II SA/Wa 1525/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia do wglądu dokumentów postanawia - odrzucić skargę.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, działając na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 ze zm.), decyzją z [...] lutego 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału IPN - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we W. z [...] września 2010 r. nr [...] udostępniającą R. S. do wglądu kopię [...] oraz kopię [...]. Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję została przesłana na adres: R. S. ul. [...] (podany przez stronę w odwołaniu od decyzji z [...] września 2010 r. nr [...]) i dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo – 16 lutego 2011 r., drugie awizo – 23 lutego 2011 r.), a następnie zwrócona do organu w dniu 03 marca 2011 r., z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie". Do doręczenia zaskarżonej decyzji doszło w dniu 02 marca 2011 r. w trybie art. 44 § 4 K.p.a. Pismem z [...] czerwca 2011 r. R. S. poinformował organ, że z przyczyn losowych nie odebrał skierowanej do niego przesyłki zawierającej ww. decyzję Prezesa IPN, w związku z czym wnosi o jej ponowne przesłanie. W odpowiedzi na przedmiotowe pismo Naczelnik Wydziału Orzecznictwa IPN pismem z [...] czerwca 2011 r., poinformował R. S., że przesyłka zawierająca decyzję z [...] lutego 2011 r. nr [...] została dwukrotnie awizowana i zwrócona do organu z uwagi na nieodebranie jej w terminie przez adresata, decyzję pozostawiono w aktach sprawy i uznano za doręczoną w trybie art. 44 K.p.a. w dniu 02 marca 2011 r. Do przedmiotowego pisma organ załączył kserokopię decyzji z [...] lutego 2011 r. nr [...]. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. (10 lipca 2014 r. r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo) R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa IPN - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z [...] lutego 2011 r. nr [...]. Przedmiotowa skarga została wniesiona przez skarżącą bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czym świadczy koperta, w której nadesłano skargę, zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Po otrzymaniu ww. skargi Sąd w dniu 18 lipca 2014 r. przekazał skargę organowi właściwemu - Prezesowi IPN - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (przy piśmie Sądu z 18 lipca 2014 r. II KO/Wa 222/14). Organ otrzymał przedmiotową przesyłkę w dniu 24 lipca 2014 r. Po otrzymaniu ww. przesyłki, Dyrektor Biura Prezesa IPN, z uwagi na brak wskazania w skardze numeru i daty zaskarżonej decyzji, pismem z 29 lipca 2014 r. zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie przedmiotu skargi. W odpowiedzi skarżący, pismem z 04 sierpnia 2014 r., wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa IPN z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]. W dniu 20 sierpnia 2014 r. organ przesłał do Sądu skargę R. S. z 10 lipca 2014 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na wniesienie skargi z przekroczeniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). Natomiast w myśl art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 44 K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 K.p.a., jest spełnienie wymogów płynących z powołanego artykułu. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została awizowane dwukrotnie (pierwsze awizo – 16 lutego 2011 r., drugie awizo – 23 lutego 2011 r.) i zwrócona do organu po upływie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, tj. 03 marca 2011 r. Powyższe dowodzi, iż zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona w dniu 02 marca 2011 r., a tym samym wprowadzone do obrotu prawnego. Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (02 marca 2011 r.) z datą nadania skargi, za którą, w związku ze skierowaniem skargi bezpośrednio do Sądu, należało przyjąć datę nadania skargi właściwemu organowi przez Sąd (18 lipca 2014 r.), należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ww. ustawy. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 01 kwietnia 2011 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga R. S. została złożona z uchybieniem terminu, w związku z czym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1, art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 5