II SA/Wa 1018/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Lucyna Staniszewska, Protokolant referent Edyta Brzezicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2024 r. sprawy ze skargi małoletniego P. W. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. S. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia w drodze wyjątku oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2023 r., nr [...], Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (dalej także: "Prezes KRUS" lub "organ rentowy") - działając na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 10 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 208 ze zm. - dalej także: "u.u.s.r.") - odmówił przyznania małoletniemu P. S., reprezentowanemu przez przedstawiciela ustawowego S. S. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") prawa do renty rodzinnej w drodze wyjątku po zmarłym ojcu W. W. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił stronie skarżącej prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu W. W. w trybie zwykłym, wskazując w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że zmarły w chwili śmierci nie miał ustalonego prawa do emerytury rolniczej lub renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, jak również w chwili śmierci nie spełniał warunków do ich uzyskania (organ rentowy zauważył, że zgon nastąpił po upływie 18 miesięcy od dnia ustania ubezpieczenia, a także stwierdził, że strona skarżąca nie udokumentowała wymaganego okresu ubezpieczenia zmarłego, tj. 5 lat w ostatnich 10 latach przed dniem zgonu). Ponadto, organ rentowy stwierdził, że zmarły W. W. nie spełnił także warunków do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy po uwzględnieniu okresów ubezpieczenia przebytych za granicą. Organ rentowy wskazał także, że z uwagi na zbyt krótki okres ubezpieczenia na terenie Wielkiej Brytanii, brytyjska instytucja ubezpieczeniowa również odmówiła stronie skarżącej przyznania świadczenia po zmarłym W. W. Wnioskiem z dnia [...] października 2022 r. (który wpłynął do organu rentowego w dniu 13 października 2022 r.) strona skarżąca zwróciła się do Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o przyznanie małoletniemu P. S., reprezentowanemu przez przedstawiciela ustawowego S. S., prawa do renty rodzinnej w drodze wyjątku po zmarłym ojcu W. W. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że matka skarżącego samotnie wychowuje syna oraz że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, ponieważ pracuje w restauracji na część etatu, a umowa ulegnie rozwiązaniu z końcem grudnia 2022 r. W wyniku rozpatrzenia wniosku strony skarżącej, Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - działając na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 10 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - decyzją z dnia [...] marca 2023 r., nr [...] odmówił przyznania małoletniemu P. S., reprezentowanemu przez przedstawiciela ustawowego S. S., prawa do renty rodzinnej w drodze wyjątku po zmarłym ojcu W. W. W uzasadnieniu decyzji Prezes KRUS zauważył na wstępie, że zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, Prezes Kasy może przyznać w drodze wyjątku m.in. rentę rodzinną członkom rodziny zmarłego rolnika lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia. Organ rentowy wskazał, że wymienione wyżej przesłanki, które warunkują przyznanie renty rodzinnej w drodze wyjątku, tj. brak środków utrzymania, niemożność ich uzyskania ze względu na wiek lub stan zdrowia oraz niemożność uzyskania prawa do świadczenia ustawowego wskutek szczególnych okoliczności, muszą wystąpić łącznie, a niespełnienie choćby jednej z nich wyklucza możliwość przyznania świadczenia. Prezes KRUS zauważył, że w dniu [...] grudnia 2022 r. matka skarżącego oświadczyła, że zamieszkuje z synem w mieszkaniu o powierzchni 48 m2 (które stanowi jej własność), a także, iż nie prowadzi działalności rolniczej oraz nie posiada gruntów rolnych. Ponadto, jak podniósł organ rentowy, matka skarżącego oświadczyła, że nie uzyskuje dochodów z tytułu pracy, wskazując jedynie, że w okresie od dnia [...] lutego 2022 r. do dnia [...] grudnia 2022 r. była zatrudniona w restauracji (początkowo na ½ etatu, a następnie na ¼ etatu). Organ rentowy wskazał, że zgodnie z decyzją Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. matka skarżącego jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Organ rentowy zauważył jednocześnie, że z zaświadczeń Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z października i listopada 2022 r. wynika, że matka skarżącego wraz z synem korzysta z pomocy społecznej (od dnia [...] listopada 2022 r. do [...] października 2023 r. była uprawniona do zasiłku rodzinnego dla syna w wysokości 124 złotych a także do dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka w kwocie 193 złotych). Prezes KRUS wskazał także, że matka skarżącego od dnia [...] stycznia 2023 r. do dnia [...] marca 2023 r. jest uprawniona do zasiłku okresowego w kwocie 441,50 złotych miesięcznie. Organ rentowy stwierdził również, że matka skarżącego pobiera świadczenie wychowawcze "500+". Organ rentowy zauważył ponadto, że z oświadczenia matki skarżącego wynika, iż z uwagi na brak zatrudnienia wszystkie rachunki za mieszkanie opłaca jej matka. Prezes KRUS wskazał także, że z oświadczenia matki skarżącego wynika, że ponosi ona wydatki związane z edukacją syna, z zakupem odzieży oraz leków, korzystając często z pomocy finansowej swojej matki. Ponadto, organ rentowy zauważył, że matka skarżącego przedłożyła do akt sprawy dokument potwierdzający zadłużenie komornicze. Prezes KRUS stwierdził, że z akt rentowych wynika, że zmarły ojciec skarżącego W. W. podlegał ubezpieczeniu społecznemu przez okres niewiele ponad 14 lat, przy czym w okresie ostatnich 10 lat przed dniem zgonu podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu rolników przez okres 1 roku, 10 miesięcy i 11 dni oraz ubezpieczeniu z tytułu zatrudnienia na terenie Wielkiej Brytanii przez okres 25 tygodni (wymagane jest 5 lat). Ponadto, organ rentowy zauważył, że W. W. nie spełnił również warunku podlegania ubezpieczeniu społecznemu przez łączny okres co najmniej 25 lat do uzyskania prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. Organ rentowy wskazał, że ubezpieczenie W. W. ustało z dniem [...] kwietnia 2012 r. Prezes KRUS stwierdził, że po tej dacie ojciec skarżącego nie podlegał żadnemu ubezpieczeniu społecznemu. Jednocześnie, jak podniósł organ rentowy, również Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie potwierdził żadnego okresu podlegania przez W. W. ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia w Polsce. Mając na względzie powyższe, Prezes KRUS uznał, że brak ubezpieczenia emerytalno-rentowego był świadomym wyborem W. W., który pozbawił go ochrony ubezpieczeniowej na wypadek takich ryzyk, jak całkowita niezdolność do pracy, czy też śmierć, co w konsekwencji skutkowało odmową przyznania uprawnień dla dziecka do renty rodzinnej w trybie ustawowym. Prezes KRUS zauważył, że renta rodzinna jest pochodną świadczenia osoby zmarłej i w związku z tym przy ustalaniu prawa do renty rodzinnej w drodze wyjątku przesłankę szczególnych okoliczności oraz powody nienabycia świadczenia w zwykłym trybie należy oceniać w stosunku do tej osoby. W tej sytuacji, organ rentowy wskazał, że niespełnienie przez ubezpieczonego warunków do uzyskania świadczenia na zasadach ogólnych musi być skutkiem szczególnych okoliczności, za które uważa się zdarzenia, które ograniczały, utrudniały, czy wręcz udaremniały możliwość wypracowania wymaganego okresu ubezpieczenia, uprawniającego do otrzymania świadczenia na zasadach ogólnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 733/08). Organ rentowy uznał, że akta sprawy nie zawierają informacji o wystąpieniu szczególnych okoliczności powodujących niespełnienie przez W. W. warunków do uzyskania świadczenia na zasadach ogólnych. Prezes KRUS zauważył, że wprawdzie zebrana dokumentacja potwierdza trudną sytuację materialno-finansową strony skarżącej, niemniej jednak podkreślił, że - w świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 189/09 - przyjmuje się wskazuje, iż trudna sytuacja finansowa nie jest wystarczającą przesłanką do przyznania świadczenia w drodze wyjątku, gdyż nie ma ono charakteru socjalnego. Organ rentowy podniósł ponadto, że matka skarżącego jest wraz synem objęta pomocą gminnego ośrodka pomocy społecznej i z tego tytułu otrzymuje środki finansowe. Jednocześnie, organ rentowy wskazał, że matka skarżącego jest osobą w wieku, w którym może podjąć zatrudnienie w celu pozyskania środków utrzymania. W tej sytuacji, Prezes KRUS stwierdził, że po rozpatrzeniu wszystkich okoliczności przedstawionych przez stronę skarżącą i wnikliwej analizie materiałów dowodowych zgromadzonych w postępowaniu, nie znaleziono przesłanek do przyznania prawa do renty rodzinnej na podstawie art. 55 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. W piśmie z dnia 21 kwietnia 2023 r. strona skarżąca - działając za pośrednictwem organu rentowego - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Prezesa KRUS z dnia [...] marca 2023 r. Wnosząc w petitum skargi o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa KRUS, strona skarżąca zarzuciła organowi rentowemu naruszenie przepisów postępowania, które w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego zastosowania art. art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że - wbrew stanowisku organu rentowego - trudna sytuacja finansowa jest przesłanką do pozytywnego rozpatrzenia sprawy i przyznania skarżącemu prawa do renty rodzinnej w drodze wyjątku po zmarłym ojcu. W odpowiedzi na skargę Prezes KRUS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej także: "P.p.s.a."). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga małoletniego P. S., reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego - matkę S. S., nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] marca 2023 r., nr [...], odmawiająca przyznania stronie skarżącej renty rodzinnej po zmarłym ojcu w drodze wyjątku, na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - nie narusza obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do treści art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, Prezes Kasy może przyznać emeryturę, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy lub rentę rodzinną rolnikowi lub domownikowi lub członkom rodziny zmarłego rolnika lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia. W związku z powyższym, należy zauważyć, że rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania renty rodzinnej małoletniemu członkowi rodziny po zmarłym rolniku w drodze wyjątku, a więc w trybie art. 55 ust. 1 cyt. ustawy, oparte jest na konstrukcji uznania administracyjnego, co nie oznacza bynajmniej, że może być dowolne. Granice tego uznania wyznaczają bowiem określone przesłanki warunkujące możliwość przyznania tego świadczenia, a więc: 1) świadczenie to może być przyznane członkowi rodziny zmarłego rolnika czy domownika; 2) niespełnienie wymagań dających prawo do zwykłego świadczenia musi być spowodowane szczególnymi okolicznościami; 3) osoba ta nie ma niezbędnych warunków utrzymania oraz nie może ich uzyskać ze względu na wiek i stan zdrowia. Nie ulega jednocześnie wątpliwości, że wszystkie powołane wymogi muszą zachodzić łącznie. Niespełnienie nawet jednego z tych warunków wyklucza dopuszczalność pozytywnego rozpatrzenia żądania. Odnosi się to także do braku możliwości zarobkowania (por. m.in. H. Szewczyk /w:/ Współczesne problemy prawa emerytalnego, pod red. T. Bińczyckiej-Majewskiej i M. Włodarczyka, LEX 2015; podobnie: m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 2203/21, LEX nr 3349944). Z treści wskazanej powyżej regulacji prawnej jednoznacznie wynika, że chodzi tu o niemożliwość uzyskania niezbędnych środków utrzymania wyłącznie ze względu na stan zdrowia i wiek. Inne okoliczności nie mogą być utożsamiane z brakiem możliwości uzyskania niezbędnych środków utrzymania. Usprawiedliwioną przeszkodą w tym zakresie może być bowiem tylko wiek lub stan zdrowia samego wnioskodawcy. Zdaniem Sądu, brzmienie powołanego wyżej przepisu art. 55 ust. 1 cyt. ustawy oznacza zatem, że jest to przepis, na podstawie którego właściwy w sprawie organ rentowy wydaje decyzję, kierując się uznaniem administracyjnym. Określenie, że muszą zaistnieć "szczególne okoliczności", należy do oceny Prezesa KRUS, który w każdym przypadku okoliczności danej sprawy musi poddać wnikliwej analizie. Jednocześnie, nie budzi wątpliwości, że to podmiot wnoszący o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie powinien wskazać wszelkie okoliczności wiążące się z dochodzonym świadczeniem. Z treści przepisu art. 55 ust. 1 powołanej ustawy wynika bowiem przede wszystkim konieczność wykazania, iż ubezpieczony nie wypracował prawa do świadczenia na ogólnych zasadach ustawy wobec zaistnienia szczególnych okoliczności, które mu to uniemożliwiły (podobnie: m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 650/16, LEX nr 2107127). Należy jednocześnie bardzo wyraźnie podkreślić, że świadczenie to nie jest świadczeniem socjalnym, przyznawanym wyłącznie według potrzeb ze względu na trudną sytuację materialną wnioskodawcy. Brak niezbędnych środków utrzymania nie może być wyłączną przesłanką do uzyskania świadczenia w trybie art. 55 ust. 1 powołanej ustawy. W związku z powyższym, rozstrzygając wniosek o przyznanie renty rodzinnej po zmarłym członku rodziny w drodze wyjątku, na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, Prezes KRUS zobowiązany był do oceny, czy strona skarżąca w sposób właściwy wykazała, iż zachodzą przesłanki ustawowe do przyznania wnioskowanego świadczenia. W tej sytuacji, w związku z tym, że wnioskowane świadczenie (renta rodzinna w drodze wyjątku po zmarłym) jest pochodną świadczenia osoby zmarłej, stwierdzić trzeba, iż przy ustalaniu prawa do renty rodzinnej w drodze wyjątku, przesłankę szczególnych okoliczności oraz powody nienabycia prawa do świadczenia w trybie zwykłym oceniać należy w stosunku do tej osoby. Wskazać należy zatem, że jednym z koniecznych warunków niezbędnych do uzyskania świadczenia wyjątkowego po zmarłym jest niemożność uzyskania przez zmarłego prawa do renty wskutek szczególnych okoliczności. W judykaturze przyjmuje się zgodnie, że za szczególną okoliczność, usprawiedliwiającą brak zatrudnienia, uznaje się zdarzenie bądź trwały stan wykluczający aktywność zawodową tej osoby z powodu niemożności przezwyciężenia jej skutków (por. m.in. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 733/08, czy też wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 642/08, LEX nr 522611). Sąd uznał, że zostało wskazane w spornej decyzji organu rentowego, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zmarły ojciec skarżącego – W. W., w ostatnim dziesięcioleciu przed dniem zgonu podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego w okresie od dnia [...] listopada 2004 r. do [...] września 2006 r., tj. przez 1 rok, 10 miesięcy i 11 dni. Ponadto, organ rentowy zasadnie wykazał, że w okresie od dnia [...] czerwca 2006 r. do dnia [...] czerwca 2008 r. był uprawniony do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. Jednocześnie, ustalono w toku postępowania wyjaśniającego, że na kolejne badania wyznaczone na dzień [...] lipca 2008 r. i [...] sierpnia 2008 r. ojciec skarżącego nie zgłosił się, a z adnotacji poczynionej na kopercie przez doręczyciela wynika, iż przebywał wówczas za granicą. W ocenie Sądu, należy zgodzić się z Prezesem KRUS, że w toku prowadzonego przez organ rentowy postępowania dowodowego nie udało się ustalić szczególnych okoliczności (zdarzeń), które ograniczały, utrudniały, czy też udaremniały możliwość wypracowania przez zmarłego wymaganego okresu ubezpieczenia, uprawniającego go do otrzymania świadczenia na zasadach ogólnych. W tej sytuacji, uznać należy, że brak ubezpieczenia emerytalno-rentowego był świadomym wyborem zmarłego W. W., który pozbawił go tym samym ochrony ubezpieczeniowej na wypadek takich ryzyk, jak całkowita niezdolność do pracy, czy też zgon, a mając na względzie stan zdrowia, z powodu którego wcześniej uznany był za osobę całkowicie niezdolną do pracy, ryzyka te były niewątpliwie wysokie. Według Sądu, niewykonywanie pracy, zwłaszcza, gdy nie została orzeczona niezdolność do pracy, czy też wykonywanie pracy dorywczej bez ubezpieczenia, nie jest szczególną okolicznością warunkującą przyznanie świadczenia w drodze wyjątku. Należy wyraźnie podkreślić, że Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej strony skarżącej. Jednocześnie, Sąd w pełni rozumie trudne położenie skarżącego oraz kłopoty z codziennym funkcjonowaniem, jednakże oceniając legalność zaskarżonej decyzji Prezesa KRUS na dzień jej wydania, stwierdzić trzeba, iż w przypadku skarżącego nie są spełnione wszystkie przesłanki ustawowe niezbędne do przyznania mu wnioskowanego świadczenia po zmarłym ojcu. Niespełnienie już tylko jednej przesłanki - brak wykazania, że szczególne okoliczności uniemożliwiły zmarłemu uzyskanie prawa do świadczenia w trybie zwykłym - powoduje, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu wnioskowanego świadczenia po zmarłym ojcu w drodze wyjątku. Bez znaczenia zatem dla rozstrzygnięcia sprawy pozostać muszą wszelkie inne kwestie związane ze stanem zdrowia strony skarżącej, czy też jej trudną sytuacją materialną. Sąd uznał, że organ rentowy przeprowadził prawidłowo postępowanie w tej sprawie, nie naruszając przy tym jakichkolwiek istotnych zasad określonych w art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. W tej sytuacji, stwierdzić należy, że Prezes KRUS zasadnie odmówił stronie skarżącej przyznania wnioskowanej renty rodzinnej po zmarłym ojcu w drodze wyjątku, albowiem w stanie faktycznym niniejszej sprawy, w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, organ rentowy prawidłowo uznał, iż nie zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Niewątpliwie, zgodzić się należy ze stroną skarżącą, że m.in. z uwagi na wiek, jest ona obciążona dużo większymi wydatkami związanymi chociażby z edukacją. Niemniej, należy wyraźnie wskazać, że powyższe okoliczności nie są jednak wystarczające do przyznania świadczenia o charakterze typowo ubezpieczeniowym, którym cechuje się świadczenie w drodze wyjątku, przewidziane w art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Powyższe świadczenie w żadnym razie nie może być traktowane, jako świadczenie o charakterze stricte socjalnym, albowiem jego przyznanie nie zależy wyłącznie od potrzeb osoby ubiegającej się o to świadczenie, nawet gdy owe potrzeby rzeczywiście są uzasadnione. Warto zauważyć, że wskazane wyżej potrzeby mogą jak najbardziej uzasadniać ewentualne ubieganie się przez stronę skarżącą o przyznanie świadczenia z tytułu pomocy społecznej, czy też o przyznanie innych form pomocy materialnej przewidzianej dla osób znajdujących się w niedostatku, lecz nie mogą one stanowić wyłącznej podstawy do przyznania spornego świadczenie w drodze wyjątku, który przewidziany został przez ustawodawcę w art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Reasumując, stwierdzić należy, że zarzut naruszenia przepisu art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników nie jest zasadny. Ustalone w sprawie okoliczności faktyczne nie wyczerpują znamion szczególnie uzasadnionego przypadku. Zaskarżona decyzja Prezesa KRUS mieści się w ramach uznania administracyjnego, a granice tego uznania nie zostały przez ten organ przekroczone. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ rentowy zawarł, w zgodzie z regulacją przewidzianą w art. 107 § 3 k.p.a., szczegółowe uzasadnienie faktyczne, odwołując się do dowodów, w oparciu, o które dane fakty zostały ustalone. Zdaniem Sądu, ustalone okoliczności faktyczne zostały rozpatrzone w kontekście przesłanek mogących uzasadniać prawo do świadczenia w drodze wyjątku na podstawie 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, zaś argumentacja organu przedstawiona w tym zakresie nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń. Tym samym, Sąd uznał również, że Prezes KRUS nie dopuścił się w toku postępowania administracyjnego naruszenia zasady pogłębiana zaufania obywateli do organów praworządnego państwa, o której mowa w art. 8 § 1 k.p.a., albowiem prowadząc postępowanie w kontekście zastosowania przepisu art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, wszechstronnie wyjaśnił wszelkie istotne okoliczności dotyczące analizowanej sprawy, jak również wyjaśnił w sposób precyzyjny i jednoznaczny zarazem, dlaczego - w świetle wskazanego wyżej przepisu - nie zachodzą podstawy do przyznania stronie skarżącej wnioskowanego świadczenia w drodze wyjątku. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a.[pic]