II SA/Sz 923/17

Dnia 12 czerwca 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. B. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia

Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną decyzję Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 grudnia 2017 r. W dniu 17 stycznia 2018 r. M. R. złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. skarżącemu przyznano radcę prawnego. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w S. wyznaczył radcę prawnego A. B. pełnomocnikiem skarżącego w dniu 19 kwietnia 2018 r. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 2 maja 2018 r. W dniu 1 czerwca 2018 r. pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Wniosek ten nie zawierał oświadczenia, że opłata za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie została zapłacona w całości lub w części. Stosownie do art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 p.p.s.a. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). W myśl § 3 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Oświadczenie to nie jest elementem formalnym wniosku, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Jego brak powoduje oddalenie wniosku, gdyż przedmiotowe oświadczenie stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku (por. postanowienie NSA z 18 października 2005 r. II FZ 625/05, niepubl.). Złożony jednocześnie z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie zawierał oświadczenia pełnomocnika, że opłata za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie została zapłacona w całości lub w części. Z tego względu należało wniosek oddalić na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 wyżej wskazanego rozporządzenia.