II SA/Wa 1731/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczeń związanych z pełnieniem służby w ponadnormatywnym wymiarze postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

A. W. (dalej jako "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczeń związanych z pełnieniem służby w ponadnormatywnym wymiarze. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie z wpisu sądowego w związku z niemożnością poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z treścią wniosku, przesłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF celem wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie pouczono skarżącego, że stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. "d" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skarżący zwolniony jest z mocy ustawy z obowiązku wnoszenia wszelkich opłat sądowych. W dniu 27 listopad 2017 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek A. W. o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Do czynności tych należy m.in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej dotycząca świadczeń związanych z pełnieniem przez skarżącego służby. Stosownie zaś do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. "d" p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie, skarżący nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w przedmiotowej sprawie zwolniony jest z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Z tego względu, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. "d" oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.