II SA/Wa 1794/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi N. Z. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz ustalenia związku poszczególnych chorób lub ułomności ze służbą wojskową i określenia inwalidztwa 1. oddala skargę w części dotyczącej ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej; 2. odrzuca skargę w pozostałej części.

Przedmiotem skargi N. Z. (dalej: "Skarżąca") jest orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej: "CWKL", "Komisja II instancji") z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz ustalenia związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową i określenia inwalidztwa. Z akt sprawy wynika, że w dniu 8 kwietnia 2024 r. st. szer. N. Z., pełniąca zawodową służbę wojskową, została skierowana przez Szefa Sekcji Personalnej Jednostki Wojskowej nr [...] do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej: "RWKL", "Komisja I instancji") w celu orzeczenia o zdolności do pełnienia służby wojskowej. Jako uzasadnienie skierowania wskazano długotrwałe przebywanie na zwolnieniu lekarskim. RWKL orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...], na podstawie m.in. art. 190 ust. 1, ust. 6 pkt 1, ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248), § 2 pkt 1, § 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, § 10 oraz § 11 ust. 1 i 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 marca 2024r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2024 r., poz. 466 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MON z dnia 25 marca 2022 r.", stwierdziła, że N. Z. jest trwale niezdolna do zawodowej służby wojskowej (kategoria N, zał. 1, grupa IV). RWKL rozpoznała u Skarżącej: A. schorzenia powodujące niezdolność do służby wojskowej: 1) otyłość III stopnia BMI - 41 kg/m2 - § 1 pkt 9; B. Schorzenia współistniejące: 2) tatuaże lewego nadgarstka i grzbietu - § 2 pkt 8, 3) niestabilność kręgosłupa w odcinku L-S - § 34 pkt 1, 4) przewlekły zespół bólowy w odcinku L-S kręgosłupa - § 62 pkt 1, 5) nieprawidłowe wartości biochemiczne wskaźników wydolności wątroby do diagnostyki - § 44 pkt 6. Ponadto RWKL zaliczyła badaną do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia od czerwca 2024 r., nie zaliczyła jej do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową i nie zaliczyła jej do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową powstałego wskutek wypadku/choroby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze. Uznano, że badana jest zdolna do pracy. Termin badania kontrolnego wyznaczono na czerwiec 2026 r. W uzasadnieniu orzeczenia RWKL podała w szczególności, że postawione rozpoznanie w punkcie A uznano - na podstawie badań diagnostycznych, konsultacji specjalistycznych oraz dokumentacji medycznej zgodnie z rozporządzeniem MON z dnia [...] marca 2024 r. - za powodujące niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Wskazała również, że orzeczenie opracowano na podstawie dokumentacji diagnostyczno-leczniczej oraz aktualnych badań specjalistycznych. Pismem z dnia 18 lipca 2024 r. N. Z. wniosła odwołanie od powyższego orzeczenia zarzucając: - naruszenie art. 80 w zw. z art. 77 § 1 i art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), dalej: "k.p.a.", polegające na niewłaściwej i dowolnej analizie zgromadzonego materiału dowodowego dokonanej w sprzeczności z zasadami prawidłowego rozumowania i wskazaniami wiedzy skutkującej uznaniem przez RWKL, że u odwołującej wystąpiły schorzenia powodujące niezdolność do służby wojskowej, podczas gdy właściwa analiza dokumentacji medycznej pozwala dojść do konkluzji, iż Skarżąca jest zdolna do zawodowej służby wojskowej, - naruszenie § 9 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 25 marca 2024 r. poprzez zaniechanie dokonania wymaganych badań, wskutek czego doszło do przedwczesnego wydania rozstrzygnięcia przez RWKL. W związku z powyższymi zarzutami Skarżąca wniosła o: - uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i stwierdzenie, że jest ona zdolna do zawodowej służby wojskowej, ewentualnie, - uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez RWKL. W uzasadnieniu odwołania Skarżąca podniosła w szczególności, że RWKL w sposób dowolny, z pominięciem właściwej analizy materiału dowodowego, zasad prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy, uznała, że stwierdzone u niej schorzenia powodują trwałą niezdolność do służby wojskowej. Zaznaczyła, że pozostaje pod opieką I. M. - Dietetyk, Trenerki Rozwoju Osobistego, Naturopatki w [...]. Podała również, że w czasie badania była prawdopodobnie w 7 tygodniu ciąży, czego dowodzi wynik badania Beta HCG wykonany w dniu [...] lipca 2024 r. - 43.423. W ramach tego badania ponownie uzyskała wyniki ALT i AST i są one w przewidzianej normie. Okoliczność ta mogła spowodować podwyższenie pewnych wyników biochemicznych dotyczących wydolności wątroby. Ciąża mogła również mieć wpływ na oznaczenie wagi Skarżącej oraz przypisanej jej rzekomej otyłości III stopnia. Skarżąca podniosła również, że nie odczuwa przewlekłych zespołów bólowych w odcinku L-S kręgosłupa, nie posiada też niestabilności kręgosłupa. RWKL nie przeprowadziła w tym zakresie żadnych badań, które potwierdzałaby wystąpienie ww. schorzeń. Skarżąca wskazała nadto, że nie posiada tatuaży na twarzy lub na powierzchni przedniej szyi, wobec czego tatuaże nie mogą stanowić podstawy uznania jej za niezdolną do służby wojskowej. CWKL powołanym na wstępie orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...], na podstawie 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 58 ust. 6 oraz art. 84 ust. 2 ustawy o obronie Ojczyzny, a także § 11 ust. 1 i § 12, ust. 1, 2, 3 rozporządzenia MON z dnia 25 marca 2024 r., utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu podniosła, że w odniesieniu do rozpoznania z punktu A.1 oraz kwalifikacji do § 1 pkt 9 w objaśnieniach szczegółowych prawodawca określił, że rozpoznanie otyłości powinno opierać się na stwierdzeniu nadmiernie rozwiniętej tkanki tłuszczowej i wskaźnika masy ciała (BMI) > 30 kg/m2. W zależności od wskaźnika masy ciała (BMI) wyróżnia się otyłość I stopnia (30 - 34,9 kg/m2), II stopnia (35 - 39,9 kg/m2), III stopnia (> 40 kg/m2). W przypadku orzekanej przy wzroście 160 cm oraz przy masie 102 kg wskaźnik masy ciała (BMI) wynosi 41 kg/m2. Taka wartość wskaźnika odpowiada rozpoznaniu otyłości klinicznej III stopnia (olbrzymiej), która zawsze wymaga podjęcia leczenia zachowawczego oraz chirurgicznego, nawet jeśli nie występują choroby współistniejące. W ocenie CWKL otyłość III stopnia ma wpływ na upośledzenie funkcji organizmu mając na uwadze specyfikę służby wojskowej, jednakże dysproporcje wagi i wzrostu mogą być przejściowe zwłaszcza przy braku stwierdzenia niewydolności układu krążenia, układu oddechowego oraz zaburzeń metabolicznych (choroby tarczycy, cukrzyca). W związku z powyższym, w przypadku podjęcia leczenia specjalistycznego oraz wdrożeniu zdrowego stylu życia opartego na zasadach prawidłowego żywienia oraz odpowiedniej aktywności fizycznej, jest możliwe uzyskanie takiej masy ciała, która będzie miała wpływ na zmianę decyzji orzeczniczej, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Czas takiego leczenia jest trudny do przewidzenia i zależy od wielu czynników. W związku z powyższym wyznaczono termin badania kontrolnego na czerwiec 2026 r. Zdaniem CWKL orzeczenie RWKL w [...] zostało wydane po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu orzeczniczym w oparciu o aktualne przepisy oraz najnowszą wiedzę medyczną, zgodnie z aktualnie ustalonym stanem zdrowia, a przy ich ustalaniu nie zostały pominięte żadne istotne argumenty ani fakty. Schorzenie zawarte w punkcie A.1 orzeczenia, powodujące trwałą niezdolność do zawodowej służby wojskowej, istniało przed rozpoczęciem zawodowej służby wojskowej i uległo progresji w trakcie jej pełnienia. Uwzględniając powyższe CWKL stwierdziła, że Skarżącą prawidłowo zaliczono do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia od czerwca 2024 r. oraz nie zaliczono do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową i nie zaliczono do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku/choroby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze. Trafnie również uznano, że Skarżąca jest zdolna do pracy z terminem badania kontrolnego na czerwiec 2026 r. Pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. N. Z., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie CWKL z dnia [...] sierpnia 2025 r. zarzucając naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 80 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 7 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonego orzeczenia w sytuacji braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przez organ I i II instancji, co skutkowało przedwczesnym stwierdzeniem, że N. Z. jest niezdolna do służby wojskowej, w sytuacji gdy badanie RWKL w [...] przeprowadzone było, gdy Skarżąca była już w ciąży, co miało wpływ na stan zdrowia Skarżącej, a przede wszystkim na jej wagę, - art. 138 § 1 pkt 1 w związku art. 7 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia w sytuacji niewłaściwej weryfikacji legalności działalności Komisji lekarskiej I instancji, w sytuacji gdy naruszyła ona przepisy postępowania związane z procedowaniem i wydaniem orzeczenia w niniejszej sprawie w oparciu o niekompletne dane medyczne Skarżącej, bowiem jak się okazało, w czasie badań była ona już w ciąży, zatem konieczne jest wykonanie badań po zakończeniu zwolnienia rodzicielskiego, bowiem tylko to pozwoli ustalić rzeczywisty stan zdrowia Skarżącej, - art. 190 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny polegające na jego niezastosowaniu, tj. skierowaniu Skarżącej - żołnierza zawodowego do wojskowej komisji lekarskiej, w sytuacji, gdy była ona w ciąży. W związku z powyższymi zarzutami Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia RWKL z dnia [...] czerwca 2024 r. oraz zasądzenie od CWKL na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że zaskarżone orzeczenie jest wadliwe, bowiem w czasie badania RWKL była w ciąży, która to okoliczność wiązała się z ingerencją w wyniki badań, a w konsekwencji zakwalifikowaniem jej jako niezdolnej do służby wojskowej. Skarżąca zarzuciła, że Komisje lekarskie nie podjęły żadnej inicjatywy zmierzającej do wstrzymania się z wydaniem orzeczenia z uwagi na jej sytuację oraz do ustalenia rzeczywistego stanu jej zdrowia po zakończeniu przeszkody uniemożliwiającej jej badanie. Zaznaczyła, że utrzymanie w obiegu prawnym zaskarżonych orzeczeń może stanowić wyraz dyskryminacji kobiet w ciąży oraz przebywających na zwolnieniu macierzyńskim i rodzicielskim, które korzystają ze szczególnej ochrony, co stoi w sprzeczności z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę CWKL wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonym orzeczeniu. Dodatkowo CWKL wskazała, iż nieuzasadnione są zarzuty skargi, w których Skarżąca kwestionuje rozpoznanie - ustalenie otyłości III stopnia - wskazując, iż pozostawała w ciąży. Skarżąca została skierowana - w dniu 8 kwietnia 2024 r. - do RWKL w [...] w celu orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w związku z długotrwałym przebywaniem na zwolnieniu lekarskim (art. 190 ust. 2 pkt 1 ustawy o obronie Ojczyzny). Zarówno dołączone do skierowania zwolnienia lekarskie, jak też oświadczenie Skarżącej o stanie zdrowia (z dnia 31 maja 2024 r.), nie zawierają jakichkolwiek informacji o ciąży. W uzasadnieniu odwołania od orzeczenia RWKL z dnia [...] czerwca 2024 r. Skarżąca, przywołując zapisy "sprawozdania z wykonania badań laboratoryjnych (z dnia [...] lipca 2024 r.) wskazała: "zwrócić uwagę należy, że w okresie badania była ona w ciąży, co dowodzi wynik badania Beta HCG wykonany [...] lipca 2024 r., którego wynik 43.423 wskazuje, iż jest ona prawdopodobnie w 7 tygodniu ciąży". Stwierdzenia te nie zostały poparte jakimikolwiek dokumentami jednoznacznie potwierdzającymi ewentualną ciążę, ciąża nie została także ujawniona w wyniku badań wykonanych w toku postępowania (w dniu [...] maja 2025 r.). Bezzasadny jest zatem zarzut, że ewentualna ciąża miała jakikolwiek wpływ na dokonane ustalenia (stwierdzona otyłość). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Z treści skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest orzeczenie CWKL z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w całości, tj. zarówno w zakresie określenia kategorii zdolności Skarżącej do zawodowej służby wojskowej, jak i związku poszczególnych chorób ze służbą oraz określenia inwalidztwa. Wskazać w związku z tym należy, że skarga w części dotyczącej określenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową oraz określenia inwalidztwa jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego. Wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, publ. CBOSA). Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej. Drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające związek schorzeń danej osoby ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego oraz inwalidztwa. Podstawę takich orzeczeń stanowią m.in. przepisy ustawy z dnia 11 marca 2022 r . o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248 ze zm.), ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2023 r., poz. 1100 ze zm.), ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 2024 r., poz. 242 ze zm.). Orzeczenia te poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku schorzenia ze służbą wojskową oraz określenia inwalidztwa (por. uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, publik. OSNP 2000/5/167; postanowienie Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100, publ. ONSA 2001/2/47; wyroki NSA: z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04; z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2227/11; CBOSA). Z tych przyczyn Sąd za niedopuszczalną uznał skargę na orzeczenie CWKL z dnia [...] sierpnia 2025 r. w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową oraz określenia inwalidztwa (punkt 10 i 11 orzeczenia RWKL). Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na ww. orzeczenie w części dotyczącej zdolności do zawodowej służby wojskowej, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując ww. kwestię wskazać należy, że tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i stanowi lex specialis wobec regulacji zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 851/14; publ. CBOSA - aktualny również w obowiązującym stanie prawnym). Oznacza to, że w sprawie niniejszej wojskowe komisje lekarskie miały obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób zgodny z regulacjami zawartymi w ustawie o obronie Ojczyzny oraz w rozporządzeniu MON z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie orzekania zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach - według stanu na datę wydania zaskarżonego orzeczenia, zaś w kwestiach nieuregulowanych w ww. aktach prawnych, winny stosować zasady ogólne właściwe dla postępowania administracyjnego. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że kontrola sądowoadministracyjna orzeczeń wojskowych komisji lekarskich ma charakter ograniczony i sprowadza się do badania prawidłowości postępowania orzeczniczego pod względem formalnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania w zakresie stwierdzonych schorzeń, ani oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich. Sąd nie rozstrzyga bowiem kwestii medycznych. Innymi słowy, Sąd nie może badać prawidłowości samej diagnozy lekarskiej, ani oceniać metod stosowanych przez lekarzy w celu jej postawienia. W zakresie swoich uprawnień Sąd administracyjny kontroluje natomiast, czy organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, czy orzekały na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak również czy ustalony przez nie stan faktyczny znalazł odzwierciedlenie w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej. Zgodnie z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia wojskowa komisja lekarska orzeka na podstawie skierowania wystawionego przez uprawniony organ kierujący (w sprawie niniejszej skierowanie zostało wystawione przez Szefa Sekcji Personalnej Jednostki Wojskowej nr [...]) w celu orzeczenia o zdolności Skarżącej do zawodowej służby wojskowej. W myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia, wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu wymaganej dokumentacji, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników tych badań i konsultacji wojskowej komisji lekarskiej. Zakres badań wykonywanych w ramach orzekania o zdolności do poszczególnych rodzajów służby wojskowej jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia i obejmuje: 1) wywiad lekarski, 2) badanie przedmiotowe, 3) konsultacje specjalistyczne oraz 4) badania diagnostyczne z możliwością modyfikacji zakresu badań na podstawie decyzji lekarza wojskowej komisji lekarskiej. Zgodnie z § 10 ust. 1 orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności: 1) nazwisko i imię; 2) numer PESEL; 3) stopień wojskowy; 4) przydział służbowy/nazwę stanowiska; 5) datę powołania do służby wojskowej; 6) nazwę wojskowego centrum rekrutacji powołującego do służby wojskowej; 7) skład komisji orzekającej; 8) rozpoznanie; 9) ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej wraz z uzasadnieniem; 10) w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku lub braku związku z czynną służbą wojskową; 11) określenie inwalidztwa; 12) podpisy członków komisji, którzy wydali orzeczenie. Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy, większością głosów składu orzekającego z wyłączeniem sytuacji, gdy działa jednoosobowo. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej. Decydujący głos ma przewodniczący składu orzekającego (§ 11 ust. 1 rozporządzenia). Odwołanie od komisji lekarskiej I instancji rozpatruje wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia w składzie trzech lekarzy orzekając większością głosów składu orzekającego. Rozpatrując odwołanie, wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie (§ 12 ust. 1 - 3 rozporządzenia). W niniejszej sprawie przedstawiony powyżej tryb postępowania został przez Komisje lekarskie dochowany. Z treści zaskarżonego orzeczenia wynika, iż CWKL podzieliła stanowisko RWKL, zgodnie z którym Skarżąca została zaliczona do kategorii N - niezdolna do zawodowej służby wojskowej (Zał. 1, grupa IV obejmująca m.in. żołnierzy zawodowych - tiret czwarte). Schorzenie, które skutkowało określeniem ww. kategorii zdolności do służby, zostało rozpoznane jako "otyłość III stopnia" - zgodnie z § 1 pkt 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 25 marca 2024 r. "Wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy ocenie zdolności do służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz warunki orzekania w tych sprawach". Z treści ww. załącznika nr 1 do rozporządzenia wprost wynika, że do § 1 pkt 9 kwalifikuje się otyłość III stopnia - kat. N (kol. 7). Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 1 pkt 7 - 9, które mają charakter normatywny, "(...) rozpoznanie otyłości powinno opierać się na stwierdzeniu nadmiernie rozwiniętej tkanki tłuszczowej i wskaźnika masy ciała (BMI) ≥ 30 kg/m2. W zależności od wskaźnika masy ciała (BMI) wyróżnia się otyłość: I stopnia - 30-34,9 kg/m2, II stopnia - 35 - 39,9 kg/m2, III stopnia - ≥ 40 kg/m2. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż kwalifikacja schorzenia dokonana przez RWKL (kat. N), a następnie zaakceptowana przez CWKL, jest prawidłowa. Niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej w wyniku tej kwalifikacji znajduje potwierdzenie w dokumentacji zgromadzonej w postępowaniu orzeczniczym przeprowadzonym przed RWKL. Trafnie Komisja lekarska wskazała, że przy wzroście 160 cm oraz przy masie 102 kg wskaźnik masy ciała (BMI) wynosi 41 kg/m2, a taka wartość wskaźnika odpowiada rozpoznaniu otyłości klinicznej III stopnia (olbrzymiej). W tym stanie rzeczy orzeczenie RWKL, utrzymane następnie w mocy zaskarżonym orzeczeniem CWKL, w części dotyczącej zdolności do służby wojskowej (kat. N), kontrolowane przez Sąd na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania, nie narusza prawa. Wyniki przeprowadzonego badania pozwalają stwierdzić prawidłowość kwalifikacji schorzenia do § 1 pkt 9 załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 25 marca 2024 r. oraz określenia kategorii do służby wojskowej. Nieuzasadnione są zatem zarzuty skargi. Brak jest podstaw do uznania, że CWKL dopuściła się naruszenia przepisów postępowania dowodowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. CWKL, o czym była już mowa powyżej, prawidłowo rozstrzygnęła sprawę w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. CWKL nie miała podstaw do kwestionowania rozstrzygnięcia podjętego przez RWKL, czy też do przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego. Z przeprowadzonych przed RWKL badań lekarskich nie wynikało, że Skarżąca jest w ciąży. Specjalista ginekolog w wyniku konsultacji przeprowadzonej w dniu 5 czerwca 2024 r. stwierdził: "Badanie ginekologiczne bez zmian" (k. 25, a ponadto k. 29 i 10 akt orzeczniczych). W toku postępowania Skarżąca nie przedłożyła dokumentu, który w sposób jednoznaczny potwierdzałby argumentację przedstawioną w odwołaniu od orzeczenia RWKL. Również do skargi nie przedłożyła żadnych dokumentów, z których wynikałyby podnoszone przez nią okoliczności. Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 190 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (zasada równości wobec prawa, zakaz dyskryminacji). Zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 1 ustawy, żołnierzy zawodowych kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej z urzędu gdy nie wykonują zadań służbowych z powodu choroby trwającej nieprzerwanie przez co najmniej 3 miesiące. Natomiast w myśl art. 190 ust. 3 ustawy przepisu ust. 2 pkt 1 nie stosuje się do żołnierzy - kobiet w ciąży. Skarżąca została skierowana do RWKL w dniu [...] kwietnia 2024 r. (z powodu długotrwałego przebywania na L4), przy czym z akt sprawy nie wynika, aby w dacie wydania skierowania była w ciąży. W toku postępowania orzeczniczego nie przedstawiła również dokumentu, z którego wprost wynikałoby, że jest w ciąży (w odwołaniu Skarżąca wskazywała na "prawdopodobieństwo" ciąży). Jak wynika z powołanego wyżej § 12 ust. 3 rozporządzenia komisja wyższego stopnia "w razie potrzeby" może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne. Jest to zatem uprawnienie, z którego komisja lekarska może, lecz nie musi skorzystać. Do komisji lekarskiej należy decyzja w tej sprawie. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że CWKL nie dostrzegła potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań Skarżącej, bowiem uwzględniła stan istniejący w dacie orzekania, wynikający z przeprowadzonych badań lekarskich oraz konsultacji specjalistycznych. Podkreślić przy tym należy, że o ustaleniu trwałej niezdolności do zawodowej służby wojskowej (kat. N) zadecydowało rozpoznanie z pkt 8.A ppkt 1 orzeczenia RWKL (otyłość III stopnia). Pozostałe rozpoznania (współistniejące) wymienione w pkt 8.B ppkt 2 - 5 nie stanowiły podstawy określenia ww. kategorii zdolności do służby. Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie RWKL z dnia [...] czerwca 2024 r., w części dotyczącej zdolności do zawodowej służby wojskowej, nie narusza prawa, a zarzuty i wnioski skargi nie zasługują na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w punkcie 2 sentencji wyroku.