II SA/Wa 170/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby postanawia odrzucić skargę.

U Z AS D N I E N I E Komisja Lekarska w [...] podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych orzeczeniem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], dokonanym na podstawie skierowania z dnia [...] maja 2017 r., wystawionego przez Komendanta Powiatowego Policji w [...], celem ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, rozpoznała u T. K. zaburzenia neurasteniczno-lękowe upośledzające funkcjonowanie ustroju ([...]) oraz orzekła, że schorzenie to nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (część B pkt 3), a także, że czasowa niezdolność do służby z powodu choroby od [...] czerwca 2015 r. do [...] czerwca 2016 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Punkt 12 tego orzeczenia "Kategoria zdolności do pracy" skreślono. W orzeczeniu wskazano, że zostało ono wydawane na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r., poz. 866). Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]. T. K. wniósł na powyższe orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2017 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Z przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 481 ze zm.), wynika, że komisje lekarskie oceniają na podstawie badań zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby, a także orzekają m.in. o stopniu uszczerbku na zdrowiu spowodowanym wypadkiem lub chorobami pozostającymi w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, związku schorzeń i ułomności ze służbą, inwalidztwa i związku tego inwalidztwa ze służbą. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych można podzielić na dwie grupy. Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Drugą natomiast grupę orzeczeń wydawanych przez omawiane komisje stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw, niż ustawa o Policji. Orzeczenia z tej grupy zasadniczo poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych, czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2488/15, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej należy do drugiej z wymienionych wyżej kategorii. W orzeczeniu organu I instancji, utrzymanym w mocy w oparciu o zaskarżone orzeczenie, nie rozstrzygano kwestii zdolności skarżącego do służby. Punkt 12 tego orzeczenia - "Kategoria zdolności do pracy" - wykreślono. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych skierowania z dnia [...] maja 2017 r., orzeczenia w tym postępowaniu wydawane były na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], celem ustalenia związku poszczególnych chorób ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Komisja Lekarska w [...] stwierdziła, że stwierdzone u skarżącego schorzenie nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, również czasowa niezdolność do służby z powodu choroby, w okresie od dnia [...] czerwca do dnia [...] czerwca 2016 r., nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Orzeczenie to nie zostało zatem wydane w celu oceny zdolności skarżącego do służby, bowiem skarżący od 2016 r. jest emerytem. Nie zawiera ono również żadnego rozstrzygnięcia w tym zakresie. W konsekwencji należało więc stwierdzić, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.