II SA/Wa 2210/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Andrzej Góraj, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2021 r. sprawy ze skargi F. M. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej uchyla zaskarżone orzeczenie w części utrzymującej w mocy punkt 8 i punkt 9 orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...]

Przedmiotem zaskarżenia jest orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. (dalej jako: "CWKL", "Komisja II instancji") z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zdolności F. M. (dalej: "badany", "skarżący") do zawodowej służby wojskowej. Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. (dalej: "RWKL", "Komisja I instancji"), działając na skierowanie Rektora Komendanta [...] w W., przeprowadziła wobec por. F. M. postępowanie orzecznicze i w dniu [...] lipca 2020 r. wydała orzeczenie nr [...] stwierdzające w punkcie 9 trwałą niezdolność wymienionego do pełnienia zawodowej służby wojskowej (kategoria N - Zał. 1, grupa II). W punkcie 8 orzeczenia RWKL rozpoznała: (A) schorzenia powodujące niezdolność do służby wojskowej: (1) [...]- § 70 pkt 5; (B) schorzenia współistniejące: (2) niedowidzenie oka prawego z astygmatyzmem krótkowzrocznym obu oczu Vod = 0,1 cc - 3,5 Dcyl ax 0o = 0,4 dknp; Vos = 0,1 cc -1,75 Dcyl ax 10o = 0.5 - § 13 pkt 5; (3) przebyty uraz skrętny kolana lewego ([...] października 2014 r.) leczony operacyjnie ([...] października 2014 r.) - § 77 pkt 5; (4) używanie substancji [...] (k.) w okresie kontrolowanej abstynencji - § 72 pkt 1. Ponadto Komisja I instancji w punkcie 9 orzeczenia stwierdziła, że schorzenie wymienione w punkcie 3 rozpoznania pozostaje w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadku z dnia [...] października 2014 r., natomiast schorzenia wymienione w punktach 1, 2 i 4 rozpoznania nie pozostają w związku ze służbą wojskową zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nadto zaliczyła badanego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia oraz do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową. Wskazała, że inwalidztwo istnieje od dnia [...] lipca 2020 r. Komisja stwierdziła również, że badany jest zdolny do pracy. Podstawę prawną ww. orzeczenia stanowiły przepisy art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019r., poz. 330 ze zm.), § 11, § 16 ust. 1 i 2 oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 i § 7 pkt 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013 ze zm.). W uzasadnieniu orzeczenia RWKL wskazała m.in., że orzeczenie wydano o na podstawie: odpisu przebiegu służby wojskowej z akt personalnych żołnierza, informacji o warunkach i przebiegu służby wojskowej, orzeczenia RWKL w W. nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r., karty informacyjnej WIM [...] Kliniki [...] i [...] w W. (Nr ks. gł.[...]) z dnia [...] kwietnia 2020 r., dokumentacji diagnostyczno-leczniczej oraz aktualnych badań specjalistycznych. Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. F. M. wniósł odwołanie od ww. orzeczenia do CWKL w W. zarzucając: - błędne sklasyfikowanie schorzenia powodującego niezdolność do służby wojskowej, tj. rozpoznanego epizodu [...] pod postacią zespołu [...] jako zaburzenia [...]- § 70 pkt 5 Załącznika 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...), zamiast uznania tego schorzenia za zaburzenia [...] przebyte bez [...] ([...]) - § 70 pkt 3 Załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia, w sytuacji gdy w całej dokumentacji medycznej przekazanej do RWKL brak jest stwierdzenia, że rozpoznane schorzenie ma podłoże endogenne, - niewzięcie pod uwagę konsultacji zleconej przez RWKL lekarza [...] M. G., który stwierdził, że nie widzi przeciwskazań do wykonywania zawodu. W związku z powyższymi zarzutami F. M. wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uznanie go za zdolnego do zawodowej służby wojskowej. Orzeczeniem z dnia [...] września 2020 r. CWKL w W., działając m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256), dalej: "k.p.a.", § 7 pkt 1 i § 23 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...), utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu CWKL wskazała, że badany od dnia [...] lutego 2020 r. jest leczony [...], początkowo w PZP NZOZ z powodu zaburzeń [...] i zaburzeń zachowania spowodowanych używaniem [...] oraz ostrych zaburzeń [...]. Do PZP zgłosił się z powodu złego samopoczucia, czuł się śledzony, miał lęki. W trakcie badania [...] był drażliwy, podejrzliwy, relacjonował treści o charakterze [...]. Był pobudzony a momentami otumaniony z cechami rozkojarzenia toku myślenia. Od dnia [...] lutego 2020 r. do dnia [...] kwietnia 2020 r. przebywał w Klinice [...] WIM w W., z której dwukrotnie oddalił się samowolnie. Wypisany z Kliniki z rozpoznaniem: "[...]". Po wypisaniu z kliniki zalecono dalsze leczenie w PZP, zakazano spożywać alkohol i zalecono stosować R. Nadto CWKL stwierdziła, że F. M. dołączył do odwołania zaświadczenie z NZOZ P., w którym wpisano, że przebywa pod opieką Certyfikowanego [...] mgr N. S. W aktach sprawy znajduje się również kserokopia dokumentacji z leczenia badanego w PZP po wypisaniu z Kliniki [...] WIM, z której wynika, że ww. jest leczony farmakologicznie zgodnie z zaleceniami ustalonymi po leczeniu w Klinice. Badany przebywał na leczeniu w Klinice [...] kilka tygodni, podczas którego zapewne nie przyjmował narkotyków, a mimo to objawy [...] u niego występowały. Uwzględniając powyższe CWKL stwierdziła, że badany wymaga systematycznego leczenia farmakologicznego, które zabezpiecza go przez nawrotem objawów [...]. W karcie informacyjnej z pobytu w Klinice ustalono rozpoznanie: "obserwacja w kierunku procesu endogennego". Służba wojskowa wiąże się z nienormowanym trybem życia i pracy, z narażeniem na długotrwały stres, co mogło być przyczyną nawrotu objawów chorobowych i przyczynić się do ponownego przyjmowania narkotyków. Pismem z dnia [...] października 2020 r. F. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie CWKL w W. z dnia [...] września 2020 r. wnosząc o: - uchylenie zaskarżonego orzeczenia w zakresie w jakim stwierdza istnienie schorzenia, na podstawie którego uznano skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej (określonego w § 70 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...)), - zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji w taki sposób, by nie była ona sprzeczna ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i nie naruszała słusznych praw strony; - wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. rozwiązania stosunku służbowego. W motywach skargi podniesiono, iż CWKL nie odniosła się do zarzutów i argumentów podniesionych w odwołaniu, a dotyczących pominięcia wyników konsultacji [...] zleconej przez RWKL, w której lekarz [...] M. G. uznał, że z punktu widzenia [...] brak jest przeciwskazań do wykonywania przez skarżącego zawodu. Uznał natomiast, iż czynnikiem chorobotwórczym w przypadku skarżącego była silna intoksykacja środkami psychoaktywnymi - czynnikiem pochodzenia egzogennego (zewnętrznego). Podkreślono, że w dokumentacji orzeczniczej brak jest dokumentu świadczącego o tym, że schorzenie miało podłoże endogenne. W szczególności wskazuje na to wypis z [...] WIM, w którym stwierdza się wystąpienie u skarżącego epizodu (a nie epizodów, zdarzeń które postępowałyby lub eskalowały w czasie leczenia) [...] i ustalono, że jego źródłem była najprawdopodobniej intoksykacja środkami psychoaktywnymi (czynnik egzogenny) z zaleceniem obserwacji w kierunku procesu endogennego. Wskazano również, że CWKL błędnie zakwalifikowała schorzenie skarżącego (do § 70 pkt 5 zamiast do § 70 pkt 3 ww. rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r.). Błędnie również stwierdziła, że nastąpił nawrót objawów chorobowych, który mógł być przyczyną ponownego przyjmowania narkotyków. Jest to twierdzenie krzywdzące i nie mające oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, bowiem od momentu opuszczenia [...] WIM - w czasie pełnienia służby po powrocie do pracy - u skarżącego nie wystąpiły objawy chorobowe i nie przyjmował on narkotyków od momentu rozpoczęcia leczenia. Wskazano również, że skarżący nie odczuwa negatywnych skutków zdrowotnych przebytego zaburzenia [...], które miało podłoże egzogenne, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji medycznej. Podkreślono, że aktualnie leczenie ma charakter prewencyjny. Końcowo wskazano, że skarżący nie został zapoznany z materiałami sprawy, co uniemożliwiło wypowiedzenie się co do zgromadzonego materiału dowodowego i przedstawienie nowych dowodów w sprawie, tj. opinii specjalisty [...] z Kliniki [...] P., stanowiącej załącznik nr 2 do skargi. W odpowiedzi na skargę CWKL w W. wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonym orzeczeniu. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 2210/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga w pierwszej kolejności, że skarżący zakresem skargi objął jedynie tę część orzeczenia CWKL w W. z dnia [...] września 2020 r. nr [...], w jakim stwierdza istnienie schorzenia, na podstawie którego uznano skarżącego – F. M. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej (punkt 1 petitum skargi). W związku z powyższym, uznając skargę w tym zakresie za zasadną, Sąd uchylił punkty 8 i 9 zaskarżonego orzeczenia. Sąd stwierdził bowiem, że orzeczenie w ww. części zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę orzekania w niniejszej sprawie przez CWKL stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i stanowi lex specialis wobec regulacji zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 851/14, publ. CBOSA). Wojskowe komisje lekarskie mają obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób zgodny z regulacjami zawartymi w ww. rozporządzeniu, zaś w kwestiach tam nieuregulowanych winny stosować ogólne zasady rządzące postępowaniem administracyjnym. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że kontrola sądowoadministracyjna orzeczeń wojskowych komisji lekarskich ma charakter ograniczony i sprowadza się w zasadzie do badania prawidłowości postępowania orzeczniczego pod względem formalnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli dokonanego przez komisję rozpoznania w zakresie stwierdzonych schorzeń ani oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich. W zakresie swoich uprawnień sąd administracyjny kontroluje jednak, czy organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, czy orzekały na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak również czy ustalony przez nie stan faktyczny znalazł odzwierciedlenie w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej. Zgodnie z § 11 ww. rozporządzenia przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczaniu do jednej z kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia. W myśl § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 9, tj. dokumentów dołączonych do skierowania do wojskowej komisji lekarskiej, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza zawodowego, w szczególności na podstawie odpisu przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego, informacji o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich, historii chorób leczenia szpitalnego, wyników badań profilaktycznych i okresowych, karty badań profilaktycznych i okresowych, książki zdrowia żołnierza zawodowego, informacji zawartej w pisemnym oświadczeniu żołnierza zawodowego, akt postępowania powypadkowego. Przepis § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, że wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać w szczególności: (1) rozpoznanie, (2) ustalenie kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej, a w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku lub braku związku z zawodową służbą wojskową (§ 19 ust. 1). Wzór orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej określa załącznik nr 5 do rozporządzenia (§ 19 ust. 5 pkt 1). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. za pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (§ 22 ust. 1). CWKL w Warszawie rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2). Zaskarżonym w niniejszej sprawie orzeczeniem z dnia [...] września 2020 r. CWKL w W. utrzymała w mocy orzeczenie RWKL w W. z dnia [...] lipca 2020 r., w którym ustalono, że skarżący jest niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej - kategoria N (Grupa II). Podstawę powyższego stanowiło rozpoznanie u skarżącego epizodu [...] pod postacią zespołu [...], które to schorzenie zakwalifikowano do § 70 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...). Zgodnie z treścią rozdziału XVI - "Stan psychiczny" ww. załącznika do rozporządzenia § 70 pkt 5 dotyczy psychoz endogennych ([...]). Przy czym jak wynika z objaśnień szczegółowych do całego § 70 - rozpoznanie należy ustalać na podstawie odpisu historii choroby z zakładu [...] oraz oceny aktualnego stanu [...]. Objaśnienia szczegółowe, co należy podkreślić, mają charakter normatywny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14, publ. CBOSA), zatem komisja lekarska rozpoznając schorzenie powinna wykazać, że przy jego ustalaniu wzięto pod uwagę przesłanki zawarte w ww. objaśnieniach. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia CWKL powołała się na dane wynikające z "Karty informacyjnej" leczenia skarżącego w Klinice [...] WIM [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. akcentując rozpoznanie: "[...]". Powołała się również na kserokopię dokumentacji z leczenia skarżącego w PZP po wypisaniu z Kliniki [...] WIM wskazując, że jest on leczony farmakologicznie zgodnie z zaleceniami ustalonymi w Klinice. Wskazała także na załączone do odwołania zaświadczenie z NZOS P. potwierdzające, że skarżący pozostaje pod opieką [...]. Z uzasadnienia tego jednak nie wynika, aby CWKL w jakikolwiek sposób odniosła się do wyniku konsultacji [...] przeprowadzonej przez [...] M. G. w dniu [...] czerwca 2020 r., w której specjalista stwierdził, iż jakkolwiek w lutym 2020 r. miał miejsce epizod psychotyczny, to jednak badany "aktualnie czuje się dobrze, bez objawów, prawidłowo zorientowany we wszystkich kierunkach, aktualnie brak przeciwwskazań do pracy". Pominięcie ww. wyniku konsultacji oznacza, że CWKL nie uwzględniła treści powołanych wyżej objaśnień szczegółowych do § 70 Załącznika nr 1 do rozporządzenia, w których wyraźnie zobligowano komisję lekarską do oceny "aktualnego stanu psychicznego" orzekanego, a więc także do rozpatrzenia wyników ww. konsultacji. Oznacza to również, że CWKL nie odniosła się do zarzutów odwołania od orzeczenia RWKL w W., w których skarżący zwracał uwagę na treść diagnozy postawionej przez konsultującego lekarza [...] oraz potrzebę jej uwzględnienia przy dokonywaniu oceny jego zdolności do służby. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika również, aby CWKL odniosła się do pozostałych argumentów odwołania, w których skarżący wskazywał m.in. na błędną - w jego ocenie - kwalifikację schorzenia (do § 70 pkt 5 zamiast do § 70 pkt 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia) i podnosił, że stwierdzone zaburzenie [...] ma podłoże egzogenne ([...]), przeżyte bez pozostawienia defektu. CWKL nie wyjaśniła w sposób przekonujący z jakich względów uznała, że kwalifikacja schorzenia dokonana przez RWKL w W., pomimo ww. argumentów skarżącego oraz wyników ww. konsultacji specjalistycznej, jest prawidłowa. Zupełnie niezrozumiałe jest końcowe stanowisko CWKL, w którym stwierdzono: "Służba wojskowa wiąże się z nienormowanym trybem życia i pracy, z narażeniem na długotrwały stres, co mogło być przyczyną nawrotu objawów chorobowych i przyczynić się do ponownego przyjmowania narkotyków". CWKL nie wyjaśniła przy tym kiedy w przypadku skarżącego doszło do nawrotu objawów chorobowych oraz do ponownego przyjmowania narkotyków. Z materiału dowodowego, w tym z informacji z Kliniki P. NZOZ P. z dnia [...] maja 2020 r., nie wynika, aby takie zdarzenia miały miejsce. Nie potwierdza również tych okoliczności wynik konsultacji [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. Sam skarżący w odwołaniu podkreślał, że od dnia [...] lutego 2020 r. nie zażywa i nie zamierza zażywać narkotyków, a ponadto, że od kwietnia 2020 r. pełni służbę bez ograniczeń zawodowych wywiązując się z powierzonych mu obowiązków. Jak już wyżej wskazano, wojskowa komisja lekarska ma obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób zgodny z regulacjami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...), zaś w kwestiach tam nieuregulowanych stosować ogólne zasady rządzące postępowaniem administracyjnym. Powinna zatem zebrać i rozpatrzyć pełny materiał dowodowy co do wszystkich okoliczności istotnych w sprawie oraz w sposób przekonujący uzasadnić podjęte rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie CWKL nie dopełniła powyższych obowiązków. Jak już wyżej zaznaczono, komisja lekarska w każdym przypadku powinna odnieść się do wskazówek metodologicznych zawartych w objaśnieniach szczegółowych do poszczególnych paragrafów załącznika do ww. rozporządzenia. Wskazówki te adresowane są wprawdzie do lekarzy diagnozujących poszczególne schorzenia w tego rodzaju sprawach, ale na podstawie kontroli zaskarżonego orzeczenia możliwe jest sprawdzenie przez Sąd, czy wskazówki te zostały w sposób właściwy zastosowane. Ustalenia związane ze stanem zdrowia skarżącego oraz dokonana kwalifikacja rozpoznanych schorzeń są elementami stanu faktycznego sprawy, zaś kontrola prawidłowości ustaleń faktycznych organu jest jednym z podstawowych obowiązków sądu administracyjnego w ramach postępowania kontrolnego, prowadzonego na podstawie przepisu art. 3 § 1 p.p.s.a. Mając wszystko powyższe na względzie Sąd uznał za zasadne ponowne rozpatrzenie sprawy przez CWKL we wskazanym wyżej zakresie. W tym celu CWKL powinna uwzględnić objaśnienia szczegółowe do § 70 Załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia, a zatem dokonać rozpoznania na podstawie odpisu historii choroby z zakładu [...] oraz oceny aktualnego stanu [...]. Powinna więc wszechstronnie rozpatrzyć zebrany materiał dowodowy, ewentualnie uzupełnić tenże materiał o aktualne dane dotyczące stanu zdrowia [...] skarżącego. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie powinna wyczerpująco i przekonująco umotywować zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 8 i art. 11 k.p.a. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c p.p.s.a. w związku z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 347 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.