II SA/Wa 2038/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

A. F. pismem z dnia [...] października 2025 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] października 2025 r. nr [...], która w pkt I uchyliła decyzję Prokuratora Rejonowego [...] z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...]oraz w pkt II umorzyła postępowanie pierwszej instancji w całości. Skarżący wniósł o: 1) uchylenie decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] października 2025 r., 2) zobowiązanie Prokuratury [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2025 r. w trybie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46 z późn. zm.), 3) przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2025 r. w sprawie [...]) zobowiązanie prokuratury do udostępnienia kopii postanowienia z dnia [...] kwietnia 2025 r. w sprawie [...]) uznanie, że działania prokuratury naruszają prawa skarżącego wynikające z art. 45 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.), art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 z późn. zm.) oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz. U. UE. C. z 2016 r. Nr 202, str. 389). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 12 grudnia 2025 r., wykonując zarządzenie z dnia 2 grudnia 2025 r., wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 14 października 2025 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi. W wezwaniu z dnia 12 grudnia 2025 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostało wskazane, że pismo wnoszone do sądu administracyjnego w formie elektronicznej (również ewentualne załączniki tego pisma) muszą zostać podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Doręczenie wezwania z dnia 12 grudnia 2025 r. nastąpiło tego samego dnia (k. 63 akt sądowych). Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych z dnia 12 grudnia 2025 r., pismem z dnia 12 grudnia 2025 r. poinformował, że w wyznaczonym terminie przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podpisaną własnoręcznie skargę w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego. Skarżący stwierdził także, że w ten sposób został usunięty brak formalny skargi z dnia 14 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie otrzymał podpisanej własnoręcznie skargi w formie papierowej wysłanej przez skarżącego za pośrednictwem operatora pocztowego, o której wspominał skarżący w piśmie z dnia 12 grudnia 2025 r. Pismem z dnia 29 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie 29 grudnia 2025 r., ponownie wezwał do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 14 października 2025 r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi. Jednocześnie w piśmie z dnia 29 grudnia 2025 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący został poinformowany, że podpis osobisty, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a., nie jest podpisem własnoręcznym. Doręczenie wezwania z dnia 29 grudnia 2025 r. nastąpiło 31 grudnia 2025 r. (k. 86 akt sądowych). Skarżący nie nadesłał podpisanej skargi. Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie odpisu zarządzenia z dnia 2 grudnia 2025 r. nastąpiło 12 grudnia 2025 r. (k. 63 akt sądowych). Skarżący nie uiścił wpis sądowego od skargi (k. 87 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), dalej jako: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Kwestię wymagań pisma w postępowaniu sądowym reguluje art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym stanowi art. 46 § 2a p.p.s.a. Zasady odpisywania przewidziane w § 2a art. 46 p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Konieczność czynienia zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przez skargę przewidziana w art. 57 § 1 p.p.s.a. powoduje, że względem braków formalnych skargi stosuje się tzw. postępowanie naprawcze z art. 49 p.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Art. 49 § 2 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Jednakże, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Norma z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi zatem lex specialis względem art. 49 § 2 p.p.s.a., przewidując że negatywny wynik postępowania naprawczego z art. 49 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi odrzuceniem, a nie pozostawieniem jej bez rozpoznania. Jeżeli zatem skarżący nie uzupełni braków formalnych skargi w terminie, sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, o czym stanowi art. 220 § 2 p.p.s.a Natomiast, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że gdy skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu od skargi, a od pisma dalej nie została uiszczona opłata we wskazanym terminie, sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. zobligowany jest do odrzucenia tej skargi. Jednocześnie art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi odrębną od art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podstawę do odrzucenia skargi (por. M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, SIP LEX 2024, art. 220, nb. 8). Przenosząc powyższe uwagi ogólne na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że skarżący nie uzupełnił – na wezwanie Sądu – braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanej skargi. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych na podstawie art. 49 p.p.s.a. dnia 12 grudnia 2025 r. Wezwanie te zostało doręczone skarżącemu tego samego dnia. Skarżący w piśmie z dnia 12 grudnia 2025 r., wskazał, że przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podpisaną własnoręcznie skargę w formie papierowej za pośrednictwem operatora pocztowego. Jednakże z akt sądowych nie wynika, aby Sąd otrzymał podpisaną własnoręcznie skargę w formie papierowej od skarżącego. Niemniej, jak Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie w piśmie z dnia 29 grudnia 2025 r. wskazał, podpis osobisty podpis osobisty, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a., nie jest podpisem własnoręcznym. Zgodnie z treścią art. 46 § 2a p.p.s.a. podpis osobisty odnosi się do pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, a nie w formie papierowej. Sąd w piśmie z dnia 29 grudnia 2025 r. ponownie wezwał do usunięcia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 p.p.s.a., z jednoczesnym wskazaniem, że podpis osobisty z art. 46 § 2a p.p.s.a. nie stanowi podpisu własnoręcznego. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem dnia 5 stycznia 2026 r. Z uwagi na brak nadesłania podpisanej skargi, podjęte przez Sąd postępowanie naprawcze z art. 49 p.p.s.a. uzyskało wynik negatywny. Stosownie do sankcji przewidzianej w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. dla negatywnego wyniku podstępowania naprawczego z art. 49 p.p.s.a. dotyczącego skargi, Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi. Trzeba wskazać także, że skarżący nie uiścił wpis sądowego od skargi. Skarżący, dnia 2 grudnia 2025 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie tego wezwania nastąpiło 12 grudnia 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął więc dnia 19 grudnia 2025 r. Natomiast brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pomimo wezwania do jego uiszczenia przez sąd, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu