Sygnatura
II SA/Wa 2354/25
Wyrok WSA w Warszawie z 16 kwietnia 2026 r., II SA/Wa 2354/25 – żołnierze zawodowi
Wynik
Oddalono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
- Data orzeczenia
- 16 kwietnia 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Joanna Kube, , Protokolant specjalista Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w zakresie refundacji kosztów przekwalifikowania zawodowego oddala skargę
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2025 r. Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...], nr [...], z dnia [...] września 2025 r., o odmowie przyznania [...] R. L. prawa do sfinansowania kosztów kursu prawa jazdy kategorii D po C oraz kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej blok D w terminie od [...] listopada 2025 r. do [...] lutego 2026 r. W uzasadnieniu Minister podał, że intencją pomocy rekonwersyjnej, o jakiej mowa w art. 236 ust. 3 i ust. 8 pkt 1 ustawy o obronie Ojczyzny i § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 maja 2022 r. w sprawie korzystania z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych przez żołnierzy zawodowych, jest przygotowanie żołnierzy zawodowych oraz zwolnionych z zawodowej służby wojskowej do funkcjonowania na cywilnym rynku pracy poprzez nabycie przez nich niezbędnych uprawnień i kwalifikacji zawodowych. Z treści odwołania wynika, że pomoc rekonwersyjna, w ramach której sfinansowane miałyby zostać kursy może służyć szeroko pojętemu doskonaleniu zawodowemu. Jest to jednakże ocena błędna, pomijająca rzeczywisty cel pomocy rekonwersyjnej. Efektem wnioskowanego przekwalifikowania ma być bowiem przygotowanie żołnierzy zawodowych do funkcjonowania na cywilnym rynku pracy. Minister podał, że jak wynika z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Odwołujący założył firmę [...]. Działalność gospodarczą prowadzi od [...] czerwca 2019 r. głównie w zakresie produkcji mebli kuchennych. Z uwagi na powyższe nie budzi wątpliwości organu, że [...] R. L. funkcjonuje na rynku pracy i posiada kwalifikacje niezbędne do aktywności zawodowej po zakończeniu służby wojskowej. Ukończenie przez niego wnioskowanego szkolenia, nie spowoduje uzyskania innych kwalifikacji niezbędnych do funkcjonowania na rynku pracy, co przesądza o tym, że nie zostanie wypełniona przesłanka, określona w art. 236 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny. Skargę na powyższą decyzję wniósł R. L. podnosząc zarzut naruszenia: - art. 236 ustawy o obronie Ojczyzny poprzez jego niewłaściwą interpretację, przejawiającą się w błędnym uznaniu, że nie może skorzystać z rekonwersji, ponieważ prowadzi działalność gospodarczą, - art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na poddaniu kontroli decyzji organu I instancji zamiast ustosunkowaniu się do konkretnych zarzutów podniesionych w odwołaniu, - art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na nie wyczerpującym przeprowadzeniu postępowania dowodowego i niewyczerpującym rozpatrzeniu całego zebranego w sprawie materiału, - art. 8 i 107 § 3 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych twierdzeń, co uniemożliwiło realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in, że prowadzenie działalności gospodarczej wcale nie świadczy o tym, że jest właściwie przygotowany do istnienia na rynku pracy, co tym samym nie może być przyczyną odmowy prawa do rekonwersji. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Organy prawidłowo bowiem ustalił stan faktyczny sprawy i prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Z przepisu art. 236 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2023 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248), wynika, że żołnierz zawodowy, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej (...) który pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej 4 lata, z wyjątkiem zwolnionego ze służby wojskowej z powodu, o którym mowa w art. 226 pkt 1, 2, 7 i 11-15, w okresie 2 lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, może korzystać, na terenie kraju, na pisemny wniosek, z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania i pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy. W świetle zaś art. 236 ust. 8 pkt 1 za przekwalifikowanie zawodowe, rozumie się zmianę posiadanych kwalifikacji zawodowych na inne, celem wykonywania nowego zawodu, nabycia nowych kwalifikacji w ramach tego samego zawodu, uzyskania innych kwalifikacji zawodowych niezbędnych do funkcjonowania na rynku pracy, uzyskania certyfikatu, licencji, zdania egzaminu lub uzyskania wpisu na listę uprawnionych do wykonywania zawodu. Natomiast uszczegółowienie zasad udzielania tej pomocy zostało zawarte w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 maja 2022 r. w sprawie korzystania z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych przez żołnierzy zawodowych. W jego § 2 wskazano generalnie, że ogół przedsięwzięć podejmowanych w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania zawodowego, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych, jest pomocą rekonwersyjną mającą zagwarantować odpowiednie przygotowanie uprawnionych do funkcjonowania na rynku pracy. Wyjaśnienia wymaga, że rozstrzygnięcie organu w tym przedmiocie ma charakter uznaniowy, na co wprost wskazał ustawodawca. A to z kolei rzutuje na sądową kontrolę takiej decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że kontrola decyzji opartej na uznaniu administracyjnym ma ograniczony zakres i sprowadza się do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz, czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy. Kontrola sądowa w takich przypadkach obejmuje proces wydania decyzji (spełnienie przez organ wymogów proceduralnych), ustalanie stanu faktycznego jako elementu tego procesu oraz wszechstronność oceny faktów. Podlega jej samo uzasadnienie decyzji uznaniowej z punktu widzenia powiązania ustaleń faktycznych z rekonstruowaną normą prawną oraz z wyrażeniami normatywnymi określającymi przesłanki aktualizacji upoważnienia do decyzji uznaniowej (por. wyrok NSA z 16 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 179/18, z 26 marca 2026 r., sygn. I OSK 838/25). Celem ustawodawcy, co wynika z powołanych przepisów ustawy i rozporządzenia, było umożliwienie wsparcia żołnierzy, którzy zakończyli swoją czynną służbę i chcieliby zdobyć nowe lub poszerzyć już posiadane kwalifikacje - w celu dalszej aktywności zawodowej, generalnie na cywilnym rynku pracy. Zapisy ww. rozporządzenia ponadto doprecyzowują, że czynności te mają na celu "przygotowanie" do funkcjonowania na rynku pracy. Skoro mowa w nich o przygotowaniu, to co do zasady chodzi o sytuacje, w których były żołnierz, po zakończeniu czynnej służby dopiero wchodzi na cywilny rynek pracy a nie na nim już funkcjonuje i wykonuje inny zawód. Co nie jest kwestionowane, R. L. już od 2019 r. prowadził działalność gospodarczą, która była co prawda zawieszona ale została podjęta w czerwcu 2023 r., a więc nawet jeszcze przed zwolnieniem skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesieniem do pasywnej rezerwy – bowiem nastąpiło to z dniem [...] sierpnia 2023 r. Działalność ta dotyczy szeroko rozumianej branży meblarskiej, zatem jak słusznie uznał organ skarżący jest przygotowany do funkcjonowania zawodowego poza siłami zbrojnymi. Natomiast uzyskanie dodatkowych kwalifikacji i umiejętności jako kierowca autobusu (kat. D prawa jazdy), w świetle powyższego nie może być uznane za przygotowanie do funkcjonowania na rynku pracy. Brak tym samym podstaw do przyjęcia, że organ przekroczył granice uznania administracyjnego nieuwzględniając wniosku skarżącego. Organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, prawidłowo również, uwzględniając przepisy prawa materialnego, rozważyły interes strony oraz interes publiczny dając temu wyraz z zaskarżonej decyzji. Brak jest zatem podstaw do uznania za zasadnych zarzutów naruszenia art. 7, 77, 80 k.p.a. Ponadto uzasadnienie obu decyzji zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, ponadto zawiera argumentację, która wyjaśnia motywy zajętego stanowiska – co czyni nieuprawnionym zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Nie można również przy tym uznać, że Minister naruszył art. 15 k.p.a. czyli zasadę dwuinstancyjności postępowania, ponieważ nie tylko rozpoznał wniesione przez stronę odwołanie, ale ponowne rozstrzygnął sprawę. Podsumowując zatem należy stwierdzić, że w ustalonym stanie faktycznym i prawnym trafne jest stanowisko organów, że uwzględnienie wniosku w niniejszej sprawie prowadziłoby do przyznania pomocy rekonwersyjnej przedsiębiorcy, który już prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą [...], a nie byłemu żołnierzowi, który przygotowuje się do funkcjonowania na rynku pracy. Skoro skarga okazała się niezasadna, zatem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 15 grudnia 2025
- Symbol z opisem
- 6191 Żołnierze zawodowi
- Skarżony organ
- Minister Obrony Narodowej
- Sędziowie
- Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /przewodniczący sprawozdawca/ Joanna Kube Łukasz Krzycki
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Rz 1634/25 · 16 kwietnia 2026
Wyrok WSA w Rzeszowie z 16 kwietnia 2026 r., II SA/Rz 1634/25 – żołnierze zawodowi
Sygnatura: III SA/Po 354/26 · 16 kwietnia 2026
Wyrok WSA w Poznaniu z 16 kwietnia 2026 r., III SA/Po 354/26 – żołnierze zawodowi
Sygnatura: II SA/Ol 718/25 · 16 kwietnia 2026
Postanowienie WSA w Olsztynie z 16 kwietnia 2026 r., II SA/Ol 718/25 – żołnierze zawodowi
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny