II SA/Wa 149/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Izby Rzemieślniczej na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu zażalenia J. M. – Prezesa [...] Izby Rzemieślniczej, utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko [...] Z. M. Na ww. postanowienie [...] Izba Rzemieślnicza, reprezentowana przez Prezesa J. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego jak też poprzedzającego je postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nieustalenie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji, reprezentowany przez r. pr. A. P., wniósł o jej odrzucenie wskazując, że na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego nie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W orzecznictwie wskazuje się, że postępowania w sprawach dyscyplinarnych podlegają kognicji sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy przepisy szczególne na to pozwalają (por. np. postanowienia NSA: z 31 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 1067/12, z 12 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 1608/16 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). W odniesieniu do postępowań dyscyplinarnych dotyczących funkcjonariuszy Policji przepisem szczególnym, dopuszczającym kontrolę sądu administracyjnego jest art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2016 r. poz. 1782, z późn. zm.). Przepis ten stanowi, iż od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że tylko orzeczenie oraz postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, wnoszonej przez policjanta. Wprawdzie w myśl art. 135 ust. 2 zdanie drugie ustawy o Policji na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie, w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia, lecz w orzecznictwie wskazuje się, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego nie kończy takiego postępowania. Z powyższego wynika, że na rozstrzygnięcia wydane w oparciu art. 135 ust. 2 ustawy o Policji nie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zatem stwierdzić należy, że skarga [...] Izby Rzemieślniczej, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.