II SA/Sz 911/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić skargę

J. D. i M. D.- Z., pismem z dnia 6 listopada 2024 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 7 października 2024 r., nr [...], uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia 17 stycznia 2024 r. znak: [...] - w sprawie nakazania T. D. rozbiórkę wybudowanej na stropodachu budynku handlowo-usługowego [...], położonego przy ul. [...] w Ś., części kubaturowej [...] kondygnacji budynku, stanowiącej dodatkowe moduły sali konsumpcyjnej przy funkcjonującej na tej sali restauracji, wykonanej w ramach zgłoszenia montażu markiz z osłonami przeciwwiatrowymi na stropodachu – w części dotyczącej wskazania jako jej adresata J. D., a w pozostałej części utrzymującej ją w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał między innymi, że w trakcie postępowania odwoławczego zmarł T. D., a obecnie właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w Ś. jest J. D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle powyższej regulacji za podmiot posiadający legitymację do wniesienia skargi należy uznać np. osobę fizyczną, która ma w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku miedzy strefą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Skarga może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej tej osoby, sprawy rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W niniejszej sprawie skargę do Sądu na ww. decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie, uchylającą decyzję organu I instancji w części wskazania J. D. jako adresata tej decyzji, wnieśli J. D. i M. D.. Z akt sprawy wynika natomiast, że właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w Ś. jest wyłącznie J. D. (KW nr [...]). W tych okolicznościach Sąd uznał, że uprawnieniem do wniesienia skargi do Sądu na wyżej opisaną decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 7 października 2024 r. dysponuje jedynie J. D., jako adresat zaskarżonej decyzji. Stwierdzić również należy, że M. D.- Z. nie była stroną postępowania administracyjnego i po jej stronie nie występuje interes prawny w złożeniu skargi na decyzję, która dotyczy innej osoby. Ewentualny interes faktyczny po stronie M. D.- Z. nie może jej legitymować procesowo w tej sprawie. Brak jest więc podstaw do przyjęcia w oparciu o akta sprawy i powołany przepis art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a., by uprawnienie do wniesienia skargi przysługiwało M. D.- Z. w tej sprawie. Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak postanowieniu.