II SA/Wa 1354/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 05 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 08 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1354/16 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zapomogi losowej postanawia - przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 08 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1354/16 oddalił skargę A. P. wniesioną na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zapomogi losowej. Pismem z dnia 03 marca 2017 r. (03 marca 2017 r. – data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) A. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. orzeczenia. Postanowieniem z dnia 07 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1354/16 WSA w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia 08 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1354/16, uznając, że wniosek A. P. o sporządzenie uzasadnienia został zgłoszony z uchybieniem terminu określonego w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa. Strona skarżąca otrzymała odpis przedmiotowego postanowienia w dniu 30 marca 2017 r. Pismem z dnia 04 marca 2017 r. (06 marca 2017 r. - data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w rozpoznawanej sprawie. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 07 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1354/16 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz umorzono postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie pismem z dnia 22 czerwca 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała Sąd, że wyznaczyła r. pr. P. C. pełnomocnikiem z urzędu dla A. P. Pismem z dnia 17 lipca 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała Sąd, że ww. r. pr. otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla A. P. w niniejszej sprawie w dniu 29 czerwca 2017 r. Pismem z dnia 03 lipca 2017 r. (06 lipca 2017 r. - data stempla pocztowego) skarżąca, reprezentowana przez ww. pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia ww. orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). Z treści art. 86 § 1 ppsa wynika, że, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). Zestawiając datę ogłoszenia wyroku – 08 lutego 2017 r. z datą wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku – 06 lipca 2017 r., należy stwierdzić, że termin do jego wniesienia upłynął z dniem 15 lutego 2017 r. Pismem z dnia 03 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego – 06 lipca 2017 r.) skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zwróciła się do WSA w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, w treści którego zawarła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uznać należy 03 lipca 2017 r. – dzień, w którym pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami przedmiotowej sprawy. Z kolei pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Sądu w dniu 06 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek). Tym samym stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. orzeczenia. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W uzasadnieniu wniosku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wyjaśniła, że pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 29 czerwca 2017 r. zawiadomienie OIRP w W. o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w przedmiotowej sprawie, tj. po upływie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tym samym wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy pełnomocnika oraz strony skarżącej, której stan zdrowia utrudnia lub uniemożliwia podejmowanie czynności w sprawie – w tym składanie pism sądowych w stosownych terminach. Wskazać należy, że sytuacja zdrowotna oraz sytuacja materialna skarżącej, która nie pozwoliła jej na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, uniemożliwiła skarżącej wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. To że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu wskazuje, że dołożyła ona należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić jej winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, pełnomocnik z urzędu dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej po upływie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tym samym zgodzić należy się z wnioskodawcą, iż wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.