II SA/Wa 1422/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w osobie: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. B. na postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 maja 2017 r. umarzającego postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: - utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie -

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. w niniejszej sprawie zostało przyznane M. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wnioskiem z dnia 1 maja 2017 r. wystąpił ponownie w tej sprawie o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, że jego sytuacja finansowa jeszcze się pogorszyła. Postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw wskazując, że otrzymał odpis sentencji wyroku wraz z pouczeniem, że w ciągu 7 dni może złożyć wniosek o pisemne uzasadnienie wyroku i że wniosek ten podlega opłacie kancelaryjnej w kwocie 100 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona cofnie wniosek o przyznanie prawa pomocy lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący w niniejszej sprawie korzysta już z prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (vide: postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 grudnia 2016 r.). W rozpoznawanej sprawie w związku z powołanym wyżej postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r., skarżący nie ma obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Oznacza to, że stronie przyznane prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych przysługuje do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Brak jest natomiast podstaw, aby ponownie w tej samej sprawie przyznać stronie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skoro prawo to zostało już przyznane i jest wciąż aktualne. Na marginesie, należy zauważyć, że skarżący błędnie został pouczony w piśmie Sądu z dnia 21 kwietnia 2017 r. doręczającym odpis sentencji wyroku, że w sytuacji złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, będzie on podlegał opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 złotych. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.