II SA/Wa 1527/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2024 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775), dalej: "k.p.a.", w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi W.M. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez E.S., dalej: "uczestnik postepowania", polegające na przetwarzaniu jej danych osobowych bez podstawy prawnej, umorzył postepowanie administracyjne. Jak wynika z dokonanych w sprawie ustaleń, pismem z dnia [...] lutego 2020 r. W.M. skierowała do Prezesa UODO skargę na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez E.S., polegające na przetwarzaniu jej danych osobowych bez podstawy prawnej. Skarżąca wniosła o interwencję Prezesa UODO celem zaprzestania przetwarzania jej danych osobowych przez ww. Zażądała wypłacenia odszkodowania, całkowitego zaprzestania przetwarzania jej danych osobowych, inwigilacji i ukarania winnych. W toku postępowania wyjaśniającego w sprawie Prezes UODO ustalił, że E.S. nigdy nie przetwarzała danych osobowych skarżącej, oraz że jej dane osobowe nie były jej znane do chwili otrzymania pisma Prezesa UODO wzywającego ją do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. Prezes UODO w związku z tym uznał, że skarżony proces przetwarzania danych osobowych, nie istnieje. Wskazał, że ocena dokonywana przez Prezesa UODO w każdym przypadku służy zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu rozstrzygnięcia odpowiadającego dyspozycji art. 58 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35), dalej: "RODO", służącego zastosowaniu określonego uprawnienia naprawczego wobec procesu przetwarzania danych osobowych, jest więc ona uzasadniona i potrzebna tylko o tyle, o ile skarżony proces przetwarzania danych osobowych istnieje. W tej sytuacji postępowanie podlega umorzeniu, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., tj. z powodu jego bezprzedmiotowości. Ustalenie przez organ publiczny istnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a., zobowiązuje go do umorzenia postępowania, nie ma bowiem wówczas podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Na marginesie wskazał, że w katalogu uprawnień naprawczych, przysługujących Prezesowi UODO określonym w art. 58 ust. 2 RODO, brak jest uprawnienia do nakazania wypłaty zadośćuczynienia lub odszkodowania. W.M. pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa UODO z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...]. Skarżąca nie zgodziła się z zaskarżoną decyzją, ponieważ uważa, że E.S. szantażuje ją w celu zmuszenia do opuszczenia mieszkania i grozi jej odcięciem mediów i pozbawieniem emerytury. Wniosła o doprowadzenie wszystkich jej spraw do stanu zgodnego z prawem, ukarania winnych, wypłaty odszkodowania oraz wyłączenia jej z totalnej inwigilacji oraz zaprzestania przetwarzania danych najszybciej, jak to jest możliwe. Prezes UODO w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2023 r. W odniesieniu do zarzutów skargi wskazał, że wszczynając postępowanie wyjaśniające, przyjął przedmiot postępowania stosownie do twierdzeń osoby wnoszącej skargę na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych (w tym przypadku skarżącej). W niniejszej sprawie skarżąca w skardze z dnia [...] lutego 2020 r. oraz w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r., stanowiącym uzupełnienie braków formalnych ww. skargi, zarzucała E.S. nieprawidłowości w przetwarzaniu jej danych osobowych, dlatego też przedmiot sprawy został określony jako nieprawidłowości w procesie przetwarzanie danych osobowych, polegające na przetwarzaniu danych osobowych skarżącej bez podstawy prawnej. Po przeprowadzeniu całości postępowania wyjaśniającego, Prezes UODO, ustalił jednak, że w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka z art. 105 § 1 k.p.a., tj. bezprzedmiotowość postępowania, z uwagi na brak procesu przetwarzania danych osobowych skarżącej przez E.S. Ustalenie przez organ publiczny istnienia przesłanki, o której mowa ww. artykule zobowiązuje go do umorzenia postępowania, nie ma bowiem wówczas podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Podniósł, że w swojej skardze skarżąca posługuje się ogólnymi twierdzeniami, nie podaje konkretnych szczegółów opisywanego naruszenie w odniesieniu do jej danych osobowych, również z treści skargi nie wynikają okoliczności owego dopuszczania się opisywanego przez skarżącą naruszenia danych osobowych, w tym i w jaki sposób miałoby to mieć miejsce, i w odniesieniu do jakiego zakresu. Organ ustalił, że skarżony proces przetwarzania danych osobowych skarżącej przez E.S. nie istniał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) w związku z art. 3 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, sąd oddala skargę w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Skarga wniesiona przez skarżącą, oceniana w świetle powyższych kryteriów, nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Prezesa UODO odpowiada prawu. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Prezesa UODO z dnia [...] czerwca 2023 r. o umorzeniu postępowania w związku z brakiem stwierdzenia przez organ nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącej przez uczestnika postępowania, polegających na przetwarzaniu jej danych osobowych bez podstawy prawnej. W ocenie Sądu, w działaniu Prezesa UODO, jako organu administracji publicznej wydającego zaskarżoną decyzję, nie można dopatrzyć się jakichkolwiek istotnych nieprawidłowości i to zarówno, gdy chodzi o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i co do procesu subsumcji przepisów prawa materialnego będących podstawą rozstrzygnięcia w sprawie. Prezes UODO, prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie, przedsięwziął bowiem wszelkie przewidziane prawem czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy i zebraniu materiału dowodowego potrzebnego do rozstrzygnięcia jej decyzją administracyjną. Przedmiot postępowania, po dokonaniu kompleksowej analizy całości zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, stosownie do treści art. 77 k.p.a., został rzetelnie oceniony przez organ przez pryzmat przepisów RODO. Analiza tak treści zaskarżonej decyzji, jak i akt sprawy, prowadzi do wniosku, że organ wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, zaś w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezesa UODO podane zostały, w sposób dostatecznie jasny i przekonywujący, motywy jej podjęcia, zaś przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca i w pełni odnosząca się do ustaleń faktycznych. To, że skarżąca nie przyjmuje tych ustaleń i zwalcza je subiektywnymi odczuciami, nie może skutecznie podważyć bezspornych ustaleń organu co do tego, że opisane przez skarżącą zdarzenia nie mają potwierdzenia w zgromadzonym przez Prezesa UODO materiale dowodowym. W konsekwencji ustalenia przez organ, że nie doszło do skarżonego przetwarzania danych osobowych skarżącej, wystąpił brak możliwości wydania w tym zakresie przez Prezesa UODO jakiejkolwiek decyzji merytorycznej. Zgodnie zaś z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W doktrynie i orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., mamy do czynienia wówczas, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, przyjmującej formę decyzji administracyjnej lub postanowienia, ingerencji organu. Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. Bezprzedmiotowość może mieć miejsce, w szczególności, gdy brak jest przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również w sytuacji, gdy nie istnieje podstawa prawna do wydania aktu administracyjnego w zakresie żądania wnioskodawcy. Sąd podziela stanowisko Prezesa UODO, że taka właśnie sytuacja zachodzi w stanie faktycznym niniejszej sprawy. W tej sytuacji organ zasadnie uznał, że niniejsze postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.