I OZ 329/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. P. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2017 r. sygn. akt I OZ 1206/17 oddalającego zażalenie A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1354/16 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zapomogi losowej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 1 sierpnia 2017 r., I OZ 1206/17, oddalił zażalenie A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 marca 2017 r., II SA/Wa 1354/16, o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z 8 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zapomogi losowej. Pismem z 17 września 2017 r. A. P. wniosła osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 275 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Stosownie zaś do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. Podkreślenia przy tym wymaga, że badanie o jakim mowa w ww. przepisie nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem tego badania jest bowiem stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki formalne, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Ograniczenia tego nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie postępowania (skargę kasacyjną) sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli wnosi ją prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Art. 175 § 1 p.p.s.a. nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej RP, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną RP (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Ponadto skarga o wznowienie postępowania może być sporządzona przez: doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Skarga o wznowienie postępowania złożona w niniejszej sprawie nie spełnia powyższego wymogu, albowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika ani też przez żaden z podmiotów wskazanych powyżej, które z uwagi na swoją specjalistyczną wiedzę prawniczą mogą sporządzić taki środek odwoławczy osobiście. Wniesiony środek prawny został sporządzony osobiście przez stronę skarżącą – A. P. Z akt sprawy nie wynika, aby była ona osobą uprawnioną do sporządzenia skargi o wznowienie postępowania. Podkreślić przy tym należy, że powyższe uchybienie nie jest brakiem formalnym pisma, który podlega uzupełnieniu, lecz uchybieniem ustawowemu obowiązkowi, który powoduje niedopuszczalność wniesionego środka procesowego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. i w związku z art. 276 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.