II SA/Sz 95/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 maja 2026 r. sprawy ze skargi B. Spółka Jawna [...] w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 27 listopada 2025 r. nr BP.500.162.2025.2520.SZ16. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.

Biuro Podróży I. – T. spółka jawna T. B. (dalej: "skarżąca", "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ odwoławczy") z dnia 27 listopada 2025 r., nr BP.500.162.2025.2520.SZ16. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a."), art. 4 pkt 22, art. 8a, art. 8, art. 14, art. 92a ust. 1, art. 92b ust. 1, art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1539, dalej: "u.t.d."), lp. 1.5, lp. 5.11, lp. 6.3.8, lp. 6.3.11 oraz lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 71, art. 81, art. 82 Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2024, poz. 1251, dalej: "p.r.d."), art. 4, art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006 r., dalej: "rozporządzenie 561/2006"), art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014 r.), art. 1, art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1054 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 w odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego i tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, minimalnych przerw oraz dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 165/2014 w odniesieniu do określania położenia za pomocą tachografów (Dz. Urz. UE L Nr 249 z 31.07.2020 r.), Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania Spółki, utrzymał w mocy decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "ZWITD", "organ I instancji") z dnia 26 czerwca 2025 r., nr WITD.DI.0152.XVI0546/9/25 nakładającą na Spółkę karę pieniężną w wysokości 25 000 zł, przy czym podstawę rozstrzygnięcia stanowiło stwierdzenie naruszenia: - lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 u.t.d., w wymaganym terminie - za każdą zmianę; - lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: 1) o czas do mniej niż 30 minut; - lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis; - lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień; - lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt administracyjnych sprawy na podstawie upoważnienia z dnia 8 kwietnia 2025 r., nr WITD.WAT.057.31.2025.AB, wydanego przez ZWITD w Spółce przeprowadzono kontrolę. Przedmiotem kontroli było przestrzeganie przez Spółkę obowiązków lub warunków przewozu drogowego wynikających z aktów prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 u.t.d. Kontrolą objęto okres od dnia 10 kwietnia 2024 r. do dnia 10 kwietnia 2025 r. Do kontroli Spółka okazała licencję nr [...] na wykonywanie międzynarodowego autobusowego i autokarowego zarobkowego przewozu osób, wydaną dnia 14 września 2021 r. przez GITD, ważną od dnia 19 lutego 2020 r. do dnia 18 lutego 2025 r. - kontynuacja od dnia 19 lutego 2025 r. do dnia 19 lutego 2030 r., zezwolenie nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego osób, udzielone dnia 14 stycznia 2025 r. przez GITD, z ważnością na okres nieoznaczony, licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób samochodem osobowym wydaną przez Starostę Goleniowskiego, z ważnością do dnia 25 lutego 2034 r. oraz licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, wydaną przez Starostę G. w dniu 26 lutego 2019 r., ważną do dnia 25 lutego 2034 r. Zgodnie z okazanymi dokumentami w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli przedsiębiorca zatrudniał 106 kierowców. Ustalenia kontroli zostały utrwalone w protokole kontroli z dnia 30 maja 2025 r., nr [...] W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie kary pieniężne są nakładane na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 u.t.d. Treść art. 92a ust. 1 i 7 w zw. z załącznikiem nr 3 do u.t.d. określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 3 do u.t.d. W tym zakresie organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych. W związku z tym regulacja wynikająca z art. 189d k.p.a., na mocy art.189a § 2 pkt 1 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Ponadto zastosowania nie znajdą również art. 189e oraz art. 189f k.p.a., które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia. Kwestie te zostały uregulowane odrębnie przez ustawę o transporcie drogowym w art. 92c ust. 1 pkt 1, zaś w odniesieniu do naruszeń związanych z nieprzestrzeganiem przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku zastosowanie ma art. 92b ust. 1. W ocenie GITD reguła kolizyjna wyrażona w art. 189a § 2 k.p.a. daje w tym zakresie pierwszeństwo przepisom odrębnym, a nie przepisom zawartym w dziale IVa k.p.a. Odnosząc się do kwestii naruszenia określonego w lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d. GITD, na podstawie informacji z systemu informatycznego iBTM stwierdził, że przedsiębiorca nie zgłosił w wymaganym terminie zmiany danych: 1) do licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób samochodem osobowym do dnia 10 kwietnia 2025 r. nie został zgłoszony pojazd o nr rej. [...] z licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób samochodem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą nie został wycofany pojazd o nr rej. [...] po dokonaniu sprzedaży w dniu 19 sierpnia 2024 r.; 3) z licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób samochodem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą do dnia 10 kwietnia 2025 r. nie został wycofany pojazd o nr rej. [...]. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, że zasadne było nałożenie za stwierdzone naruszenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Następnie GITD odniósł się do naruszenia przez Spółkę lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d. wskazując, że analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy M. R., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci: przerwa napięcia, wykazała, że w dniu 2 stycznia 2025 r. przekroczył on maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 minutę. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 31 minut w okresie od godziny 03:53 do godziny 09:34. Przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100,00 zł. W kwestii naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d. organ odwoławczy wskazał, że analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych wykazała, że kierowcy: P. B. w dniu 21 stycznia 2025 r., B. F. w dniach 13 grudnia 2024 r. oraz 17 stycznia 2025 r., P. K. w dniu 16 stycznia 2025 r., J. M. w dniach 16 stycznia 2025 r. oraz 5 lutego 2025 r., T. M. w dniu 11 grudnia 2024 r., G. O. w dniach 25 stycznia 2025 r. oraz 1 lutego 2025 r., S. P. w dniu 21 lutego 2025 r., W. P. w dniach 2 grudnia 2024 r. oraz 20 lutego 2025 r., R. S. w dniach 3 grudnia 2024 r., 11 grudnia 2024 r., 31 grudnia 2024 r., 7 lutego 2025 r. nie wprowadzili w tachografie cyfrowym symbolu państwa, w którym rozpoczęli lub zakończyli dzienny okres pracy. Kara pieniężna w tym zakresie wynosi [...] zł. Odnośnie naruszenia lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., w oparciu o okazane dane cyfrowe GITD stwierdził, że kierowca R. S. w okresie od godz. 11:32 dnia 18 lutego 2025 r. do godz. 08:19 w dniu 19 lutego 2025 r. niepoprawnie operował przełącznikiem grup czasowych tachografu, skutkiem czego było niepoprawne zarejestrowanie aktywności "inna praca" zamiast "odpoczynek". W związku z tym, że naruszenie obejmuje łącznie 2 dni zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 200,00 zł. Odnośnie naruszenia określonego w lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d. organ odwoławczy, na podstawie kopii dowodów rejestracyjnych pojazdów oraz informacji ze strony internetowej www.historiapojazdu.gov.pl ustalił, że: 1) pojazd o nr rej. [...] (autobus) w dniu 7 lutego 2024 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 7 sierpnia 2024 r. Kolejne badanie techniczne zostało wykonane w dniu 12 sierpnia 2024 r. W dniu 8 sierpnia 2024 r., tj. w okresie kiedy ww. pojazd nie posiadał aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego, kierowca K. A. wykonywał tym pojazdem przewóz drogowy osób po drogach publicznych, 2) pojazd o nr rej. [...] (autobus) w dniu 8 marca 2024 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 8 września 2024 r. Kolejne badanie techniczne zostało wykonane w dniu 11 września 2024 r. W dniach 9-10 września 2024 r., tj. w okresie kiedy ww. pojazd nie posiadał aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego, kierowca R. S. wykonywał tym pojazdem przewóz drogowy osób po drogach publicznych, 3) pojazd o nr rej. [...] (autobus) w dniu 2 lipca 2024 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 2 stycznia 2025 r. Kolejne badanie techniczne zostało wykonane w dniu 9 stycznia 2025 r. W okresie kiedy ww. pojazd nie posiadał aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego, tj. w dniach 2-3 sierpnia 2024 r. kierowcy G. W., A. W., M. S., K. S., M. B. oraz w dniach 5-8 stycznia 2025 r. kierowcy P. W., P. W., Ł. M., K. S. oraz M. C. wykonywali tym pojazdem przewozy drogowe osób po drogach publicznych, 4) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 19 grudnia 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 19 grudnia 2025 r. Pojazd ten nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 5) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 1 marca 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 1 marca 2025 r. Kolejne badanie techniczne zostało przeprowadzone w dniu 4 lutego 2025 r. Pojazd ten nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 6) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 31 sierpnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 20 sierpnia 2025 r. Pojazd ten nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 7) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 12 sierpnia 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 12 sierpnia 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 8) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 6 września 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 6 września 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 9) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 6 września 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 6 września 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 10) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 9 marca 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 9 czerwca 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 11) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 30 marca 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 30 marca 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 12) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 29 marca 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 29 marca 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 13) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 17 listopada 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 17 listopada 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 14) pojazd o nr rej. [...] (5 osób) w dniu 24 lutego 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 7 września 2024 r. Kolejne badanie zostało wykonane dnia 10 lutego 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 15) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 8 listopada 2021 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 8 listopada 2024 r. Kolejne badanie zostało wykonane dnia 21 października 2024 r., z ważnością do 21 października 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 16) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 9 listopada 2021 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 9 listopada 2024 r. Kolejne badanie zostało wykonane dnia 25 października 2024 r., z ważnością do 25 października 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 17) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 16 maja 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 16 maja 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 18) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 6 czerwca 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 6 czerwca 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 19) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 18 sierpnia 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 18 sierpnia 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 20) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 20 września 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 20 września 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 21) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 6 października 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 6 października 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 22) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 19 stycznia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 19 stycznia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 23) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 19 stycznia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 19 stycznia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 24) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 4 kwietnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 4 kwietnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 25) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 17 kwietnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 17 kwietnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 26) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 5 czerwca 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 5 czerwca 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 27) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 4 lipca 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 4 lipca 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 28) pojazd o nr rej. [...]7-9 osób) w dniu 14 sierpnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 14 sierpnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 29) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 11 października 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 11 października 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 30) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 29 grudnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 29 grudnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 31) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 29 grudnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 29 grudnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 32) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 26 maja 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 26 maja 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 33) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 26 maja 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 26 maja 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 34) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 7 kwietnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 7 kwietnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 35) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 7 kwietnia 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 7 kwietnia 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 36) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 7 kwietnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 7 kwietnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 37) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 8 sierpnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 8 sierpnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 38) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 10 sierpnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 10 sierpnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 39) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 21 kwietnia 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 21 kwietnia 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 40) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 26 lipca 2023 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 30 czerwca 2026 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 41) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 5 października 2021 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 5 października 2024 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu, 42) pojazd o nr rej. [...] (7-9 osób) w dniu 30 czerwca 2022 r. wykonał okresowe badania techniczne, z ważnością do dnia 30 czerwca 2025 r. Pojazd nie został poddany corocznemu badaniu technicznemu. Kara pieniężna za stwierdzone naruszenie wynosi [...] zł. Organ odwoławczy wskazał, że łączna kara za stwierdzone naruszenia wynosi [...] zł, jednakże z uwagi na treść art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d., została ograniczona do kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Za nieuzasadnione organ odwoławczy uznał zarzuty podniesione w odwołaniu. Wbrew stanowisku Spółki pojazd o nr rej. [...] wykorzystywany był do wykonywania przewozów na terenie kraju. Spółka wskazała ten pojazd w wykazie pojazdów samochodowych będących w dyspozycji przedsiębiorstwa, którymi w okresie objętym kontrolą wykonywane były przewozy. Wskazując na treść art. 81 ust. 1, ust. 5 i ust. 6 p.r.d . GITD wskazał, że pojazd samochodowy konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywany do zarobkowego transportu drogowego osób podlega corocznym badaniom technicznym. Czynność techniczna w postaci dokonanego wpisu w dowodzie rejestracyjnym daty kolejnego badania technicznego nie może podważać przepisu powszechnie obowiązującego, określającego w jakim terminie należy przeprowadzić kolejne badanie pojazdu. Skarżąca, wiedząc o konieczności corocznego przeprowadzania badań technicznych pojazdów, winna przeprowadzić kolejne badanie kontrolne przed upływem roku od dnia wydania dowodu rejestracyjnego dopuszczającego pojazd do ruchu drogowego. Przedsiębiorca, nie przeprowadzając w wymaganym terminie przeglądu technicznego odpowiada za naruszenie wskazane w lp. 9.1. załącznika nr 3 do u.t.d. Zdaniem organu odwoławczego trudno uznać, że wykonywanie przewozu drogowego pojazdami nieposiadającymi aktualnych badań technicznych potwierdzających ich zdatność do ruchu drogowego stanowi niedające się przez przedsiębiorcę wyjątkowe okoliczności i zdarzenia. To na przedsiębiorcy ciąży obowiązek zapewnienia by pojazdy, którymi wykonywany jest przewóz drogowy rzeczy po drodze publicznej, miały aktualne badania techniczne. Obowiązku tego na podstawie wewnętrznych regulacji w przedsiębiorstwie nie można cedować na inne osoby, w tym kierowców czy pracowników administracyjnych. Odnosząc się do argumentu Spółki o naruszeniu zasady proporcjonalności w trakcie prowadzenia postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wyjaśnił, że za działalność przedsiębiorstwa zawsze ponosi odpowiedzialność osoba, która je prowadzi - przedsiębiorca. To na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek znajomości obowiązujących przepisów prawa dotyczących transportu drogowego. Do przedsiębiorcy należy również organizowanie pracy oraz działalności gospodarczej w taki sposób, aby był zgodny przepisami. Rolą organu kontrolnego jest weryfikacja ich przestrzegania. Oznacza to, że organ kontrolny w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów transportu drogowego zobligowany jest do nałożenia kary pieniężnej określonej w załączniku nr 3 do u.t.d. Nie posiada przy tym kompetencji do badania współmierności kary do stopnia naruszenia przepisów i okoliczności faktycznych deliktu. Oceny dokonał ustawodawca nie dając organom żadnego luzu decyzyjnego w kwestii ustalania wysokości kary pieniężnej. W świetle powyższego twierdzenia strony o naruszeniu zasady proporcjonalności przez organy administracyjnej nie znajdują podstawy prawnej w przepisach k.p.a. i u.t.d. Za niezasadny GITD uznał zarzut Spółki, że organ I instancji dokonał nieprawidłowej analizy naruszeń i wiele z nich nie wystąpiło. Organ odwoławczy wskazał, że ponowna analiza materiału dowodowego w postaci okazanych danych cyfrowych z kart kierowców i urządzeń rejestrujących pojazdów wykazała, iż kierowcy wykonujący przewozy drogowe w imieniu i na rzecz skarżącej nie stosują się do przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, przerw i odpoczynków oraz posługiwania się tachografem. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że organ I instancji przeniósł całą odpowiedzialność za stwierdzone naruszenia na przedsiębiorcę GITD wskazał, że to przedsiębiorca odpowiada za zachowania kierowców, którymi posługuje się przy wykonywaniu przewozów drogowych. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że rzeczą przedsiębiorcy jest okazanie dowodów zwalniających go z odpowiedzialności za powstałe naruszenia, a tym samym w gestii Spółki leżało wymuszenie na kierowcach zdania wydruków, jeżeli takie zostały sporządzone. Skoro przepis art. 12 rozporządzenia 561/2006 przewiduje konieczność sporządzenia wydruku na uzasadnienie odstępstwa od przestrzegania przepisów art. 6-9 ww. rozporządzenia, to taki wydruk jest obligatoryjny dla wykazania zaistnienia okoliczności uzasadniających odstępstwo. Stwierdzone naruszenia oraz brak wydruków wymaganych przepisem art. 12 rozporządzenia 561/2006 w zakresie dowodzenia podstaw do odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy kierowców, wymaganych przerw i odpoczynków jest w ocenie organu odwoławczego dowodem na nieskuteczność podjętych działań w zakresie właściwej organizacji i dyscypliny pracy. Zdaniem GITD samo przeszkolenie kierowców świadczy jedynie o stworzeniu wstępnych warunków do przestrzegania przepisów i stanowi zwyczajny, rutynowy środek zabezpieczający przed dopuszczaniem się przez kierowcę naruszeń, nie dowodzi natomiast o właściwej organizacji i dyscyplinie pracy w przedsiębiorstwie. Zdaniem GITD zebrany materiał dowodowy daje podstawy do stwierdzenia, iż przywoływana przez skarżącą prawidłowa organizacja i nadzór były dalece niewystarczające. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 92b ust. 1 i 92c ust. 1 u.t.d., zaś organ I instancji nie naruszył przepisów k.p.a., a nadto wypełnił obowiązek wynikający z art. 7 oraz 77 k.p.a. i zgromadził dowody niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. W złożonej do Sądu skardze na decyzję GITD Spółka wniosła o uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie przejawiającej się w uznaniu, że: a) skarżący ponosi odpowiedzialność za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego pojazdu, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że zaistniała sytuacja była konsekwencją błędu urzędu rejestrującego pojazdy oraz podmiotu wyznaczającego termin badania technicznego pojazdu, a skarżący działał w dobrej wierze i w zaufaniu do organu, zachowując wszelkie normy staranności; b) skarżący ponosi odpowiedzialność za indywidualne uchybienia kierowców wynikające z przyczyn od nich niezależnych (np. przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu z uwagi na niekorzystne warunki pogodowe) lub z ich omyłek, czy zaniedbań, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że skarżący nie miał żadnego wpływu na zachowanie poszczególnych kierowców w trakcie prowadzenia przez nich pojazdów i że skarżący nie powinien zostać obarczony odpowiedzialnością za te uchybienia kierowców, ponieważ zadbał o prawidłową organizację i dyscyplinę pracy, właściwe planowanie tras, szkolenia kierowców, w tym z zakresu czasu pracy oraz wprowadził procedury i mechanizmy mające na celu przestrzeganie przez kierowców obowiązujących przepisów i zapobiegające nadużyciom; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj: a) art. 92 b u.t.d. przez jego niezastosowanie, podczas gdy skarżący zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów, o których mowa w art. 92 b ust. 1 pkt 1 lit. a - d u.t.d., oraz prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w art. 92 b ust. 1 pkt 1 lit. a lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a zatem zaistniały przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, b) art. 92 c u.t.d. przez jego niezastosowanie, podczas gdy okoliczności sprawy i dowody wskazują, że skarżący nie miał wpływu na powstanie naruszenia w postaci braku aktualnych badań technicznych pojazdu, jak również na indywidualne uchybienia ze strony kierowców, a naruszenia te nastąpiły wskutek zdarzeń i okoliczności, których skarżący w żaden sposób nie mógł przewidzieć, a zatem zaszły przesłanki umożliwiające umorzenie postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że z dyspozycji art. 82 p.r.d w sposób jednoznaczny wynika, że termin badania technicznego do dowodu rejestracyjnego wpisuje organ dokonujący rejestracji pojazdu, natomiast jeżeli pojazd jest już zarejestrowany, termin kolejnego badania wpisuje uprawniony diagnosta. Niezrozumiałe dla skarżącej jest zatem to, że organ przeprowadzający kontrolę zupełnie ignoruje uchybienia organu rejestrującego, czy też podmiotu wyznaczającego termin kolejnego badania i obarcza odpowiedzialnością za zaistniałą sytuację przedsiębiorcę. Skarżąca działała w dobrej wierze, kierując się zaufaniem do organu. Do czasu kontroli skarżąca nie miała żadnych podstaw, aby podważać informacje widniejące w dowodach rejestracyjnych i systemach informatycznych, np. w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Organ nałożył na skarżącą sankcję w postaci kary pieniężnej, nie bacząc zupełnie na to, że źródłem nieprawidłowości są uchybienia ze strony organu rejestrującego pojazdy i podmiotu ustalającego termin kolejnego badania technicznego, a nie zaniedbania, brak staranności czy też właściwego nadzoru ze strony przedsiębiorcy. Ponadto skarżąca podniosła, że dokłada wszelkich starań, aby organizacja i dyscyplina pracy były na najwyższym poziomie. Z tego powodu kierowcy poddawani są szkoleniom, w tym z zakresu czasu pracy, oraz zobowiązani są przez pracodawcę do zaznajomienia się z obowiązującymi przepisami i ich zmianami, tak aby czynności służbowe były wykonywane w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami. Nadto w przedsiębiorstwie skarżącego obowiązuje system nadzoru i przeprowadzane są cykliczne kontrole w zakresie prawidłowego wywiązywania się przez kierowców z obowiązków służbowych, jak również kontrole stanu technicznego pojazdów. Praca kierowców jest planowana w taki sposób, aby wyeliminować wszelkie nadużycia, np. przekroczenia czasu prowadzenia pojazdu. Skarżący przywiązuje również dużą uwagę do tego, aby kierowcy korzystali z przerw i odpoczynku w sposób zgodny z przepisami. W ocenie skarżącej naruszenia, do których doszło, były konsekwencją zdarzeń i okoliczności od niej niezależnych, na które nie miała żadnego wpływu. Naruszenia te wynikały ze zdarzeń związanych z ruchem drogowym (np. z warunków pogodowych, z konieczności dotarcia do bezpiecznego postoju) oraz ze specyfiki przewozów drogowych, ewentualnie z indywidualnych zaniedbań, czy omyłek kierowców. Zdaniem Spółki oceniając możliwość odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej organ powinien skoncentrować się na procedurach i rozwiązaniach funkcjonujących w przedsiębiorstwie, a mających na celu zapobieganie naruszeniom obowiązujących norm i przepisów przez kierowców, a nie poddawać ocenie indywidualne uchybienia ze strony konkretnych pracowników, ponieważ te ostatnie pozostają bez wpływu na możliwość odstąpienia od wymierzenia kary przedsiębiorcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 p.p.s.a., stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Dokonując oceny według wskazanych wyżej kryteriów Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W ocenie Sądu organ odwoławczy nie naruszył przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym wskazanych w skardze: art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. czy art. 92b ust. 1 i 92c ust. 1 u.t.d., w stopniu, który mógł istotnie wpłynąć na rozstrzygnięcie. Dokonane przez niego ustalenia, co do istotnych w sprawie faktów, nie budzą wątpliwości Sądu. Przytoczone powyżej ustalenia GITD znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowią przepisy u.t.d. Zgodnie z art. 92a ust. 1 u.t.d. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie, przy czym suma kar dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 50 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli nie może przekroczyć 25 000 złotych (art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d.). Karę pieniężną nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego (art. 93 ust. 1 u.t.d.). Zgodnie zaś z art. 92a ust. 7 u.t.d. wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do u.t.d. Ewentualne wyłączenie odpowiedzialności przewoźnika przewidują art. 92b i art. 92c u.t.d. Zgodnie z art. 92b ust. 1 u.t.d. nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz drogowy zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów: rozporządzenia (WE) nr 561/2006, rozporządzenia (UE) nr 165/2014, Umowy AETR, ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców oraz prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Zgodnie zaś z art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Skarżąca Spółka nie zgadza się z obarczeniem jej odpowiedzialnością za stwierdzone podczas kontroli naruszenia. W jej ocenie nie powinna ona ponosić odpowiedzialności za wykonywanie przewozu drogowego pojazdami nieposiadającymi aktualnych okresowych badań technicznych, bowiem działając w zaufaniu do organu rejestrującego czy diagnosty opierała się na terminach wskazanych w dowodach rejestracyjnych. Nie powinna również ponosić odpowiedzialności za indywidualne naruszenia kierowców, bowiem wprowadziła procedury mające na celu przestrzeganie przez kierowców obowiązujących przepisów, nie miała wpływu na powstanie tych naruszeń i nie mogła ich przewidzieć. Wskazać zatem należy, że stosownie do art. 81 ust. 5 p.r.d. okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6-10. Stosownie zaś do art. 81 ust. 6 p.r.d. okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego osób, pojazdu marki "[...]", pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom technicznym. Okresowe badania techniczne obejmują: badania przeprowadzane przed pierwszą rejestracją pojazdu i badania kolejne. Z badania okresowego przed pierwszą rejestracją pojazdu jest zwolniona szeroka kategoria pojazdów wymieniona w art. 81 ust. 4 p.r.d. (m.in. są to pojazdy fabrycznie nowe wcześniej nierejestrowane - art. 81 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 62 p.r.d.). Po rejestracji pojazdu kolejne okresowe badania techniczne przeprowadza się co do zasady corocznie (co 12 miesięcy). Dłuższym, bo 3-letnim terminem, objęto pojazdy wskazane w zd. 1 ust. 6 art. 81 p.r.d. w tym: rejestrowane po raz pierwszy samochody osobowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t. Jeśli jednak pojazd taki jest przeznaczony do przewozu osób w liczbie od 5 do 9 i jest wykorzystywany do zarobkowego transportu drogowego osób, to podlega on badaniom nie co 3 lata, ale corocznie (co 12 miesięcy), co wynika ze zd. 2 ust. 6 art. 81 p.r.d. Jest to aksjologicznie uzasadnione intensywniejszym sposobem ich wykorzystywania do celów zarobkowych, niż prywatnych i potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom ruchu. Ich pierwsza rejestracja, nawet jako pojazdów fabrycznie nowych, nie uprawnia do przeprowadzania badań technicznych co 3 lata. Zgodnie z art. 82 p.r.d. organ dokonujący rejestracji pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego termin badania technicznego pojazdu (ust. 1). Uprawniony diagnosta po wykonaniu badania technicznego pojazdu: 1) wydaje zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu; 2) wpisuje kolejny termin badania technicznego do dowodu rejestracyjnego, jeżeli jest wolne miejsce w odpowiedniej rubryce tego dowodu - po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania technicznego pojazdu (ust. 2). Zatem wpisy o terminie badania technicznego dokonuje: organ rejestrujący (przy rejestracji pojazdu) oraz uprawniony diagnosta (po wykonaniu badania technicznego pojazdu). W ocenie Sądu fakt, że w dowodzie rejestracyjnym pojazdu została wpisana data badania technicznego za 3 lata od daty jego pierwszej rejestracji czy też 2 lata od daty poprzedniego badania technicznego, nie zwalniała skarżącej z należytej staranności przy wykonywaniu działalności gospodarczej i z ciążących na niej ex lege obowiązków, zależnych nie tylko od wpisu w dowodzie rejestracyjnym, ale także od faktycznego sposobu wykorzystywania pojazdu, tj. do celu "zarobkowego transportu drogowego osób". Obowiązki te skarżąca, jako profesjonalista, powinna znać. Z racji wykorzystywania pojazdów do zarobkowego transportu drogowego osób obowiązywał ustawowy, podstawowy, roczny termin okresowego badania technicznego. W związku z tym Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że w stanie faktycznym sprawy doszło do wykonywania przewozu drogowego pojazdami nieposiadającymi okresowego badania technicznego, potwierdzającego ich zdatność do ruchu drogowego. Jednocześnie Sąd nie podzielił argumentacji skarżącej w tym zakresie. Zdaniem Sądu profesjonalny przedsiębiorca zobowiązany jest znać podstawowy zakres prawa obejmującego zakres jego działalności. Elementarnym obowiązkiem przedsiębiorcy transportowego było wykonywanie zadań przewozowych przy użyciu pojazdów posiadających aktualne badania techniczne, a co za tym idzie także znajomość regulujących tę kwestię przepisów prawa. Podnoszone przez skarżącą zaufanie do organu rejestrującego pojazd czy diagnosty wykonującego badanie techniczne nie zwalniało z odpowiedzialności za wykonywane przez Spółkę czynności, zwłaszcza gdy zaniedbania w tym zakresie mogą nieść za sobą negatywne konsekwencje nie tylko dla niej, ale także dla innych uczestników ruchu drogowego. Stwierdzone w toku postępowania naruszenie miało charakter obiektywny, na które Spółka miała wpływ. To skarżąca powinna pamiętać, że brak aktualnego okresowego badania technicznego pojazdu skutkuje karą pieniężną. To skarżąca podejmuje decyzję o pojeździe, który zostanie użyty do wykonania zadania przewozowego, a co za tym idzie ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za wykonanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego. Należy przy tym podkreślić, że skarżąca nie została ukarana za niepoddanie pojazdu okresowemu badaniu technicznemu w wymaganym terminie, ale za wykonanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego. W ocenie Sądu organ odwoławczy trafnie przyjął, że nie wystąpiły w sprawie okoliczności uwalniające Spółkę od odpowiedzialności za powstałe naruszenie prawa. Skarżąca, przy dochowaniu należytej staranności w prowadzeniu spraw własnego przedsiębiorstwa, miała bowiem możliwość zweryfikowania wpisanego w dowodzie rejestracyjnym terminu badania technicznego w kontekście obowiązujących ją przepisów prawa i faktycznego sposobu wykorzystania tego pojazdu do zarobkowego transportu drogowego osób. W kwestii odpowiedzialności za działania kierowców należy podkreślić, że działalność przedsiębiorcy jest oparta na ryzyku nie tylko rynkowym lecz również osobowym jako pracodawcy, zatrudniającego personel (kierowców). Przedsiębiorca ma pełną swobodę w doborze odpowiedniej kadry pracowniczej, dlatego też ponosi odpowiedzialność za osoby pracujące na jego rzecz. To na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i nadzorowania pracy kierowców, aby nie dochodziło do naruszeń obowiązków i warunków przewozu drogowego wynikających z przepisów krajowych i unijnych. Fakt, że wykonujący przewozy nie jest w stanie na bieżąco kontrolować poczynań wszystkich zatrudnianych przez niego osób nie stanowi okoliczności wyłączającej odpowiedzialność przewoźnika. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt II GSK 3353/16 podmiot wykonujący transport drogowy jako pracodawca ponosi ryzyko osobowe, to znaczy obciążony jest skutkami niewłaściwego doboru pracowników do danego zadania i zmuszony jest ponosić straty wynikłe wskutek ich działań. To on zobowiązany jest do przeprowadzania bieżących kontroli, czy kierowcy przestrzegają przepisów i powinien w taki sposób organizować i nadzorować ich pracę, aby jednocześnie umożliwić sobie wypełnianie ciążących na nim obowiązków. Do istoty działalności polegającej na wykonywaniu przewozów drogowych należy to, że przedsiębiorca nie jest obecny podczas każdego przejazdu wykonywanego przez zatrudnionych przez niego kierowców. Nie można przyjąć, że od momentu poinstruowania kierowcy co do konieczności przestrzegania przepisów jego pracodawca jest automatycznie zwolniony od odpowiedzialności za stwierdzone podczas przejazdu naruszenia przepisów ustawy (por. wyroki NSA: z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt II GSK 205/14 oraz z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt II GSK 262/14). Wbrew stanowisku skarżącej wykazanie okoliczności, o których mowa art. 92b ust. 1 i art. 92c ust. 1 u.t.d. ciąży na podmiocie chcącym uwolnić się od odpowiedzialności, dlatego nie jest obowiązkiem organu prowadzenie postępowania w tym zakresie z urzędu. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała takich okoliczności, które mogłyby zostać zakwalifikowane jako wyczerpujące przesłanki wskazanych powyżej przepisów. Nie jest przy tym wystarczająca argumentacja skarżącej o zapoznaniu kierowców z przepisami obowiązującymi w transporcie drogowym i zobowiązanie do ich przestrzegania, planowaniu tras przewozów drogowych czy przeprowadzaniu kontroli kierowców w zakresie wywiązywania się z obowiązków służbowych. Niezbędne jest bowiem dokonanie takiej organizacji pracy i zastosowanie takich rozwiązań, które faktycznie wymuszają na zatrudnionych przez przedsiębiorcę kierowcach zachowanie określonych w przepisach zasad wykonywania transportu drogowego. Analizując stwierdzone naruszenia oraz zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał, że twierdzenia skarżącej dotyczące przeprowadzania szkoleń, prowadzonych kontroli, planowania tras przewozowych nie mogą stanowić podstawy do zastosowania dobrodziejstwa art. 92 b ust. 1 czy art. 92c ust. 1 u.t.d., ponieważ planowanie i organizowanie tras przewozowych i czasu pracy kierowcy, a także przeprowadzanie kontroli przestrzegania przepisów przez kierowców leży w interesie przedsiębiorcy, odpowiadającego za ewentualne naruszenia przepisów, których dopuszczają się osoby wykonujące przewozy na jego rzecz. Nawet w sytuacji, gdy naruszenie wynika z zawinionego działania kierowcy, którym posługuje się przedsiębiorca przy wykonywaniu transportu drogowego, a nie jest wynikiem nadzwyczajnych, niemożliwych do przewidzenia okoliczności i na które przedsiębiorca nie ma wpływu, wyłączenie odpowiedzialności tego przedsiębiorcy nie może mieć miejsca, albowiem prowadziłoby to w istocie do możliwości każdorazowego uniknięcia sankcji przez ten podmiot za błędy w szkoleniu, nadzorze i doborze pracowników. Jednocześnie biorąc pod uwagę wielość stwierdzonych naruszeń należy poddać w wątpliwość wskazywaną przez skarżącą należytą staranność i właściwą organizację pracy samego przedsiębiorstwa. W tym stanie sprawy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu. Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.