III SA/Gd 357/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w G. z dnia 10 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentów dotyczących nieżyjącej osoby najbliższej postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 21 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę H. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w G. z dnia 10 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentów dotyczących nieżyjącej osoby najbliższej. Wnioskiem nadanym w dniu 8 sierpnia 2014 r. (data faktycznego wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – 12 sierpnia 2014 r.) skarżąca H. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w urzędowym formularzu PPF oraz na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy ustalono, że wnioskodawczyni jest emerytką i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani ruchomości o wartości powyżej 3.000 euro. Jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura w kwocie 728,45 zł netto miesięcznie. W tym stanie należało wskazać, co następuje. Instytucja prawa pomocy uregulowana w przepisach dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Co oczywiste, rozstrzygnięcie zasadności złożonego wniosku zależy wyłącznie od tego, co zostanie udowodnione przez podmiot wnioskujący o przyznanie prawa pomocy. Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawczyni składanym pod groźbą odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy (vide: rubryka nr 13 formularza PPF) jak i uwzględniając wysokość realnych kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru uznano, że wnioskodawczyni wykazała dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przedmiotowego ciężaru finansowego spowodować może skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za powyższą oceną przemawia zestawienie wysokości uzyskiwanych dochodów miesięcznych netto w stosunku do koniecznych kosztów utrzymania jak i deklarowany przez wnioskodawczynię brak zasobów pieniężnych. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia przyznając wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.