącej przez Spółkę niezwłocznie po zakończeniu świadczenia usług objętych umową łączącą ją z Przedsiębiorcą. Skarżąca zwróciła uwagę, że organ przyjął, iż kwestionowany przez nią proces przetwarzania danych osobowych nie istnieje, ponieważ Przedsiębiorca nie udostępnił Spółce jakichkolwiek danych osobowych skarżącej, podczas gdy przedstawione przez skarżącą dowody świadczą o tym, że Spółka dysponowała danymi osobowymi skarżącej. Co więcej, organ zupełnie pominął okoliczność, że Spółka nie tylko przetwarzała dane osobowe na własny użytek niezgodnie z prawem i składała w toku postępowania nieprawdziwe oświadczenia, ale także tymi danymi dysponowała w sposób zupełnie dowolny poprzez udostępnianie je podmiotom powiązanym ze Spółką. Podniosła, że przekazała organowi dowody potwierdzające, iż schemat działania Spółki, polegający na natarczywym przesyłaniu korespondencji na adres mailowy zawierający dane osobowe skarżącej, był realizowany przez podmiot powiązany ze Spółką - Kancelarię Prawną [...]. Poza korespondencją mailową, tenże podmiot kilkukrotnie dzwonił na numer telefonu skarżącej (m.in. [...] lipca 2021 r). Tym samym Spółka naruszyła art. 5 RODO, który zakazuje dalszego przetwarzania danych niezgodnie z celami, dla których zostały one uzyskane od Przedsiębiorcy lub innego podmiotu. Spółka naruszyła także obowiązek wynikający z art. 28 ust. 3 lit. g) RODO i wbrew swoim wyjaśnieniom nie usunęła danych skarżącej niezwłocznie po zakończeniu świadczenia usług. Skarżąca przekazała organowi dowody w postaci wydruków maili z czerwca 2021 r., w których to personel Spółki wysyłał w sposób natarczywy wiadomości na adres e-mail skarżącej. Zdaniem skarżącej, Spółka nie usunęła jej danych osobowych i przetwarzała je nadal i to pomimo tego, że [...] lipca 2020 r. Spółka wysłała wiadomość z potwierdzeniem, że jej dane osobowe zostały usunięte. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji. Wskazał, że w niniejszej sprawie, w celu zweryfikowania zarzutów skarżącej, Prezes UODO, korzystając z instrumentów prawnych określonych w art. 58 ust. 1 lit. a) i e) RODO, zwrócił się do Spółki, a następnie do Przedsiębiorcy o złożenie pisemnych wyjaśnień w sprawie oraz potwierdzających je dowodów. Złożone przez Spółkę i Przedsiębiorcę wyjaśnienia wraz z dowodami załączonymi przez skarżącą do jej skargi organ uznał za wiarygodne i wystarczające do wydania decyzji w sprawie. Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. skarżąca został poinformowana, że w sprawie został zgromadzony materiał dowodowy wystarczający do wydania decyzji administracyjnej oraz o tym, że zgodnie z brzmieniem art. 10 § 1 k.p.a. stronie przysługuje, przed wydaniem decyzji w sprawie, prawo wypowiedzenia się co do zebranych w toku postępowania dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Oznacza to, że skarżąca miała możliwość zapoznania się z treścią złożonych przez Spółkę i Przedsiębiorcę wyjaśnień oraz wypowiedzenia się co do ich treści, w szczególności w przypadku, gdy w jej ocenie są niezgodne z prawdą. Jednakże skarżąca nie skorzystała z tego uprawnienia. W związku z tym, prezentowane w skardze zarzuty stanowią jedynie polemikę skarżącej ze stanowiskiem organu. Prezes UODO zwrócił uwagę, że dysponował oświadczeniem Spółki i Przedsiębiorcy, co do braku przetwarzania danych osobowych skarżącej. Ponadto, posiadał szereg dowodów przedstawionych przez Przedsiębiorcę, które potwierdzały wskazany przez niego stan faktyczny sprawy. Istotne znaczenie w tym aspekcie miało okazanie przez Przedsiębiorcę dokumentów "zlecenie odzyskania kosztów windykacji" oraz "Faktura VAT [...]", które nie zawierały danych osobowych skarżącej, a jedynie dane dotyczące [...] sp. z o.o. sp.k. Organ w odniesieniu do dowodów załączonych do skargi na decyzję (zał. 3-8) wskazał, że w toku postępowania (na etapie złożenia skargi) skarżąca przekazała organowi jedynie dwa pierwsze wezwania do zapłaty - bez wydruków wiadomości e-mail z dnia [...] grudnia 2019 r. i [...] stycznia 2020 r. Ponadto, skarżąca dopiero na etapie wniesionej skargi na decyzję do Sądu przedstawiła załączniki nr 5, 6, 7 i 8, dlatego Prezes UODO nie wziął ich pod uwagę przy wydawaniu decyzji w przedmiotowej sprawie. Organ uznał więc, że w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego skarżąca (nie licząc jej oświadczenia) nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie, iż Spółka przetwarzała jej dane osobowe. Spółka obecnie nie posiada danych osobowych skarżącej, gdyż usunęła je w związku z zakończeniem zlecenia windykacji. Zgodnie z wyjaśnieniami Spółki, mogła je przetwarzać w imieniu administratora pełniąc rolę podmiotu przetwarzającego, jednak w związku z usunięciem tych danych nie posiada szczegółowej wiedzy na ten temat. Zgodnie z art. 28 ust. 3 lit. g) RODO, po zakończeniu świadczenia usług związanych z przetwarzaniem zależnie od decyli administratora (podmiot przetwarzający) usuwa lub zwraca mu wszelkie dane osobowe oraz usuwa wszelkie ich istniejące kopie, chyba że prawo Unii lub prawo państwa członkowskiego nakazują przechowywanie danych osobowych. Organ zwrócił uwagę, że powyższe, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie jest sprzeczne z wyjaśnieniami złożonymi w toku niniejszego postępowania przez Przedsiębiorcę. Z wyjaśnień Spółki wynika bowiem, że nie była ona w stanie zidentyfikować procesu przetwarzania danych skarżącej z uwagi na to, że w procesie tym działała wyłącznie jako podmiot przetwarzający dane w imieniu Przedsiębiorcy. Tym samym Spółka nie mogła jednoznacznie stwierdzić, czy w związku z obsługą zlecenia windykacji otrzymanego od Przedsiębiorcy, dane osobowe skarżącej były przetwarzane. Okoliczności tej natomiast zaprzeczył Przedsiębiorca wskazując, że danych tych nigdy nie przetwarzał, wobec czego nie mógł również ich udostępnić Spółce. Skarżąca nie przedłożyła zaś w toku postępowania żadnych dowodów na potwierdzenie wskazywanych w skardze okoliczności. Zgodne z zasadami logiki było zatem uznanie organu, iż nie ma dowodów na to, aby uznać, że kwestionowany przez skarżącą proces przetwarzania jej danych osobowych miał miejsce. Prezes UODO w związku z powyższym uznał zarzuty naruszenia art. 5 ust. 1 lit. b), art. 5 ust. 1 lit. c) oraz art. 28 ust. 3 lit. g) RODO za całkowicie bezzasadne. Wobec uznania, że brak jest dowodów na istnienie kwestionowanego przez skarżącą procesu przetwarzania danych, niemożliwa była ocena jego zgodności z zasadą ograniczenia celu (art. 5 ust. 1 lit. b) RODO) oraz zasadą minimalizacji danych (art. 5 ust. 1 lit. c) RODO). Nie było też podstaw do czynienia rozważań, czy Spółka po zakończeniu świadczenia usług związanych z przetwarzaniem usunęła dane osobowe skarżącej. Zasadne zatem przyjęto w zaskarżonej decyzji, że analiza materiału dowodowego przedmiotowej sprawy nie wykazała w sposób jednoznaczny i bezsporny, aby doszło do kwestionowanego przez skarżącą naruszenia ochrony jej danych osobowych. Skarżąca w replice z dnia 11 stycznia 2022 r. podtrzymała stanowisko zawarte w skardze oraz piśmie procesowym i zaprzeczyła twierdzeniom Prezesa UODO zawartym w odpowiedzi na skargę. Zwróciła uwagę, że przedmiot skargi z dnia [...] lutego 2020 r. złożonej do UODO sprowadza się do faktu nieprawidłowego przetwarzania jej danych osobowych. Dla dokonania oceny prawidłowości postępowania Spółki kluczowe znaczenie ma sam fakt ich wysłania na adres poczty elektronicznej. Organ posiadał wiedzę o tejże korespondencji. Wydruk wezwania do zapłaty, jak i wiedza o wiadomościach kierowanych na adres jej poczty elektronicznej, były w posiadaniu PUODO przed umorzeniem postępowania. Zdaniem skarżącej, stanowisko Prezesa UODO, jakoby wydanie decyzji umarzającej postępowanie było "poprzedzone dokładnym zbadaniem jej okoliczności faktycznych oraz zebraniem niezbędnego i wystarczającego materiału dowodowego" oraz stwierdzenie, że "Prezes UODO prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie przedsięwziął wszelkie przewidziane prawem czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy i zebraniu materiału dowodowego potrzebnego do rozstrzygnięcia jej decyzją administracyjną", jawi się jako śmieszne i godzące w autorytet organów Państwa. Sposób działania PUODO w niniejszej sprawie opisać można wyłącznie, jako przewlekły (postępowanie trwało 17 miesięcy), a rozstrzygnięcie, jako naruszające zasady logiki i swobodnej oceny dowodów. Uczestnik postępowania - Spółka w piśmie procesowym z dnia 21 kwietnia 2022 r., odnosząc się zarówno do skargi, odpowiedzi na skargę oraz repliki skarżącej, wskazał na trafność i zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Zdaniem uczestnika, skarżąca - nie licząc jej oświadczenia w skardze do organu - nie przedstawiła w toku postępowania żadnych dowodów na potwierdzenie, iż Spółka przetwarzała jej dane osobowe. Jednocześnie to skarżąca była jedyną osobą, która mogła dowodami dysponować. Spółka bowiem nie przetwarzała w dniu sporządzania wyjaśnień żadnych danych osobowych D. K.. Oczywistym jest zatem, że skoro na podstawie prawidłowo zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie da się stwierdzić, że kwestionowany przez skarżącą proces przetwarzania danych istniał, to postępowanie należy uznać za bezprzedmiotowe. Niezależnie od powyższego, również w razie wykazania, że do przetwarzania danych osobowych skarżącej przez Spółkę doszło, nadal należałoby uznać je za bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Zaskarżona decyzja pomimo błędnego uzasadnienia odpowiadałaby bowiem prawu. Wynika to z faktu, że nawet jeżeli Spółka przetwarzała dane osobowe skarżącej, to dane te zostały przez Spółkę usunięte (zgodnie z wyjaśnieniami Spółki z dnia [...] września 2020 r.). Skoro zostały usunięte, zgodnie z umową powierzenia przetwarzania danych, to w konsekwencji Prezes UODO mógł nie wykorzystać przysługujących mu na podstawie art. 58 ust. 2 RODO kompetencji naprawczych, a także umorzyć postępowanie. Skarżąca, zarzucając niespełnienie jej żądania usunięcia danych, odwołuje się w skardze i replice przede wszystkim do przetwarzania przez Spółkę danych osobowych, pozyskanych około rok później, najprawdopodobniej od innego administratora będącego klientem Spółki. Innymi słowy, nawet jeżeli Spółka przetwarzała w tym okresie dane osobowe skarżącej, to spełniła żądanie w zakresie usunięcia danych, ale po kilkunastu miesiącach, na podstawie odrębnej umowy, ponownie pozyskała dane osobowe D. K.. Prezes UODO prowadzi odrębne postępowanie w sprawie przetwarzania danych D. K. - w związku z powzięciem przez nią wątpliwości co do innego procesu przetwarzania jej danych osobowych przez Spółkę, którego istnienie (jak wynika z załączników do skargi) odpowiednio wykazała. Skarżąca [...] czerwca 2021 r. złożyła bowiem kolejną skargę do organu, dotyczącą niezależnego od badanego w niniejszej sprawie procesu przetwarzania, na gruncie którego Spółka przetwarza jej dane osobowe w imieniu innego niż w przedmiotowej sprawie Przedsiębiorcy wierzyciela. Zdaniem Spółki, nie może zostać uznane za naruszenie niewzięcie pod uwagę przez organ dowodów przedstawionych w innym postępowaniu, w którym stroną jest skarżąca. Dokumenty złożone w innym postępowaniu nie mogły zostać potraktowane jako dowody w przedmiotowej sprawie. Niezależnie od tego, dokumenty przedstawione w skardze z [...] czerwca 2021 r., wbrew twierdzeniom skarżącej, nie świadczą o tym, że jej dane nadal były przetwarzane. Niezależnie od tego, czy skarżąca poparłaby swoje oświadczenia dowodami w toku postępowania administracyjnego, to rozstrzygnięcie Prezesa UODO o umorzeniu wciąż byłoby spójne z utrwaloną praktyką orzeczniczą organu. W swojej dotychczasowej praktyce, w sytuacji gdy organ w toku postępowania administracyjnego ustalił, że administrator lub podmiot przetwarzający usunął już albo zanonimizował dane osobowe, których dotyczy postępowanie - umarzał je uznając, że stało się ono bezprzedmiotowe. W ocenie Spółki, wydanie przez Prezesa UODO odmiennej decyzji stanowiłoby naruszenie art. 8 k.p.a. ze względu na odstąpienie od ugruntowanej praktyki w sytuacji, gdy nie zachodziły okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające takie działanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd, przeprowadzając kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej, stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.), nie stwierdził, aby Prezes Urzędu, wydając decyzję z dnia 21 lipca 2021 r., naruszył przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, czy też przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny ustalony przez Prezes UODO w ramach przeprowadzonego postępowania administracyjnego był wystarczający do zakończenia sprawy i wydania decyzji o umorzeniu postępowania. Organ podjął niezbędne czynności dla wyjaśnienia sprawy. Wydając decyzję administracyjną był zobligowany rozstrzygać na podstawie stanu faktycznego istniejącego w dacie jej wydania. Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem postępowania była skarga na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych przez podmiot gospodarczy zajmujący się windykacją roszczeń. Zarzucane przez skarżącą naruszenie prawa, polegające na niezgodnym z prawem przetwarzaniu danych osobowych, miało miejsce na przełomie 2019 i 2020 roku. Ocena dokonywana przez Prezesa UODO w każdym przypadku służy zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu nakazu odpowiadającego dyspozycji art. 58 ust. 2 RODO, służącego przywróceniu stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych - jest więc ona uzasadniona i potrzebna tylko o tyle, o ile nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych istnieją. Tak więc celem postępowania Prezesa UODO w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy w dacie wydawania rozstrzygnięcia w sprawie dane konkretnego podmiotu są przetwarzane oraz czy czynione jest to w sposób zgodny z prawem. Za prawidłowe należy zatem uznać działania, podjęte przez organ ochrony danych osobowych, polegające na prostym sprawdzeniu okoliczności wskazanych w skardze, w formie żądania udzielenia informacji od podmiotu zarządzającego danymi. Z odpowiedzi udzielonych przez podmiot, któremu zarzucono niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych, wynika, że w momencie udzielenia odpowiedzi na wystąpienie organu, dane skarżącej nie są przez niego w ogóle przetwarzane, niecelowe zatem było prowadzenie dalszych czynności dowodowych. W aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajdują się pisma Spółki zawierające oświadczenia, że dane osobowe skarżącej nie są przetwarzane w obecnej chwili i zostały trwale usunięte z systemów Spółki. Skarżąca nie przedłożyła zaś w toku postępowania żadnych dowodów na potwierdzenie tezy przeciwnej, zaś dokumenty przedstawione w skardze do Sądu z [...] czerwca 2021 r., wbrew twierdzeniom skarżącej, nie świadczą o tym, że jej dane nadal były przetwarzane. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie Spółka w dacie rozstrzygania przez organ nie posiadała danych osobowych skarżącej, gdyż usunęła je w związku z zakończeniem zlecenia windykacji (art. 28 ust. 3 lit. g) RODO), niemożliwa była ocena przetwarzania danych z punktu widzenia zgodności z zasadą ograniczenia celu (art. 5 ust. 1 lit. b) RODO) oraz zasadą minimalizacji danych (art. 5 ust. 1 lit. c) RODO). Stąd też uprawnione było stanowisko Prezesa UODO w wydanej [...] lipca 2021 r. decyzji, który przyjął, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do stwierdzenia, że w momencie wydania decyzji dane skarżącej nie są przetwarzane. Z tych też względów uprawnione było umorzenie postępowanie administracyjnego w sprawie wszczętej skargą skarżącej z dnia [...] lutego 2020 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.), orzekł jak w wyroku.