II SA/Wa 308/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego postanawia: odrzucić skargę

Pismem z [...] stycznia 2026 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "Minister", "organ"), w oparciu o art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691; dalej: "k.p.a."), przekazał, według właściwości, do Komendanta Głównego Policji (dalej: "KGP") wniosek K. J. (dalej: "skarżący") z [...] grudnia 2025 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego organów administracji w Policji. W piśmie tym Minister przedstawił argumentację przemawiającą za przekazaniem wniosku do KGP. Organ przesłał przedmiotowe pismo skarżącemu do wiadomości, a skarżący uczynił je przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie jako "czynności niedopuszczalnej przepisami prawa". W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna, bowiem nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka podlega odrzuceniu. Na wstępie przypomnieć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do kognicji sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w rezultacie prowadzi do jej odrzucenia. Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany szeroko w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a."), obejmując praktycznie całokształt działalności administracji publicznej. Podstawowym kryterium, które określa i statuuje kognicję sądów administracyjnych do kontroli rozstrzygnięć administracyjnych, jest rodzaj i charakter prawnej formy działania administracji publicznej, wyznaczony przez art. 3 § 2 p.p.s.a. Przepis ten enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi następuje, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie z tego powodu ma miejsce w szczególności, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i § 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) albo gdy została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu (art. 5 p.p.s.a.). Według art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Ministra z [...] stycznia 2026 r. nr [...], przekazujące - według właściwości - do KGP wniosek skarżącego z [...] grudnia 2025 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, nie mieści się w katalogu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Ponadto zaskarżone pismo nie było adresowane do skarżącego, a jedynie przesłane mu do wiadomości (celem poinformowania co do etapu procedowania jego wniosku z [...] grudnia 2025 r.). Aktualne pozostaje stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaprezentowane w postanowieniu z 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 38/12, LEX nr 1120679, w myśl którego przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Następuje ono jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Nie ma bowiem cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W konsekwencji skargę skarżącego - jako wniesioną na pismo niepodlegające właściwości sądu administracyjnego - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.